Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Technologie formowania ceramiki
Tok studiów:
2018/2019
Kod:
CTC-2-110-TC-s
Wydział:
Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Poziom studiów:
Studia II stopnia
Specjalność:
Technologia ceramiki i materiałów ogniotrwałych
Kierunek:
Technologia Chemiczna
Semestr:
1
Profil kształcenia:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma i tryb studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Osoba odpowiedzialna:
dr hab. inż. Izak Piotr (izak@agh.edu.pl)
Osoby prowadzące:
dr hab. inż. Izak Piotr (izak@agh.edu.pl)
Krótka charakterystyka modułu

Opis efektów kształcenia dla modułu zajęć
Kod EKM Student, który zaliczył moduł zajęć wie/umie/potrafi Powiązania z EKK Sposób weryfikacji efektów kształcenia (forma zaliczeń)
Wiedza
M_W001 Zna specjalne techniki formowania w układzie mikro (2D, 3D) również wykorzystujące układy niewodne (termo i duroplasty) oraz układy żelowe (odlewanie żelowe). Zna zaawansowane techniki spiekania i obróbki końcowej wyrobów. TC2A_W08 Egzamin
M_W002 Student zna różne sposoby formowania ceramiki, wady i zalety tradycyjnych metod formowania wyrobów ceramicznych oraz kierunki ich rozwoju. TC2A_W06 Egzamin
M_W003 Ma podbudowaną teoretycznie i poszerzoną wiedzę o metodach analitycznych i zasadach ich doboru w systemach zarządzania jakością w gospodarce surowcowej i produkcji. TC2A_W09 Egzamin
Umiejętności
M_U001 Potrafi dobrać odpowiednią metode formowania materialów (w tym techniki specjalne), wykonać pomiary i zinterpretować uzyskane wyniki TC2A_U08 Kolokwium
M_U002 Potrafi zaprojektować i wytworzyć wyrób ceramiczny o określonych parametrach użytkowych, TC2A_U13 Kolokwium
Kompetencje społeczne
M_K001 Rozumie potrzebę dokształcania się oraz podnoszenia swoich kompetencji zawodowych i społecznych TC2A_K08 Aktywność na zajęciach
M_K002 Prawidłowo interpretuje i rozstrzyga problemy technologiczne TC2A_K07 Aktywność na zajęciach
Matryca efektów kształcenia w odniesieniu do form zajęć
Kod EKM Student, który zaliczył moduł zajęć wie/umie/potrafi Forma zajęć
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Inne
E-learning
Wiedza
M_W001 Zna specjalne techniki formowania w układzie mikro (2D, 3D) również wykorzystujące układy niewodne (termo i duroplasty) oraz układy żelowe (odlewanie żelowe). Zna zaawansowane techniki spiekania i obróbki końcowej wyrobów. + - - - - - - - - - -
M_W002 Student zna różne sposoby formowania ceramiki, wady i zalety tradycyjnych metod formowania wyrobów ceramicznych oraz kierunki ich rozwoju. + - - - - - - - - - -
M_W003 Ma podbudowaną teoretycznie i poszerzoną wiedzę o metodach analitycznych i zasadach ich doboru w systemach zarządzania jakością w gospodarce surowcowej i produkcji. + - - - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Potrafi dobrać odpowiednią metode formowania materialów (w tym techniki specjalne), wykonać pomiary i zinterpretować uzyskane wyniki - - - - - + - - - - -
M_U002 Potrafi zaprojektować i wytworzyć wyrób ceramiczny o określonych parametrach użytkowych, - - - - - + - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Rozumie potrzebę dokształcania się oraz podnoszenia swoich kompetencji zawodowych i społecznych + - - - - - - - - - -
M_K002 Prawidłowo interpretuje i rozstrzyga problemy technologiczne - - - - - + - - - - -
Treść modułu zajęć (program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład:
Technologie formowania

