Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Logika, Metodyka pracy umysłowej
Tok studiów:
2012/2013
Kod:
HKL-1-104-s
Wydział:
Humanistyczny
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Kulturoznawstwo
Semestr:
1
Profil kształcenia:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma i tryb studiów:
Stacjonarne
Osoba odpowiedzialna:
dr Kurpiewski Wiesław (wieslaw.kurpiewski@agh.edu.pl)
Osoby prowadzące:
dr Augustyniak Ewa (ewaa@agh.edu.pl)
Krótka charakterystyka modułu

Opis efektów kształcenia dla modułu zajęć
Kod EKM Student, który zaliczył moduł zajęć wie/umie/potrafi Powiązania z EKK Sposób weryfikacji efektów kształcenia (forma zaliczeń)
Wiedza
M_W001 Zna podstawowe zasady twoprzenia prezentacji multimedialnych KL1A_W25 Aktywność na zajęciach
M_W002 Zna i rozumie znaczenie logiki dla kulturoznawstwa, poprawnie posługuje się właściwą jej terminologią. KL1A_W04, KL1A_W03, KL1A_W06, KL1A_W11 Kolokwium
Umiejętności
M_U001 Potrafi wykorzystać dostępne źródła, zweryfikować je i odpowiednio je wykorzystać w pracy uwzględniając zasady prawa autorskiego, własności intelektualnej i etyki naukowej. KL1A_U11, KL1A_U15, KL1A_U19 Aktywność na zajęciach
M_U002 Potrafi sformułować i odpowiedzieć na wobec krytykę przedstawianego tematu, jest otwarty na nowe idee i potrafi podjąć dyskusję opartą na argumentacji. KL1A_U08, KL1A_U12, KL1A_U10, KL1A_U16 Aktywność na zajęciach
M_U003 Prawidłowo potrafi używać terminologię właściwą logice. KL1A_U05 Aktywność na zajęciach,
Kolokwium
Kompetencje społeczne
M_K001 W podstawowym zakresie posiada metawiedzę. KL1A_K01 Aktywność na zajęciach
M_K002 Samodzielnie rozwiązuje postawione przed nim zadania, ma świadomość stanu własnej wiedzy i umiejętności i potrzeby ich ciągłego doskonalenia KL1A_K01, KL1A_K03 Aktywność na zajęciach,
Kolokwium
Matryca efektów kształcenia w odniesieniu do form zajęć
Kod EKM Student, który zaliczył moduł zajęć wie/umie/potrafi Forma zajęć
Wykład
Ćwicz. audyt.
Ćwicz. lab.
Ćwicz. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt.
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Inne
E-learning
Wiedza
M_W001 Zna podstawowe zasady twoprzenia prezentacji multimedialnych - + - + - - - - - - -
M_W002 Zna i rozumie znaczenie logiki dla kulturoznawstwa, poprawnie posługuje się właściwą jej terminologią. + + - - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Potrafi wykorzystać dostępne źródła, zweryfikować je i odpowiednio je wykorzystać w pracy uwzględniając zasady prawa autorskiego, własności intelektualnej i etyki naukowej. - + - + - - - - - - -
M_U002 Potrafi sformułować i odpowiedzieć na wobec krytykę przedstawianego tematu, jest otwarty na nowe idee i potrafi podjąć dyskusję opartą na argumentacji. + + - + - - - - - - -
M_U003 Prawidłowo potrafi używać terminologię właściwą logice. + + - - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 W podstawowym zakresie posiada metawiedzę. + + - + - - - - - - -
M_K002 Samodzielnie rozwiązuje postawione przed nim zadania, ma świadomość stanu własnej wiedzy i umiejętności i potrzeby ich ciągłego doskonalenia + + - + - - - - - - -
Treść modułu zajęć (program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład:
Logika

Ogólna charakterystyka zajęć
Zadaniem wykładu jest zapoznanie studentów z podstawami współczesnej logiki, teoretycznej i praktycznej. Jego celem jest wykształcenie jasnego, precyzyjnego i otwartego sposobu myślenia i argumentowania.
Dzięki znajomość teorii logicznych student ma posiąść erudycją logiczną w zakresie niezbędnym do rozumienia samych problemów logicznych oraz do swobodnego poruszania się w odnoszących się do logiki zagadnieniach innych nauk szczegółowych.
Znajomość logiki praktycznej ma, ogólnie rzecz biorąc, rozwinąć kulturę logiczną, a w szczególności, wyrobić logiczną stronę umiejętności dyskutowania i argumentowania. Wiedza zdobyta przez studenta z tego przedmiotu ma bezpośrednie bądź pośrednie zastosowanie do wszystkich innych przedmiotów studiów.

