Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Geometria wykreślna
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
GIGR-1-110-n
Wydział:
Górnictwa i Geoinżynierii
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Inżynieria Górnicza
Semestr:
1
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Niestacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
mgr inż. Pałac Krzysztof (palack@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Realizacja modułu pozwala na rozwinięcie wyobraźni przestrzennej niezbędnej do zapisu przestrzeni na płaszczyźnie i wykształceniu zdolności jego restytucji koniecznej w praktyce inżynierskiej.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Sposoby zapisu podstawowych elementów przestrzeni na rysunku płaskim z zastosowaniem metod geometrii wykreślnej (rzuty Monge’a na dwie i więcej rzutni, rzut cechowany, rzut aksonometryczny). IGR1A_W03 Aktywność na zajęciach,
Wykonanie projektu,
Wykonanie ćwiczeń
M_W002 Zasady geometrii wykreślnej dotyczące zapisu i odczytu rysunków obiektów technicznych. IGR1A_W03 Aktywność na zajęciach,
Wykonanie projektu,
Wykonanie ćwiczeń
Umiejętności: potrafi
M_U001 Wykorzystać konstrukcje geometryczne (zarówno w rzucie cechowanym jak i w rzutach Monge’a) w praktyce inżynierskiej do projektowania i odwzorowywania tworów geometrycznych. IGR1A_U02 Aktywność na zajęciach,
Wykonanie projektu,
Wykonanie ćwiczeń
M_U002 Wybrać właściwą metodę odwzorowania przestrzeni do prezentacji myśli projektowej. IGR1A_U06
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Stałego samokształcenia w aktualizowaniu i uzupełniania wiedzy z zakresu geometrii wykreślnej w celu zwiększania efektywności pracy. IGR1A_K02, IGR1A_K01 Aktywność na zajęciach
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
21 9 0 0 12 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Sposoby zapisu podstawowych elementów przestrzeni na rysunku płaskim z zastosowaniem metod geometrii wykreślnej (rzuty Monge’a na dwie i więcej rzutni, rzut cechowany, rzut aksonometryczny). + - - + - - - - - - -
M_W002 Zasady geometrii wykreślnej dotyczące zapisu i odczytu rysunków obiektów technicznych. + - - + - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Wykorzystać konstrukcje geometryczne (zarówno w rzucie cechowanym jak i w rzutach Monge’a) w praktyce inżynierskiej do projektowania i odwzorowywania tworów geometrycznych. + - - + - - - - - - -
M_U002 Wybrać właściwą metodę odwzorowania przestrzeni do prezentacji myśli projektowej. - - - + - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Stałego samokształcenia w aktualizowaniu i uzupełniania wiedzy z zakresu geometrii wykreślnej w celu zwiększania efektywności pracy. + - - + - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 54 godz
Punkty ECTS za moduł 2 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 21 godz
Przygotowanie do zajęć 10 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 10 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 10 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 1 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (9h):
  1. Aksjomatyka, główne metody odwzorowań elementów przestrzennych na płaszczyźnie (rzuty Monge’a, rzut aksonometryczny, rzut cechowany).
    Rzuty Monge’a
    Odwzorowanie podstawowych elementów przestrzeni. Incydencja, wzajemne położenia prostych i płaszczyzn (równoległość, elementy wspólne, prostopadłość). Rzutnia boczna. Zastosowania w graficznym zapisie obiektów technicznych. Metoda transformacji. Zagadnienia miarowe. Wielościany, bryły i powierzchnie, metody konstrukcji w aspekcie praktycznych zastosowań inżynierskich.
    Rzutowanie aksonometryczne.
    Zasada rzutowania. Układ odniesienia i własności rzutu aksonometrycznego.
    Rzut cechowany .
    Odwzorowanie podstawowych elementów przestrzeni oraz ich wzajemnych relacji.Kłady.Metoda transformacji Wybrane zagadnienia dotyczące powierzchni topograficznej. Punkty i linie charakterystyczne w terenie. Działania na powierzchni topograficznej. Zastosowania do robót ziemnych (projektowanie dróg, boisk, przekroje profile itp.)

  2. Aksjomatyka, główne metody odwzorowań elementów przestrzennych na płaszczyźnie (rzuty Monge’a, rzut aksonometryczny, rzut cechowany).
    Rzuty Monge’a
    Odwzorowanie podstawowych elementów przestrzeni. Incydencja, wzajemne położenia prostych i płaszczyzn (równoległość, elementy wspólne, prostopadłość). Rzutnia boczna. Zastosowania w graficznym zapisie obiektów technicznych. Metoda transformacji. Zagadnienia miarowe. Wielościany, bryły i powierzchnie, metody konstrukcji w aspekcie praktycznych zastosowań inżynierskich.
    Rzutowanie aksonometryczne.
    Zasada rzutowania. Układ odniesienia i własności rzutu aksonometrycznego.
    Rzut cechowany .
    Odwzorowanie podstawowych elementów przestrzeni oraz ich wzajemnych relacji.Kłady.Metoda transformacji Wybrane zagadnienia dotyczące powierzchni topograficznej. Punkty i linie charakterystyczne w terenie. Działania na powierzchni topograficznej. Zastosowania do robót ziemnych (projektowanie dróg, boisk, przekroje profile itp.)