Program wykładów:
Przemysłowe znaczenie układu glina – woda. Techniki formowania z mas lejnych. Odlewanie klasyczne, pełne i wylewne oraz ciśnieniowe. Zjawiska zachodzące w czasie odlewania. Wady i zalety formowania wyrobów ceramicznych przez odlewanie. Specjalne techniki odlewania: odlewanie foli ceramicznych, odlewanie żelowe, odlewanie elektroforetyczne. Techniki formowania przez prasowanie. Sposoby przygotowania mas sypkich. Wady i zalety przygotowania mas granulowanych metodą suszenia rozpyłowego. Zjawiska fizykochemiczne zachodzące w czasie formowania przez prasowanie. Techniki formowania izostatycznego. Zalety i wady formowania z mas plastycznych. Typowe wady płoszek. Problematyka efektywnego wykorzystania masy plastycznej w czasie formowania. Przemysłowe układy zamknięte przygotowania mas lejnych, plastycznych i suchych. Formowanie wtryskowe. Formowanie termoplastyczne. Podstawy formowania przestrzennego. Techniki formowania przestrzennego: stereolitografia, formowanie laserowe. Techniki wielokrotnego zasypu w prasowaniu i ich zastosowanie przemysłowe (formowanie płytek, formowanie laminatów ceramicznych i FGM). Techniki mikrofabrykacji: mikrowytłaczanie z zawiesin, mikrospiekanie, litografia, sitodruk. Techniki biomimetyczne w formowaniu materiałów ceramicznych. Specjalne techniki formowania materiału i wyrobu w toku spiekania. Spiekanie reakcyjne. Techniki bezpośredniego ogrzewania wyrobu: spiekanie indukcyjne, mikrofalowe, iskrowo-plazmowe, chemiczne (SHS). Przestrzenne formowanie gotowego wyrobu: spiekanie laserowe, zestalanie folii ceramicznych, mikrospawanie. Specyfika formowania nano i mikromateriałów ceramicznych. Techniki obróbki końcowej w formowaniu gotowego wyrobu. Obróbka mechaniczna ceramiki: cięcie, szlifowanie i polerowanie, obróbka laserowa, obróbka wodno-ścierna. Techniki pokrywania powierzchni: szkliwienie, CVD, PVD, implantacja jonowa.

Zajęcia seminaryjne:
Seminarium

Pogłębianie wiedzy z zakresu określonego w programie wykładów z uwzględnieniem form pracy własnej studentów (referaty, opracowania projektowe, dyskusje panelowe) oraz zajęć terenowych w zakładach ilustrujących problematykę przedmiotu.

Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 132 godz
Punkty ECTS za moduł 5 ECTS
Dodatkowe godziny kontaktowe z nauczycielem 30 godz
Udział w zajęciach seminaryjnych 30 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 12 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 35 godz
Przygotowanie do zajęć 25 godz
Pozostałe informacje
Sposób obliczania oceny końcowej:

0,3 ocena z seminarium
0,7 ocena z egzaminu

Wymagania wstępne i dodatkowe:

Nie podano wymagań wstępnych lub dodatkowych.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

1. James S. Reed, „Introduction to the Principles of Ceramic Processing”, New York, John Wiley &Sons, 1986
2. Ashby M.F., Jones D.R.H.: Materiały inżynierskie t. 1 i 2 (tłum. z ang.), Wyd. Naukowo-Techniczne, Warszawa 1999.
3. Lis J., Pampuch R.: Spiekanie, Wyd. AGH, Kraków 2000.
4. Pampuch R.: Budowa i właściwości materiałów ceramicznych, Wyd. AGH, Kraków 1995.
5. Pampuch R., Haberko K., Kordek M.: Nauka o procesach ceramicznych, PWN, Warszawa 1992.
6. Pampuch R. Nowoczesne materiały ceramiczne, Wyd. AGH, Kraków 2006
7. Izak P., Zagęszczanie proszków ceramicznych”, Ceramika vol. 70, 2002
8. Oczoś K. E., Kształtowanie ceramicznych materiałów technicznych”, OFPR, 1996
9. Drzymała Z., Podstawy inżynierii procesu zagęszczania i prasowania materiałów, PWN-Warszawa, 1988
10. Lech R., Wprowadzenie do modelowania procesów technologicznych i operacji jednostkowych w ceramice, UWN-D AGH, 2006

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Nie podano dodatkowych publikacji

Informacje dodatkowe:

Brak