Program wykładów

LOGIKA
Wprowadzenie do logiki

1. Wybrane zagadnienia z wiedzy o języku
– Pojęcie języka (wypowiedzenie, akt mowy), pojęcie znaku; znak
językowy, znaczenie, funkcje języka
– Wybrane działy językoznawstwa: semantyka, semiotyka, syntaktyka,
słowotwórstwo
Logiczna analiza języka
– Język logiki; język a logika formalna, paradoksy logiczne
– Język a metajęzyk


2. Kategorie syntaktyczne; nazwa, zdanie, funktor, operator
– Nazwy; desygnacja, treść, zakres nazwy; podziały nazw, supozycje
– Stosunki między zakresami nazw


3. Poprawne logicznie formułowanie wypowiedzeń
– Definicje; rodzaje definicji, warunki poprawności definicji, błędy
definiowania
– Logiczna analiza wyrażeń wieloznacznych; homonimia i nieostrość,
anafora i okazjonalność, amfibologia


4. Ważne pojęcia logiczne
– Zdanie w sensie logicznym; wartość logiczna zdania
– Funkcja zdaniowa, zmienne; funkcja logiczna
– Prawo logiczne; pojęcie prawa logicznego, rodzaje praw logicznych
– Wnioskowanie a wynikanie; wnioskowanie dedukcyjne; błędy wnioskowania dedukcyjnego
– Inne rodzaje wnioskowań; redukcyjne, indukcyjne, per analogiam


Teorie logiczne

5. Elementy teorii mnogości
– Pojęcie zbioru, działania na zbiorach
– Podstawowe prawa teorii mnogości
– Antynomie i aksjomatyzacja teorii mnogości
– Elementy teorii liczb kardynalnych


6. Teoria (rachunek) nazw
– Klasyczne zdania kategoryczne. Prawa logiczne teorii nazw. Kwadrat logiczny
– Przekształcenia klasycznych zdań kategorycznych; prawa
przekształceń
– Grafiki: Eulera, Lamberta, Venna i ich zastosowania


7. Sylogistyka
– Sylogizm; terminologia, wzory sylogizmów, figury, tryby
– Sprawdzanie poprawności sylogizmów. Błędy wnioskowań
sylogistycznych. Metody sprawdzania.


8. Teoria (rachunek) zdań
– Funktory zdaniotwórcze; negacja, równoważność, alternatywa, koniunkcja, implikacja
– Aksjomatyczny system teorii zdań; słownik systemu, aksjomaty, reguły dowodowe
– Prawa logiczne teorii zdań. Metody sprawdzania funkcji logicznych teorii zdań
– Najważniejsze prawa myślenia.


9. Teoria kwantyfikatorów (predykatów)
– Język i tautologie węższego rachunku kwantyfikatorów
– Podstawowe prawa rachunku kwantyfikatorów
– Aksjomatyzacja teorii kwantyfikatorów


10. Inne ważne pojęcia i teorie logiczne
– Teoria relacji; podstawowe pojęcia teorii relacji, ważniejsze rodzaje
relacji, klasy abstrakcji
– Podział logiczny; pojęcie i warunki poprawności podziału
logicznego; klasyfikacja


11. Logiki nieklasyczne. Wprowadzenie do logik nieklasycznych; logiki wielowartościowe, modalność zdań


12. Metalogika
– Działy, pojęcia i problemy metalogiki
– Semantyczne zagadnienia metalogiki
– Zastosowania metalogiki do klasycznego rachunku zdań i klasycznego rachunku logicznego


Pragmatyka logiczna

13. Elementy prakseologii i praktyczne zastosowania rozumowań
dedukcyjnych
– Illokucje, sylogizm praktyczny
– Dedukcja w rozumowaniach niededukcyjnych i potocznych
– Pragmatyczna przydatność tautologii
– Entymematy; presupozycja, implikatura, maksymy konwersacyjne Grice’a


14. Logika erotetyczna i logika deontyczna
– Logiczna struktura pytań
– Rodzaje pytań, sposób stawiania pytania; rodzaje odpowiedzi
– Normy; wypowiedzi norm i ich struktura logiczna
– Logika woli, logika obyczajów


15. Retoryka logiczna
– Logiczna analiza dyskursu
– Dyskusja i jej rodzaje, błędy dyskutowania
– Logika strategii argumentacyjnych
– Dowodzenie a argumentowanie, umiejętność przekonywania