Ćwiczenia projektowe (12h):
  1. Ćwiczenia projektowe polegają na samodzielnym wykonywaniu zadań konstrukcyjnych z zachowaniem zasad graficznych określonych przez PN. Tematy zadań ściśle związane są z wykładem.

  2. Ćwiczenia polegają na samodzielnym wykonywaniu zadań konstrukcyjnych z zachowaniem zasad graficznych określonych przez PN. Tematy zadań ściśle związane są z wykładem.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Ćwiczenia projektowe: Studenci wykonują zadany projekt samodzielnie, bez większej ingerencji prowadzącego. Ma to wykształcić poczucie odpowiedzialności za pracę w grupie oraz odpowiedzialności za podejmowane decyzje.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Warunkiem uzyskania zaliczenia z zajęć jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich przewidzianych zadań rysunkowych (ćwiczenia rysunkowe, projekty, kolokwia). Studentowi przysługuje jeden termin podstawowy i jeden termin poprawkowy zaliczenia dla każdej formy zajęć.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Ćwiczenia projektowe:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują prace praktyczne mające na celu uzyskanie kompetencji zakładanych przez syllabus. Ocenie podlega sposób wykonania projektu oraz efekt końcowy.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Ocena końcowa to średnia ważona ocen z arkuszy kontrolnych, prac wykonywanych na zajęciach oraz arkuszy domowych.

OK=0,3K+0,7A (Zaokrąglona do oceny najbliższej)

gdzie:
OK – ocena końcowa
K- średnia z arkuszy kontrolnych
A – średnia z pozostałych prac

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

W przypadku zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach student jest zobowiązany do nadrobienia zajęć. W celu ustalenia sposobu i formy powinien skontaktować się z prowadzącym przedmiot

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Nie podano wymagań wstępnych lub dodatkowych.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

1 T. Rachwał, Geometria Wykreślna, t.I i II.
2 E. F. Otto „Geometria wykreslna”
3 Lewandowski Z., Geometria wykreślna
4 Waligórski „ Zasady i zastosowania rzutu cechowanego”
5 Dobrzański „Rysunek techniczny maszynowy” Wyd. Nauk. Tech. 2006
6 Otto F., Otto E., Zbiór zadań z geometrii wykreślnej
7 Rachwał T., Dwuraźna S., Ćwiczenia z geometrii wukreślnej ( t. I i t. II )

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

1. A. Koch, K. Pałac, T. Sulima-Samujłło: Adaptation of the AutoCAD Computer Program to Selected Descriptive Geometry Problems (w jęz. ang.), Sbornik 16. seminárě odborné skupiny pro geometrii a počitačovou grafiku, Dolni Lomná, wrzesień, 1996 r. str. 62-70
2. A.Koch, K. Pałac, T. Sulima-Samujłło: Wykorzystanie graficznego programu AutoCAD do niektórych zagadnień geometrii wykreślnej dotyczących wielościanów, Biuletyn Polskiego Towarzystwa Geometrii Wykreślnej i Grafiki Inżynierskiej, Biuletyn nr 4, Gliwice 1997 r. str. 27-33
3. A. Koch, K. Pałac, T. Sulima-Samujłło: Przekroje powierzchni oraz przenikania się powierzchni i wielościanów realizowane za pomocą programu AutoCAD w przestrzeni E3, Biuletyn Polskiego Towarzystwa Geometrii i Grafiki Inżynierskiej nr 7, Gliwice 1999 r., str. 12-18
4. A. Koch, K. Pałac, T. Sulima-Samujłło: AutoCAD w zastosowaniu do wybranych zagadnień związanych z powierzchnią topograficzną, Biuletyn Polskiego Towarzystwa Geometrii i Grafiki Inżynierskiej nr 7, Gliwice 1999 r., str. 19-24
5. A. Koch, K. Pałac, T. Sulima-Samujłło : Utilization of Drawing in 3D AutoCAD R14 for Presentation of Plane Section and Intersection in the Monge Method, Proceedings of Seminars on Computional Geometry SCG’99 Kocovce October 99, Bratislava 1999, str. 67-72
6. T. Wieja, K. Pałac: Modelowanie wielościanów w rzucie środkowym z zastosowaniem programu Cabri-Geometre, Konferencja o Geometrii, Częstochowa 1999
7. K. Pałac, T.Wieja: Application of the CABRI computer program to geometrical presentations W: SCG’2004 : zborník sympózia o pocítacovej geometrii = porceedings of symposium on Computer geometry: November 2004, Kocovce, Roc. 13 = Vol. 13 Slovenská spolocnost pre geometriu a grafiku, Strojnícka Fakulta, Stavebná Fakulta Slovenská technická univerzita v Bratislave. Bratislava : Vydatelstvo STU, 2004. Opis częśc. wg okł. S. 89-96. Bibliogr. s. 96
8. K. Pałac, T.Wieja: Application of the AutoCAD Program to Determination of the Solar Layers and Visualization of the Limits of Terrain Insolation W: SCG’2006 : zborník sympózia o pocítacovej geometrii = porceedings of symposium on Computer geometry: October [18-20], 2006, Kocovce, Roc. 15 = Vol. 15 Slovenská spolocnost pre geometriu a grafiku, Strojnícka Fakulta, Stavebná Fakulta Slovenská technická univerzita v Bratislave. Bratislava : Vydatelstvo STU, 2006. Opis część. wg okł. S. 120-124. Bibliogr. s. 124.

Informacje dodatkowe:

Brak