Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Technologia ceramiki
Tok studiów:
2018/2019
Kod:
CTC-2-105-AK-s
Wydział:
Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Poziom studiów:
Studia II stopnia
Specjalność:
Analityka i kontrola jakości
Kierunek:
Technologia Chemiczna
Semestr:
1
Profil kształcenia:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma i tryb studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Osoba odpowiedzialna:
dr hab. inż. Partyka Janusz (partyka@agh.edu.pl)
Osoby prowadzące:
dr inż. Gajek Marcin (mgajek@agh.edu.pl)
dr hab. inż. Partyka Janusz (partyka@agh.edu.pl)
dr inż. Zima Aneta (azima@agh.edu.pl)
dr inż. Pasiut Katarzyna (kpasiut@agh.edu.pl)
Krótka charakterystyka modułu

Opis efektów kształcenia dla modułu zajęć
Kod EKM Student, który zaliczył moduł zajęć wie/umie/potrafi Powiązania z EKK Sposób weryfikacji efektów kształcenia (forma zaliczeń)
Wiedza
M_W001 ma uporządkowaną wiedzę z zakresu metod wytwarzania produktów ceramicznych, procesów technologicznych i właściwości eksploatacyjnych materiałów ceramicznych i metalicznych, ma podstawową wiedzę z zakresu metod badań fizykochemicznych materiałów ceramicznych, szklistych i kompozytowych, Zna zasady projektowania materiałowego produktów o założonej strukturze i właściwościach użytkowych, ma podstawową wiedzę dotyczącą procesów korozji materiałów ma pogłębioną wiedzę z zakresu technologii wytwarzania ceramiki szlachetnej, technicznej, ceramicznych materiałów glinokrzemianowych tlenkowych i nietlenkowych, szkliw i angob oraz materiałów ogniotrwałych ich właściwości oraz fizykochemii procesów zachodzących na poszczególnych etapach ich wytwarzania ma poszerzoną wiedzę z zakresu metod badań fizykochemicznych materiałów ceramicznych, szklistych i kompozytowych TC2A_W06 Aktywność na zajęciach,
Sprawozdanie,
Wykonanie ćwiczeń laboratoryjnych,
Zaangażowanie w pracę zespołu,
Zaliczenie laboratorium
M_W002 ma wiedzę o surowcach naturalnych i surowcach pochodzenia przemysłowego oraz zasadach ich doboru do danej technologii, a także wiedzę o racjonalnej gospodarce środowiskowej ma pogłębiona wiedzę o właściwościach surowców mineralnych i odpadów przemysłowych oraz możliwościach ich pozyskiwania i wykorzystywania w technologiach materiałów ceramicznych w oparciu o zasadę zrównoważonego rozwoju ma wiedzę o surowcach mineralnych i pochodzenia przemysłowego oraz zasadach ich doboru do danej technologii, a także o racjonalnej gospodarce środowiskowej TC2A_W07 Aktywność na zajęciach,
Odpowiedź ustna,
Sprawozdanie,
Wykonanie ćwiczeń laboratoryjnych,
Zaangażowanie w pracę zespołu,
Zaliczenie laboratorium
Umiejętności
M_U001 potrafi zaplanować pomiary i eksperymenty, stworzyć stanowisko pomiarowe oraz przeprowadzić analizę danych eksperymentalnych, zaprezentować je i wyciągnąć na ich podstawie poprawne wnioski potrafi dobrać odpowiednią metodę badawczą, wykonać pomiary i zinterpretować uzyskane wyniki posiada umiejętności oznaczania cech użytkowych surowców, półfabrykatów, gotowych wyrobów tj. ceramiki, mineralnych materiałów budowlanych i szkła TC2A_U08 Odpowiedź ustna,
Sprawozdanie,
Wykonanie ćwiczeń laboratoryjnych
Kompetencje społeczne
M_K001 ma świadomość odpowiedzialności za pracę własną oraz gotowość podporządkowania się zasadom pracy w grupie i ponoszenia odpowiedzialności za wspólnie realizowane zadania ma świadomość odpowiedzialności za realizowane samodzielnie i zespołowo zadania, potrafi kierować zespołem ma świadomość odpowiedzialności za zespołowo realizowane zadania TC2A_K02 Aktywność na zajęciach,
