Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Biologia i ekologia
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
GIKS-1-207-n
Wydział:
Górnictwa i Geoinżynierii
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Inżynieria Kształtowania Środowiska
Semestr:
2
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Niestacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
prof. dr hab. inż. Sobczyk Wiktoria (sobczyk@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Przedmiot umożliwia poznanie procesów biologicznych zachodzących w organizmach żywych, jak również mechanizmów ekologicznych, z uwzględnieniem antropopresji i praktyki inżynierii środowiska.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Student zna metody i sposoby ochrony przyrody ożywionej i nieożywionej IKS1A_W03, IKS1A_W01, IKS1A_W04 Kolokwium
M_W002 Student zna i rozumie, w jaki sposób środowisko oddziałuje na organizm IKS1A_W03, IKS1A_W01, IKS1A_W04 Kolokwium
M_W003 Student zna bioróżnorodność gatunkową roślin i zwierząt Polski i świata, a także wpływ środowiska na jej kształtowanie IKS1A_W03, IKS1A_W01, IKS1A_W05 Sprawozdanie,
Kolokwium,
Aktywność na zajęciach
M_W004 Student zna i rozumie mechanizmy rządzące populacją IKS1A_W03, IKS1A_W01, IKS1A_W05 Udział w dyskusji,
Kolokwium,
Aktywność na zajęciach
Umiejętności: potrafi
M_U001 Student potrafi dostrzegać w przyrodzie czynniki oddziałujące na organizm IKS1A_U03, IKS1A_U01 Kolokwium,
Aktywność na zajęciach
M_U002 Student potrafi dostrzegać w przyrodzie mechanizmy rządzące populacją IKS1A_U01, IKS1A_U04 Kolokwium,
Aktywność na zajęciach
M_U003 Student potrafi dostrzegać w przyrodzie mechanizmy rządzące biocenozą IKS1A_U03, IKS1A_U01, IKS1A_U05, IKS1A_U04 Kolokwium,
Aktywność na zajęciach
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Student ma świadomość zdobyczy wiedzy z zakresu biologii i ekologii IKS1A_K01, IKS1A_K02 Kolokwium,
Aktywność na zajęciach
M_K002 Student ma świadomość znaczenia umiejętności obserwacji, dokumentacji i zabezpieczania obiektów biologicznych przed zagrożeniem, wynikającym z naturalnych lub antropogenicznych przemian IKS1A_K01, IKS1A_K02 Udział w dyskusji,
Kolokwium,
Aktywność na zajęciach
M_K003 Student ma świadomość etycznego traktowania przyrody IKS1A_K01, IKS1A_K02 Udział w dyskusji,
Kolokwium,
Aktywność na zajęciach
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
30 12 9 9 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Student zna metody i sposoby ochrony przyrody ożywionej i nieożywionej + + + - - - - - - - -
M_W002 Student zna i rozumie, w jaki sposób środowisko oddziałuje na organizm + + + - - - - - - - -
M_W003 Student zna bioróżnorodność gatunkową roślin i zwierząt Polski i świata, a także wpływ środowiska na jej kształtowanie + + + - - - - - - - -
M_W004 Student zna i rozumie mechanizmy rządzące populacją + - + - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Student potrafi dostrzegać w przyrodzie czynniki oddziałujące na organizm + - + - - - - - - - -
M_U002 Student potrafi dostrzegać w przyrodzie mechanizmy rządzące populacją + - - - - - - - - - -
M_U003 Student potrafi dostrzegać w przyrodzie mechanizmy rządzące biocenozą + - + - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Student ma świadomość zdobyczy wiedzy z zakresu biologii i ekologii + + + - - - - - - - -
M_K002 Student ma świadomość znaczenia umiejętności obserwacji, dokumentacji i zabezpieczania obiektów biologicznych przed zagrożeniem, wynikającym z naturalnych lub antropogenicznych przemian + + + - - - - - - - -
M_K003 Student ma świadomość etycznego traktowania przyrody + + - - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 103 godz
Punkty ECTS za moduł 4 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 30 godz
Przygotowanie do zajęć 15 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 15 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 40 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 1 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (12h):
  1. Biologia jako nauka. Ekologia jako nauka. Podstawowe pojęcia