Ćwiczenia audytoryjne:
Logika

Ogólna charakterystyka zajęć
Zadaniem ćwiczeń jest praktyczne wdrożenie studentów w materiał podawany na wykładach, zarówno z logiki teoretycznej jak i praktycznej.
Celem ćwiczeń w przypadku logiki teoretycznej jest wyrobienie umiejętności zarówno poprawnego rozumienia zagadnień formalnych jak i, co ważniejsze, umiejętności zastosowania przyswojonej wiedzy teoretycznej do rozwiązywania różnorodnych szczegółowych problemów i zagadnień (także przykładów, pytań i aporii) jakie są związane z poszczególnymi teoriami logicznymi.
W przypadku pragmatyki logicznej celem ćwiczeń jest, w oparciu o materiał teoretyczny: a) podniesienie kultury języka poprzez nabycie umiejętności rozpoznawania na przykładach jego paralogicznych form, jak illokucja, presupozycja czy implikatura, b) rozwinięcie umiejętności posługiwania się językiem tak przy swobodnym posługiwaniu się nim (retoryka), jak i przy podejmowaniu zagadnień naukowych (logika pytań i odpowiedzi), oraz c) wykształcenie kultury wypowiedzi w oparciu o wyćwiczenie takich form, jak np. maksymy konwersacyjne, reguły dyskusji, argumentowania i przekonywania.

Program ćwiczeń

LOGIKA
Wprowadzenie do logiki

1. Wybrane zagadnienia z wiedzy o języku
– Pojęcie języka (wypowiedzenie, akt mowy), pojęcie znaku; znak
językowy, znaczenie, funkcje języka
– Wybrane działy językoznawstwa: semantyka, semiotyka, syntaktyka,
słowotwórstwo
Logiczna analiza języka
– Język logiki; język a logika formalna, paradoksy logiczne
– Język a metajęzyk


2. Kategorie syntaktyczne; nazwa, zdanie, funktor, operator
– Nazwy; desygnacja, treść, zakres nazwy; podziały nazw, supozycje
– Stosunki między zakresami nazw


3. Poprawne logicznie formułowanie wypowiedzeń
– Definicje; rodzaje definicji, warunki poprawności definicji, błędy
definiowania
– Logiczna analiza wyrażeń wieloznacznych; homonimia i nieostrość,
anafora i okazjonalność, amfibologia


4. Ważne pojęcia logiczne
– Zdanie w sensie logicznym; wartość logiczna zdania
– Funkcja zdaniowa, zmienne; funkcja logiczna
– Prawo logiczne; pojęcie prawa logicznego, rodzaje praw logicznych
– Wnioskowanie a wynikanie; wnioskowanie dedukcyjne; błędy wnioskowania dedukcyjnego
– Inne rodzaje wnioskowań; redukcyjne, indukcyjne, per analogiam


Teorie logiczne

5. Elementy teorii mnogości
– Pojęcie zbioru, działania na zbiorach
– Podstawowe prawa teorii mnogości
– Antynomie i aksjomatyzacja teorii mnogości
– Elementy teorii liczb kardynalnych


6. Teoria (rachunek) nazw
– Klasyczne zdania kategoryczne. Prawa logiczne teorii nazw. Kwadrat logiczny
– Przekształcenia klasycznych zdań kategorycznych; prawa
przekształceń
– Grafiki: Eulera, Lamberta, Venna i ich zastosowania


7. Sylogistyka
– Sylogizm; terminologia, wzory sylogizmów, figury, tryby
– Sprawdzanie poprawności sylogizmów. Błędy wnioskowań
sylogistycznych. Metody sprawdzania.


8. Teoria (rachunek) zdań
– Funktory zdaniotwórcze; negacja, równoważność, alternatywa, koniunkcja, implikacja
– Aksjomatyczny system teorii zdań; słownik systemu, aksjomaty, reguły dowodowe
– Prawa logiczne teorii zdań. Metody sprawdzania funkcji logicznych teorii zdań
– Najważniejsze prawa myślenia.


9. Teoria kwantyfikatorów (predykatów)
– Język i tautologie węższego rachunku kwantyfikatorów
– Podstawowe prawa rachunku kwantyfikatorów
– Aksjomatyzacja teorii kwantyfikatorów


10. Inne ważne pojęcia i teorie logiczne
– Teoria relacji; podstawowe pojęcia teorii relacji, ważniejsze rodzaje
relacji, klasy abstrakcji
– Podział logiczny; pojęcie i warunki poprawności podziału
logicznego; klasyfikacja


11. Logiki nieklasyczne. Wprowadzenie do logik nieklasycznych; logiki wielowartościowe, modalność zdań


12. Metalogika
– Działy, pojęcia i problemy metalogiki
– Semantyczne zagadnienia metalogiki
– Zastosowania metalogiki do klasycznego rachunku zdań i klasycznego rachunku logicznego


Pragmatyka logiczna

13. Elementy prakseologii i praktyczne zastosowania rozumowań
dedukcyjnych
– Illokucje, sylogizm praktyczny
– Dedukcja w rozumowaniach niededukcyjnych i potocznych
– Pragmatyczna przydatność tautologii
– Entymematy; presupozycja, implikatura, maksymy konwersacyjne Grice’a


14. Logika erotetyczna i logika deontyczna
– Logiczna struktura pytań
– Rodzaje pytań, sposób stawiania pytania; rodzaje odpowiedzi
– Normy; wypowiedzi norm i ich struktura logiczna
– Logika woli, logika obyczajów


15. Retoryka logiczna
– Logiczna analiza dyskursu
– Dyskusja i jej rodzaje, błędy dyskutowania
– Logika strategii argumentacyjnych
– Dowodzenie a argumentowanie, umiejętność przekonywania.

Ćwiczenia projektowe:
Metodyka Pracy umysłowej

1. Integracja grupy.
2. Podstawy procesu uczenia się, style uczenia się (pamięć wzrokowa, słuchowa, polisensoryczność).
3.Prezentacje zespołowe i indywidualne, budowanie własnego wizerunku.
4.Mind maping i techniki wspomagające uczenie się (mnemotechniki).
5. Zasady pisania prac uniwersyteckich, plan pracy, bibliografia, przypisy, aneksy. Plagiat w pracach naukowych.
6.Analiza indywidualnego sposobu percepcji i uczenia się.

Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 117 godz
Punkty ECTS za moduł 4 ECTS
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 30 godz
Przygotowanie do zajęć 30 godz
Udział w wykładach 15 godz
Przygotowanie sprawozdania, pracy pisemnej, prezentacji, itp. 25 godz
Udział w ćwiczeniach projektowych 15 godz
Pozostałe informacje
Sposób obliczania oceny końcowej:

Ocena końcwa:
70% ocena z Logiki (wynik zaliczenia)
30% ocena z MPU
ocena z MPU:
Przygotowanie prezentacji 80 %
Obecność na zajęciach 20 %

Wymagania wstępne i dodatkowe:

-

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Logika
1. Literatura obowiązkowa:
2. B. Stanosz; Ćwiczenia z logiki formalnej, PWN, Warszawa 2004.
3. T. Hołówka, Kultura logiczna w przykładach, PWN, Warszawa 2005
4. Literatura uzupełniająca
5. Z. Ziembiński, Logika praktyczna; PWN, Warszawa 2001.
6. J. M. Bocheński, Współczesne metody myślenia, Wydawnictwo „W drodze”, Poznań 1992

Literatura MPU:
Cieciura M., Jak skutecznie studiować? Warszawa 2007.
Czerniawska E., Jagodzińska M., Jak się uczyć, Warszawa Bielsko-Biała 2007.
Doodley G. A., Jak podwoić skuteczność uczenia się. Techniki sprawnego zapamiętywania i przywoływania informacji, Warszawa 2001.
Drapeau Ch., Jak uczyć się szybko i skutecznie, Warszawa 2002.
Fisher R., Uczymy jak myśleć. Tłum. Krzysztof Kruszewski, Warszawa 1999.
Fisher R., Uczymy jak się uczyć. Tłum. Krzysztof Kruszewski, Warszawa 1999.
Gardner H., Inteligencje wielorakie, Przeł. A. Jankowski.,Poznań 2002.
Gozdek K.Michaelis, Rozwiń swój genialny umysł, Warszawa1996.
Gozdek- Michaelis K., Supermożliwości twojego umysłu, Katowice 1994.
Goleman D., Inteligencja Emocjonalna, Przeł. A. Jankowski. Poznań 1997.
Gambarelli G., Łucki Z., Jak przygotowywać prace dyplomową lub doktorską, Kraków, 2001.
Grębski M., Jak odnieść sukces na egzaminie, Łódź, 2004.
Hamer H., Nowoczesne uczenie się albo ściąga z metodyki pracy umysłowej,
Warszawa 1999.
Janiszewska M., Doskonalenie Umysł,. Kraków 1998.
Jamruszkiewicz J., Kurs szybkiego czytania, Katowice 2002.
Knecht Z., Metody uczenia się i zasady pisania prac dyplomowych: poradnik jak się uczyć, jak pisać pracę dyplomową, Wrocław 1999.
Knoblauch J., Sztuka uczenia się, czyli jak posiąść wiedzę nie wpadając w stresy, Warszawa 2000.
Ośko S., Metodyka pracy umysłowej, Radom 1998.
Paszko M., Mind mapping- jak ogarnąć całość, Warszawa 2005.
Vetulani J., Jak usprawnić pamięć, Liszki 1998.
Żurakowski F., Jak się uczyć szybko i skutecznie, Warszawa 2000.
Żurek E.,Sztuka wystąpień, czyli jak mówić , by osiągnąć cel, Warszawa 2003.
Żmudziński W., Metodologia uczenia się, Poznań 2001.

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Nie podano dodatkowych publikacji

Informacje dodatkowe:

Brak