Wykonanie ćwiczeń laboratoryjnych,
Zaangażowanie w pracę zespołu
Matryca efektów kształcenia w odniesieniu do form zajęć
Kod EKM Student, który zaliczył moduł zajęć wie/umie/potrafi Forma zajęć
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Inne
E-learning
Wiedza
M_W001 ma uporządkowaną wiedzę z zakresu metod wytwarzania produktów ceramicznych, procesów technologicznych i właściwości eksploatacyjnych materiałów ceramicznych i metalicznych, ma podstawową wiedzę z zakresu metod badań fizykochemicznych materiałów ceramicznych, szklistych i kompozytowych, Zna zasady projektowania materiałowego produktów o założonej strukturze i właściwościach użytkowych, ma podstawową wiedzę dotyczącą procesów korozji materiałów ma pogłębioną wiedzę z zakresu technologii wytwarzania ceramiki szlachetnej, technicznej, ceramicznych materiałów glinokrzemianowych tlenkowych i nietlenkowych, szkliw i angob oraz materiałów ogniotrwałych ich właściwości oraz fizykochemii procesów zachodzących na poszczególnych etapach ich wytwarzania ma poszerzoną wiedzę z zakresu metod badań fizykochemicznych materiałów ceramicznych, szklistych i kompozytowych - - + - - - - - - - -
M_W002 ma wiedzę o surowcach naturalnych i surowcach pochodzenia przemysłowego oraz zasadach ich doboru do danej technologii, a także wiedzę o racjonalnej gospodarce środowiskowej ma pogłębiona wiedzę o właściwościach surowców mineralnych i odpadów przemysłowych oraz możliwościach ich pozyskiwania i wykorzystywania w technologiach materiałów ceramicznych w oparciu o zasadę zrównoważonego rozwoju ma wiedzę o surowcach mineralnych i pochodzenia przemysłowego oraz zasadach ich doboru do danej technologii, a także o racjonalnej gospodarce środowiskowej - - + - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 potrafi zaplanować pomiary i eksperymenty, stworzyć stanowisko pomiarowe oraz przeprowadzić analizę danych eksperymentalnych, zaprezentować je i wyciągnąć na ich podstawie poprawne wnioski potrafi dobrać odpowiednią metodę badawczą, wykonać pomiary i zinterpretować uzyskane wyniki posiada umiejętności oznaczania cech użytkowych surowców, półfabrykatów, gotowych wyrobów tj. ceramiki, mineralnych materiałów budowlanych i szkła - - + - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 ma świadomość odpowiedzialności za pracę własną oraz gotowość podporządkowania się zasadom pracy w grupie i ponoszenia odpowiedzialności za wspólnie realizowane zadania ma świadomość odpowiedzialności za realizowane samodzielnie i zespołowo zadania, potrafi kierować zespołem ma świadomość odpowiedzialności za zespołowo realizowane zadania - - + - - - - - - - -
Treść modułu zajęć (program wykładów i pozostałych zajęć)
Ćwiczenia laboratoryjne:
  1. Programowanie procesów otrzymywania mas ceramicznych

    Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z podstawowymi zasadami projektowania mas ceramicznych, w połączeniu z prezentacją metod ich przedstawiania i obliczania.

  2. Programowanie procesów otrzymywania szkliw ceramicznych

    Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z podstawowymi zasadami projektowania szkliw ceramicznym,rolą składników tlenkowych w szkliwach oraz przedstawienie sposobów ich przedstawiania jak i obliczania składów Segera i receptur roboczych.

  3. Badanie procesu wypalania mas ceramicznych, oznaczanie parametrów charakteryzujących stopień spieczenia

    Badanie przebiegu procesu spiekania oraz oznaczanie parametrów charakteryzujących stopień spieczenia (wg norm: BN-82/7001-08, PN-EN ISO 10545-3) tworzyw ceramicznych w zależności od temperatury ich wypalania lub metody formowania poprzez pomiar następujących parametrów:
    • temperatur charakterystycznych procesu spiekania,
    • interwałów spiekania oraz mięknięcia,
    • przebiegu spiekania przy zastosowaniu dylatormetru
    • porowatości otwartej,
    • nasiąkliwości,
    • gęstości pozornej.

  4. Oznaczanie barwy i odcienia (różnicy) barw

    Zapoznanie się z metodą pomiaru barwy materiałów ceramicznych przy zastosowaniu standardowego spektrofotometru oraz wyznaczenie:
    • parametrów barwy L, a, b,
    • odcienia barwy próbek

    Dla obiektywizacji zmysłowego i indywidualnego postrzegania i oceny barw potrzebna jest standaryzacja warunków obserwacji oraz system ilościowego, liczbowego wyrażania barw. Obecnie przyjętym, uznanym i zalecanym przez CIE sposobem przedstawiania barw jest ich odwzorowanie w przestrzennym układzie współrzędnych L, a, b. Wartości L, a, b wyznaczane są w pomiarze spektrofotometrycznym i nanoszone na diagram Lab. Punkt ten jednoznacznie określa cechy badanej barwy: jasność (jasny, ciemny), odcień i nasycenie (nasycony, przytłumiony).

  5. Oznaczanie odporności szkliw ceramicznych na nagłe zmiany temperatury

    Badanie odporności szkliw ceramicznych na nagłe zmiany temperatury (od ok. 15  220°C). Brak odporności na nagłe zmiany temperatury przejawia się powstaniem na szkliwionych powierzchniach wyrobów lub próbek, pęknięć włoskowatych zwanych harysem, ewentualnie odprysków szkliwa. Badanie przeprowadza się metodą Harkorta, polegającą na gwałtownym oziębieniu w wodzie (temp. 15°C  3) uprzednio nagrzanych do odpowiedniej temperatury próbek lub wyrobów szkliwionych. Badanie to pozwala określić stan naprężeń mechanicznych (rozciągające lub ściskające) występujących pomiędzy szkliwem a tworzywem ceramicznym. Naprężenia cieplne powstające w trakcie badania w próbce lub wyrobie, są wprost proporcjonalne do liniowego współczynnika rozszerzalności cieplnej  szkliwa i tworzywa oraz różnicy temperatur.

  6. Oznaczanie odporności na plamienie szkliw ceramicznych

    Badanie odporności na plamienie płytek ceramicznych szkliwionych i nieszkliwionych (wg normy PN-EN ISO 10545-14).
    Oznaczenia wykonuje się na licowych powierzchniach całych płytek lub wyciętych fragmentach płytek. Celem badania jest określenie stopnia odporności na plamienie i określenie przyczyn trwałego i nieusuwalnego zabrudzenia powierzchni płytek ceramicznych

  7. Oznaczanie odporności chemicznej szkliw ceramicznych

    Badanie odporności chemicznej płytek ceramicznych wg normy PN-EN ISO 10545-13. Oznaczenie odporności chemicznej na działanie środków chemicznych wykonuje się dwoma technikami, w zależności od rodzaju badanej powierzchni płytek tj.: szkliwionych lub nieszkliwionych. W badaniu tym poddaje się badaną powierzchnię płytek działaniu roztworów testujących i po określonym czasie ocenie wzrokowej.

  8. Oznaczanie odporności na ścieranie powierzchni płytek szkliwionych

    Określenie odporności na ścieranie powierzchni licowej szkliwionych płytek ceramicznych wg normy PN-EN ISO 10545-7.
    Oznaczenie odporności na ścieranie polega na wizualnej ocenie zmian powierzchni szkliwionej, po której ruchem obrotowym poruszało się obciążenie ścierające od 100 do 12000 razy, w porównaniu z powierzchnią płytek nie poddanych badaniu.

  9. Identyfikacja surowców i wyrobów ogniotrwałych – makroskopowy opis tekstury

    Zapoznanie się z wyglądem zewnętrznym, zasadami klasyfikacji według obowiązujących norm oraz opisem jakościowym i ilościowym mikrostruktury wyrobów ogniotrwałych oraz surowców do ich produkcji.

  10. Przygotowanie mas ogniotrwałych, formowanie i suszenie próbek

    Przygotowanie mas ogniotrwałych, sposoby ich formowania oraz oznaczenie wybranych właściwości otrzymanych próbek.

  11. Odporność korozyjna tworzyw ogniotrwałych

    Zapoznanie się ze skutkami reakcji zachodzących w wysokich temperaturach pomiędzy wyrobami ogniotrwałymi różnych typów, zwłaszcza różniących się charakterem chemicznym. Korozja ta jest szczególnym przypadkiem oddziaływania chemicznego wyrobów (o różnym charakterze chemicznym), bezpośrednio stykających się ze sobą w obmurzu ogniotrwałym urządzeń cieplnych. Badania obejmują wzajemne oddziaływanie materiałów ogniotrwałych tj.: kwarcowych, szamotowych, korundowych, magnezjowych, dolomitowych, magnezjowo-spinelowych, magnezjowo-chromitowych. Wyroby te klasyfikowane są według poniższych kryteriów, zgodnie z normami: PN EN ISO 10081-1: „Klasyfikacja zwartych formowanych wyrobów ogniotrwałych – Część 1: Wyroby glinokrzemianowe” i PN EN ISO 10081-2 – „Klasyfikacja zwartych formowanych wyrobów ogniotrwałych – Część 2: Wyroby zasadowe zawierające poniżej 7 procent węgla resztkowego”.

  12. Oznaczanie zwartości wyrobów ogniotrwałych

    Zapoznanie się z metodyką oznaczania standardowych parametrów charakteryzujących zwartość tworzyw ogniotrwałych.
    Zgodnie z obowiązującymi normami PN-EN 993-1 Metody badań zwartych formowanych wyrobów ogniotrwałych „Oznaczenie gęstości pozornej, porowatości otwartej i całkowitej”, podstawowymi właściwościami charakteryzującymi zwartość tworzyw ogniotrwałych są:
    • gęstość pozorna,
    • porowatość.
    Dodatkowymi parametrami do oceny zwartości mogą być także: gazo przepuszczalność (PN-EN 993-4), rozkład wielkości porów oraz wytrzymałość na ściskanie (PN-EN 993-5).

  13. Badanie gipsu ceramicznego

    Oznaczenie wybranych cech fizycznych gipsu ceramicznego zgodnie z normami: BN-87/6732-04 i PN-86/B-04360):oznaczanie konsystencji zaczynu gipsowego; wyznaczanie współczynnika wodno-gipsowego W/G dla konsystencji roboczej; czasu wiązania; ciężaru objętościowego i porowatości odlewów gipsowych w funkcji współczynnika W/G

Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 55 godz
Punkty ECTS za moduł 2 ECTS
Przygotowanie do zajęć 15 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 15 godz
Przygotowanie sprawozdania, pracy pisemnej, prezentacji, itp. 20 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe z nauczycielem 5 godz
Pozostałe informacje
Sposób obliczania oceny końcowej:

Kolokwium – 50%
Aktywność na zajęciach laboratoryjnych – 15%
Sprwaozdanie – 35%

Wymagania wstępne i dodatkowe:

Bram wstępnych wymagań

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Instrukcje do ćwiczeń
Literatura podana w instrukcjach do ćwiczeń

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Nie podano dodatkowych publikacji

Informacje dodatkowe:

Brak