    Biologia jako odrębna gałąź nauk przyrodniczych. Historia odkryć biologicznych; cel, zakres i metody badań. Miejsce biologii wśród innych nauk przyrodniczych. Dziedziny zajmujące się typami żywych organizmów. Opisowy i porządkujący (klasyfikujący) charakter dyscyplin. Zoologia i botanika. Specjalistyczne dyscypliny. Dyscypliny eksperymentalne. Nowe dyscypliny w biologii XX wieku. Metafora biologii według Oduma. Zjawisko życia jako obiekt zainteresowań biologii. Wyodrębnienie się ekologii z nauk biologicznych. Ekologia jako nauka wyjaśniająca proces ewolucji. Charakter biologiczny ochrony przyrody. Różnorodność biologiczna na ziemi. Zasoby genetyczne. Ewolucja według Darwina

  2. Biologia jako nauka. Ekologia jako nauka. Podstawowe pojęcia

    Biologia jako odrębna gałąź nauk przyrodniczych. Historia odkryć biologicznych; cel, zakres i metody badań. Miejsce biologii wśród innych nauk przyrodniczych. Dziedziny zajmujące się typami żywych organizmów. Opisowy i porządkujący (klasyfikujący) charakter dyscyplin. Zoologia i botanika. Specjalistyczne dyscypliny. Dyscypliny eksperymentalne. Nowe dyscypliny w biologii XX wieku. Metafora biologii według Oduma. Zjawisko życia jako obiekt zainteresowań biologii. Wyodrębnienie się ekologii z nauk biologicznych. Ekologia jako nauka wyjaśniająca proces ewolucji. Charakter biologiczny ochrony przyrody. Różnorodność biologiczna na ziemi. Zasoby genetyczne. Ewolucja według Darwina

  3. Podstawy ochrony przyrody

    Naukowe (ekologiczne) podstawy ochrony przyrody. Współpraca z różnymi dziedzinami nauk biologicznych, społecznych, technicznych i prawnych. Naukowe podstawy funkcjonowania układów ekologicznych oraz klasyfikowania form oddziaływań antropogenicznych.

  4. Podstawy ochrony przyrody

    Naukowe (ekologiczne) podstawy ochrony przyrody. Współpraca z różnymi dziedzinami nauk biologicznych, społecznych, technicznych i prawnych. Naukowe podstawy funkcjonowania układów ekologicznych oraz klasyfikowania form oddziaływań antropogenicznych.

  5. Sposoby ochrony przyrody ożywionej

    Profilaktyka. Konserwacja. Restytucja. Reintrodukcja. Metaplantacja.

  6. Sposoby ochrony przyrody ożywionej

    Profilaktyka. Konserwacja. Restytucja. Reintrodukcja. Metaplantacja.

  7. Formy ochrony przyrody i krajobrazu

    Podstawowe akty prawne regulujące zagadnienia ochrony przyrody. Organy ochrony przyrody. Cele ochrony przyrody. Motywy ochrony przyrody. Formy ochrony przyrody.
    Ochrona obszarowa ścisła i czynna. Ochrona krajobrazowa. Parki narodowe, parki krajobrazowe, rezerwaty, obszary chronionego krajobrazu.
    Ochrona gatunkowa. Ochrona indywidualna (pomnik przyrody, użytek ekologiczny, stanowisko dokumentacyjne, zespół przyrodniczo–krajobrazowy). System Natura 2000.

  8. Formy ochrony przyrody i krajobrazu

    Podstawowe akty prawne regulujące zagadnienia ochrony przyrody. Organy ochrony przyrody. Cele ochrony przyrody. Motywy ochrony przyrody. Formy ochrony przyrody.
    Ochrona obszarowa ścisła i czynna. Ochrona krajobrazowa. Parki narodowe, parki krajobrazowe, rezerwaty, obszary chronionego krajobrazu.
    Ochrona gatunkowa. Ochrona indywidualna (pomnik przyrody, użytek ekologiczny, stanowisko dokumentacyjne, zespół przyrodniczo–krajobrazowy). System Natura 2000.

  9. Organizm i jego środowisko

    Czynniki ograniczające. Czynniki fizyczne (środowiskowe). Zasoby. Skażenia. Zasada tolerancji. Zakresy tolerancji. Wąski i szeroki zakres tolerancji. Prawo minimum J. Liebiega. Prawo tolerancji V.E. Shelforda. Prawo minimum dla zjawisk ekologicznych w małej i wielkiej skali. Zasada malejących efektów. Nisza ekologiczna możliwa i rzeczywista.

  10. Organizm i jego środowisko

    Czynniki ograniczające. Czynniki fizyczne (środowiskowe). Zasoby. Skażenia. Zasada tolerancji. Zakresy tolerancji. Wąski i szeroki zakres tolerancji. Prawo minimum J. Liebiega. Prawo tolerancji V.E. Shelforda. Prawo minimum dla zjawisk ekologicznych w małej i wielkiej skali. Zasada malejących efektów. Nisza ekologiczna możliwa i rzeczywista.

  11. Struktura populacji

    Liczebność populacji. Zagęszczenie populacji. Reguły zagęszczenia organizmów. Zmiany liczebności i zagęszczenia populacji. Rozrodczość. Imigracja. Śmiertelność. Emigracja. Koncepcja pojemności środowiska. Strategie rozrodcze typu „r" i typu „K". Czynniki środowiska nieożywionego (czynniki abiotyczne) i czynniki biotyczne wywołujące śmiertelność populacji. Krzywe przeżywania i wzrost populacji ludzkiej. Prognozowanie przyrostu naturalnego. Eksplozja demograficzna a zasady moralne. Zasięg i terytorium. Miejsce pobytu zwierzęcia. Organizacje stadne.

  12. Struktura populacji

    Liczebność populacji. Zagęszczenie populacji. Reguły zagęszczenia organizmów. Zmiany liczebności i zagęszczenia populacji. Rozrodczość. Imigracja. Śmiertelność. Emigracja. Koncepcja pojemności środowiska. Strategie rozrodcze typu „r" i typu „K". Czynniki środowiska nieożywionego (czynniki abiotyczne) i czynniki biotyczne wywołujące śmiertelność populacji. Krzywe przeżywania i wzrost populacji ludzkiej. Prognozowanie przyrostu naturalnego. Eksplozja demograficzna a zasady moralne. Zasięg i terytorium. Miejsce pobytu zwierzęcia. Organizacje stadne.

  13. Biocenoza

    Biocenoza jako wspólnota wszystkich istot. Formy współżycia organizmów. Stosunki antagonistyczne. Drapieżnictwo. Pasożytnictwo, bakterie chorobotwórcze, wirusy. Konkurencja. Allelopatia. Stosunki nieantagonistyczne. Symbioza. Mikoryza. Mutualizm. Komensalizm.

  14. Biocenoza

    Biocenoza jako wspólnota wszystkich istot. Formy współżycia organizmów. Stosunki antagonistyczne. Drapieżnictwo. Pasożytnictwo, bakterie chorobotwórcze, wirusy. Konkurencja. Allelopatia. Stosunki nieantagonistyczne. Symbioza. Mikoryza. Mutualizm. Komensalizm.

  15. Struktura, funkcjonowanie i dynamika ekosystemów

    Ekosystem jako układ ekologiczny utworzony przez biocenozę i biotop. Główne części ekosystemu. Producenci i ich funkcja. Konsumenci detrytofagi. Konsumenci destruenci. Energia i materia w ekosystemie. Łańcuchy pokarmowe i poziomy troficzne. Piramida biomasy (życia). Sieci zależności pokarmowych. Całkowita produkcja pierwotna (produkcja pierwotna brutto. Produkcja pierwotna netto. Krążenie materii w przyrodzie. Przepływ energii przez ekosystem. Krążenie wody w przyrodzie. Bilans wodny Ziemi. Krążenie azotu w przyrodzie. Krążenie węgla w przyrodzie. Rola mikroorganizmów w biogeochemicznym krążeniu węgla, azotu, siarki i żelaza w przyrodzie. Podstawowe biomy i ekosystemy występujące na kuli ziemskiej.

  16. Struktura, funkcjonowanie i dynamika ekosystemów

    Ekosystem jako układ ekologiczny utworzony przez biocenozę i biotop. Główne części ekosystemu. Producenci i ich funkcja. Konsumenci detrytofagi. Konsumenci destruenci. Energia i materia w ekosystemie. Łańcuchy pokarmowe i poziomy troficzne. Piramida biomasy (życia). Sieci zależności pokarmowych. Całkowita produkcja pierwotna (produkcja pierwotna brutto. Produkcja pierwotna netto. Krążenie materii w przyrodzie. Przepływ energii przez ekosystem. Krążenie wody w przyrodzie. Bilans wodny Ziemi. Krążenie azotu w przyrodzie. Krążenie węgla w przyrodzie. Rola mikroorganizmów w biogeochemicznym krążeniu węgla, azotu, siarki i żelaza w przyrodzie. Podstawowe biomy i ekosystemy występujące na kuli ziemskiej.

  17. Sukcesja ekologiczna

    Teoria sukcesji, definicje sukcesji. Stadia i mechanizmy sukcesji. Rozwój osobniczy ekosystemów. Sukcesja pierwotna i wtórna. Pionierskie stadia. Stadia sukcesji wtórnej: inicjalne, przejściowe (optymalne), terminalne (końcowe).

  18. Sukcesja ekologiczna

    Teoria sukcesji, definicje sukcesji. Stadia i mechanizmy sukcesji. Rozwój osobniczy ekosystemów. Sukcesja pierwotna i wtórna. Pionierskie stadia. Stadia sukcesji wtórnej: inicjalne, przejściowe (optymalne), terminalne (końcowe).

  19. Podstawy ekotoksykologii

    Badania jakościowych i ilościowych skutków szkodliwego działania związków chemicznych na organizmy żywe. Ksenobiotyki. Oddziaływanie ksenobiotyków na organizmy żywe ze względu na szkodliwość. Dawki i stężenia substancji toksycznych i czynników szkodliwych.
    LD50 (Lethal Dose). LC50 (Lethal Concentration). Toksyczność ostra, podostra i przewlekła. Klasyfikacja toksykologiczna związków chemicznych. ADI (Acceptable Daily Intake).
    (NDS) najwyższe dopuszczalne stężenie. Podział substancji toksycznych ze względu na sposób oddziaływania. Podział substancji toksycznych ze względu na czas działania.

  20. Podstawy ekotoksykologii

    Badania jakościowych i ilościowych skutków szkodliwego działania związków chemicznych na organizmy żywe. Ksenobiotyki. Oddziaływanie ksenobiotyków na organizmy żywe ze względu na szkodliwość. Dawki i stężenia substancji toksycznych i czynników szkodliwych.
    LD50 (Lethal Dose). LC50 (Lethal Concentration). Toksyczność ostra, podostra i przewlekła. Klasyfikacja toksykologiczna związków chemicznych. ADI (Acceptable Daily Intake).
    (NDS) najwyższe dopuszczalne stężenie. Podział substancji toksycznych ze względu na sposób oddziaływania. Podział substancji toksycznych ze względu na czas działania.

  21. Bioindykacja (fito- i zoo-). Biomonitoring

    Bioindykacja jako jedna z najstarszych metod oceny stanu środowiska przyrodniczego.
    Definicje bioindykatorów i bioindykacji. Bioindykatory właściwe (semitive indicator). Akumulatory (accumulative indicator). Bioindykatory jakościowe, ilościowe i mieszane. Cechy bioindykatorów. Mikroorganizmy (bakterie, pierwotniaki, korzenionóżki, promienionóżki, sporowce, orzęski, grzyby, porosty). Niektóre rośliny i zwierzęta jako bioindykatory.

  22. Bioindykacja (fito- i zoo-). Biomonitoring

    Bioindykacja jako jedna z najstarszych metod oceny stanu środowiska przyrodniczego.
    Definicje bioindykatorów i bioindykacji. Bioindykatory właściwe (semitive indicator). Akumulatory (accumulative indicator). Bioindykatory jakościowe, ilościowe i mieszane. Cechy bioindykatorów. Mikroorganizmy (bakterie, pierwotniaki, korzenionóżki, promienionóżki, sporowce, orzęski, grzyby, porosty). Niektóre rośliny i zwierzęta jako bioindykatory.

  23. Ochrona gatunkowa

    Ochrona gatunkowa i biocenologiczna jako warunek zachowania bogactwa bioróżnorodności i naturalności przyrody wobec wielu agresywnie oddziałujących czynników antropopresji. Stopień zagrożenia flory i fauny światowej. Stopień zagrożenia flory i fauny rodzimej. Metody ochrony gatunkowej. Metoda ex situ. Metoda in situ. Ochrona gatunków rzadkich i reliktów. Ochrona endemitów.

  24. Ochrona gatunkowa

    Ochrona gatunkowa i biocenologiczna jako warunek zachowania bogactwa bioróżnorodności i naturalności przyrody wobec wielu agresywnie oddziałujących czynników antropopresji. Stopień zagrożenia flory i fauny światowej. Stopień zagrożenia flory i fauny rodzimej. Metody ochrony gatunkowej. Metoda ex situ. Metoda in situ. Ochrona gatunków rzadkich i reliktów. Ochrona endemitów.

  25. Polska Czerwona Księga

    Kategorie zagrożenia. Zmiany stopnia zagrożenia. Aktualizowanie księgi. Wybór taksonów roślin i zwierząt zagrożonych wyginięciem na terenie Polski. Czerwona lista roślin i grzybów Polski.

  26. Polska Czerwona Księga

    Kategorie zagrożenia. Zmiany stopnia zagrożenia. Aktualizowanie księgi. Wybór taksonów roślin i zwierząt zagrożonych wyginięciem na terenie Polski. Czerwona lista roślin i grzybów Polski.

Ćwiczenia audytoryjne (9h):
  1. Poznanie różnorodności gatunkowej roślin

  2. Poznanie różnorodności gatunkowej roślin

  3. Ekosystemy leśne Lasu Wolskiego (m.in. samodzielny zbiór liści do oznaczania gatunków z kluczem)

  4. Ekosystemy leśne Lasu Wolskiego (m.in. samodzielny zbiór liści do oznaczania gatunków z kluczem)

  5. Zapoznanie się z aparaturą laboratorium środowiskowego (badanie skażenia wód, roślin i gleb: chromatografia cieczowa, gradientowa, gazowa; absorpcja atomowa; kolorymetria)

  6. Zapoznanie się z aparaturą laboratorium środowiskowego (badanie skażenia wód, roślin i gleb: chromatografia cieczowa, gradientowa, gazowa; absorpcja atomowa; kolorymetria)

  7. Fauna bezkręgowców – poznawanie różnorodności gatunkowej zwierząt

  8. Fauna bezkręgowców – poznawanie różnorodności gatunkowej zwierząt

  9. Fauna kręgowców – poznawanie różnorodności gatunkowej zwierząt (ryby, płazy, gady, ptaki, ssaki)

  10. Fauna kręgowców – poznawanie różnorodności gatunkowej zwierząt (ryby, płazy, gady, ptaki, ssaki)

  11. Cechy kręgowców i bezkręgowców – dostosowanie organizmów do określonych środowisk – praca własna w Muzeum Zoologicznym UJ, ul.Ingardena 6

  12. Cechy kręgowców i bezkręgowców – dostosowanie organizmów do określonych środowisk – praca własna w Muzeum Zoologicznym UJ, ul.Ingardena 6

  13. Flora Polski (zbiory roślinne, przechowywanie i praca w zielniku)

  14. Flora Polski (zbiory roślinne, przechowywanie i praca w zielniku)

  15. Zmiany krajobrazu i roślinności na obszarze Polski w erze kenozoicznej, ze szczególnym uwzględnieniem holocenu

  16. Zmiany krajobrazu i roślinności na obszarze Polski w erze kenozoicznej, ze szczególnym uwzględnieniem holocenu

  17. Flora Polski – oznaczanie gatunków z kluczem do roślin

  18. Flora Polski – oznaczanie gatunków z kluczem do roślin

  19. Skamieliny i okazy geologiczne – zajęcia w Muzeum geologicznym AGH

  20. Skamieliny i okazy geologiczne – zajęcia w Muzeum geologicznym AGH

  21. Wpływ działalności człowieka na biosferę (pokaz filmu)

  22. Wpływ działalności człowieka na biosferę (pokaz filmu)

Ćwiczenia laboratoryjne (9h):
-
Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Ćwiczenia audytoryjne: Podczas zajęć audytoryjnych studenci na tablicy rozwiązują zadane wcześniej problemy. Prowadzący na bieżąco dokonuje stosowanych wyjaśnień i moderuje dyskusję z grupą nad danym problemem.
  • Ćwiczenia laboratoryjne: W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci samodzielnie rozwiązują zadany problem praktyczny, dobierając odpowiednie narzędzia. Prowadzący stymuluje grupę do refleksji nad problemem, tak by otrzymane wyniki miały wysoką wartość merytoryczną.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Zaliczenie wykładów odbywa się w formie kolokwium w jednym terminie podstawowym i jednym poprawkowym. Oceny pozytywnej nie można poprawiać na wyższą.
Zaliczenie ćwiczeń audytoryjnych odbywa się na podstawie kolokwium w jednym terminie podstawowym i jednym poprawkowym. Oceny pozytywnej nie można poprawiać na wyższą.
Zaliczenie ćwiczeń laboratoryjnych odbywa się na podstawie złożonych sprawozdań. Oceny pozytywnej nie można poprawiać na wyższą.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Ćwiczenia audytoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci przystępując do ćwiczeń są zobowiązani do przygotowania się w zakresie wskazanym każdorazowo przez prowadzącego (np. w formie zestawów zadań). Ocena pracy studenta może bazować na wypowiedziach ustnych lub pisemnych w formie kolokwium, co zgodnie z regulaminem studiów AGH przekłada się na ocenę końcową z tej formy zajęć.
  • Ćwiczenia laboratoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują ćwiczenia laboratoryjne zgodnie z materiałami udostępnionymi przez prowadzącego. Student jest zobowiązany do przygotowania się w przedmiocie wykonywanego ćwiczenia, co może zostać zweryfikowane kolokwium w formie ustnej lub pisemnej. Zaliczenie zajęć odbywa się na podstawie zaprezentowania rozwiązania postawionego problemu. Zaliczenie modułu jest możliwe po zaliczeniu wszystkich zajęć laboratoryjnych.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Ocena końcowa jest średnią ważoną ocen z wykładów (waga 0,5), ćwiczeń laboratoryjnych (0,25) i ćwiczeń audytoryjnych (waga 0,25). Obecność i aktywność na wykładach mogą być premiowane przez podniesienie oceny. Zakres materiału do kolokwium obejmuje treści przedstawiane na wykładach.

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Zaległości powstałe wskutek nieobecności na wykładach student nadrabia samodzielnie. Na kolokwium końcowym student jest zobowiązany znać materiał przedstawiony na wszystkich wykładach.

Na kolokwium końcowym z ćwiczeń audytoryjnych student jest zobowiązany znać materiał przedstawiony na wszystkich audytoriach.
Na kolokwium końcowym z ćwiczeń laboratoryjnych student jest zobowiązany znać materiał przedstawiony na wszystkich laboratoriach.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Brak wymagań wstępnych i dodatkowych.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

1. Falińska K., 2002. Przewodnik do badań biologii populacji roślin. Wyd. PWN, Warszawa.
2. Falińska K., 2004. Ekologia roślin. Wyd. PWN. Warszawa.
3. Faliński J. B., 2001. Przewodnik do długoterminowych badań ekologicznych. Vademecum Geobotanicum 1. Wyd. PWN, Warszawa.
4. Jurt R., 2003. Biologia zwierząt. Krótkie wykłady. Wyd. PWN, Warszawa.
5. Kornaś J., Medwecka-Kornaś A., 2002. Geografia roślin. Wyd. PWN. Warszawa.
6. Kozłowski S. 1991. Gospodarka a środowisko przyrodnicze. Wyd. PWN, Warszawa.
7. Krebs C, J., 1996. Ekologia. Wyd. PWN, Warszawa.
8. Lack A.J, D.E. Evans, 2003. Biologia roślin. Krótkie wykłady. PWN. Warszawa.
9. Matuszkiewicz W., 2001. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, ss. 537.
10. Odum E.,1982. Podstawy ekologii. Wyd. PWRiL. Warszawa.
11. Pullin A.S., 2004. Biologiczne podstawy ochrony przyrody, PWN, Warszawa
12. Sobczyk W. (red.nauk.), 2014. Wybrane zagadnienia ochrony i inżynierii środowiska. Wyd. Naukowe AGH, Kraków, ss. 323.
13. Symonides E., 2007. Ochrona przyrody. Wyd. Uniwersytetu Warszawskiego.
14. Wolański N., 2007. Ekologia człowieka. