Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Chemia organiczna
Tok studiów:
2018/2019
Kod:
CIM-1-301-s
Wydział:
Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Inżynieria Materiałowa
Semestr:
3
Profil kształcenia:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma i tryb studiów:
Stacjonarne
Osoba odpowiedzialna:
prof. dr hab. inż. Hasik Magdalena (mhasik@agh.edu.pl)
Osoby prowadzące:
prof. dr hab. inż. Hasik Magdalena (mhasik@agh.edu.pl)
mgr Nyczyk Anna (nyczyk@agh.edu.pl)
dr inż. Stochmal Edyta (stochmal@agh.edu.pl)
Krótka charakterystyka modułu

Opis efektów kształcenia dla modułu zajęć
Kod EKM Student, który zaliczył moduł zajęć wie/umie/potrafi Powiązania z EKK Sposób weryfikacji efektów kształcenia (forma zaliczeń)
Wiedza
M_W001 Zna podstawowe grupy związków organicznych i grupy funkcyjne występujące w ich cząsteczkach IM1A_W04 Egzamin,
Kolokwium
M_W002 Posiada uporządkowaną wiedzę o reakcjach chemicznych podstawowych grup związków organicznych, ich mechanizmach oraz reagentach biorących w nich udział IM1A_W04, IM1A_W05 Egzamin,
Kolokwium
Umiejętności
M_U003 Potrafi przewidzieć drogi reakcji związków organicznych oraz zidentyfikować ich produkty z zastosowaniem metod spektroskopowych: spektroskopii IR oraz 1H NMR. IM1A_U11 Egzamin,
Kolokwium
Kompetencje społeczne
M_K001 Ma świadomość zagrożeń związanych ze stosowaniem związków organicznych, konieczności ich odpowiedzialnego wykorzystania oraz swojej roli w pracy zespołu realizującego określone zadania. IM1A_K02, IM1A_K03 Aktywność na zajęciach,
Egzamin
M_K002 Rozumie potrzebę ciągłego poszerzania swojej wiedzy z chemii organicznej. IM1A_K01 Aktywność na zajęciach
Matryca efektów kształcenia w odniesieniu do form zajęć
Kod EKM Student, który zaliczył moduł zajęć wie/umie/potrafi Forma zajęć
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Inne
E-learning
Wiedza
M_W001 Zna podstawowe grupy związków organicznych i grupy funkcyjne występujące w ich cząsteczkach + - - - - + - - - - -
M_W002 Posiada uporządkowaną wiedzę o reakcjach chemicznych podstawowych grup związków organicznych, ich mechanizmach oraz reagentach biorących w nich udział + - - - - + - - - - -
Umiejętności
M_U003 Potrafi przewidzieć drogi reakcji związków organicznych oraz zidentyfikować ich produkty z zastosowaniem metod spektroskopowych: spektroskopii IR oraz 1H NMR. + - - - - + - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Ma świadomość zagrożeń związanych ze stosowaniem związków organicznych, konieczności ich odpowiedzialnego wykorzystania oraz swojej roli w pracy zespołu realizującego określone zadania. + - - - - + - - - - -
M_K002 Rozumie potrzebę ciągłego poszerzania swojej wiedzy z chemii organicznej. + - - - - + - - - - -
Treść modułu zajęć (program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład:

1. Przedmiot badań chemii organicznej. Klasyfikacja związków organicznych: rodzaje węglowodorów i ich pochodne, zawierające charakterystyczne grupy funkcyjne.
2. Nazewnictwo związków organicznych.
3. Identyfikacja związków organicznych – analiza chemiczna i spektroskopowa (spektroskopia IR, spektroskopia 1H NMR).
4. Izomeria konstytucyjna i przestrzenna związków organicznych.
5. Polaryzacja wiązań w cząsteczkach związków organicznych – efekty indukcyjne
i mezomeryczne. Reakcje organiczne: substytucja, addycja, eliminacja i reagenty organiczne: wolne rodniki, nukleofile, elektrofile. Homolityczny i heterolityczny rozpad wiązań kowalencyjnych w cząsteczkach organicznych.
6. Węglowodory łańcuchowe: alkany, alkeny, alkiny, alkadieny – budowa, występowanie, właściwości fizyczne, reakcje charakterystyczne, zastosowania. Ropa naftowa jako źródło węglowodorów.
7. Węglowodory alicykliczne: budowa, występowanie, właściwości fizyczne, reakcje, zastosowania.
8. Węglowodory aromatyczne: budowa, właściwości fizyczne, reakcje. Benzen jako podstawowy przedstawiciel węglowodorów aromatycznych.
9. Fluorowcopochodne węglowodorów – halogenki alkilów i arylów: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
10. Alkohole i fenole: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
11. Związki karbonylowe – aldehydy i ketony: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
12. Związki karbonylowe – kwasy karboksylowe i ich pochodne: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
13. Aminy alifatyczne i aromatyczne: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
14. Związki organiczne o znaczeniu praktycznym – detergenty, barwniki, dodatki do żywności.
15. Związki organiczne o znaczeniu praktycznym – środki ochrony roślin, leki, polimery.

Zajęcia seminaryjne:

1. Klasyfikacja związków organicznych. Nazewnictwo systematyczne węglowodorów.
2. Nazewnictwo systematyczne związków organicznych, zawierających różne grupy funkcyjne.
3. Izomeria związków organicznych: izomery konstytucyjne i przestrzenne.
4. Polaryzacja wiązań w związkach organicznych – efekty: indukcyjny i mezomeryczny.
5. Identyfikacja związków organicznych – określanie wzorów empirycznych na podstawie wyników analizy elementarnej.
6. Identyfikacja związków organicznych na podstawie widm IR.
7. Identyfikacja związków organicznych na podstawie widm 1H NMR.
8. Reakcje i reagenty organiczne. Reakcje substytucji wolnorodnikowej w alkanach.
9. Alkeny – reakcje addycji elektrofilowej, addycja wolnorodnikowa HBr.
10. Reakcje substytucji elektrofilowej w benzenie i jego pochodnych. Aktywujący/dezaktywujący oraz kierujący wpływ podstawników.
11. Fluorowcoalkany – reakcje jedno- i dwucząsteczkowej substytucji nukleofilowej..
12. Reakcje eliminacji w związkach organicznych.

Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 182 godz
Punkty ECTS za moduł 7 ECTS
Udział w wykładach 30 godz
Udział w zajęciach seminaryjnych 30 godz
Przygotowanie do zajęć 40 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 80 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Pozostałe informacje
Sposób obliczania oceny końcowej:

OK = 0,6OE + 0,4OS, gdzie: OK-ocena końcowa, OE – ocena z egzaminu, OS – ocena z seminariów. W przypadku zdawania egzaminu w kilku terminach, OE to średnia arytmetyczna ocen uzyskanych we wszystkich terminach. OS jest natomiast średnią arytmetyczną ocen z kolokwiów przeprowadzonych na seminariach, uwzględniającą oceny niedostateczne.

Wymagania wstępne i dodatkowe:

Wymagania wstępne:
Podstawowe wiadomości z chemii ogólnej: znajomość położenia pierwiastków w układzie okresowym, budowa atomu, rodzaje orbitali elektronowych, rodzaje wiązań chemicznych.
Wymagania dodatkowe:
Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest zaliczenie zajęć seminaryjnych.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

1. Materiały pomocnicze do zajęć przygotowane przez osoby prowadzące przedmiot,
znajdujące się na stronie internetowej: http://kckizw.ceramika.agh.edu.pl
2. J. McMurry: „Chemia organiczna”, PWN, Warszawa 2000 (wyd. I) lub 2003 (wyd. II) lub
2006 (wyd. III – zmienione)
3. R. T. Morrison, R. T. Boyd: “Chemia organiczna”, PWN, Warszawa 1985 lub późniejsze
wydania
4. D. Buza, W. Sas, P. Szczeciński, „Chemia organiczna, kurs podstawowy”, Oficyna
Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2006
5. E. Białecka-Florjańczyk, J. Włostowska, „Chemia organiczna”, WNT, Warszawa 2003
6. „Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji związków organicznych”,
red.: W. Zieliński, A. Rajca, WNT, Warszawa 1995
7. R. M. Silverstein, F.X. Webster, D. J. Kiemle: „Spektroskopowe metody identyfikacji
związków organicznych”, PWN, Warszawa 2007

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Nie podano dodatkowych publikacji

Informacje dodatkowe:

Zajęcia seminaryjne zaliczane są na podstawie wyników trzech kolokwiów przeprowadzonych w trakcie semestru. Ze wszystkich kolokwiów trzeba uzyskać pozytywne oceny; oceny niedostateczne należy poprawić.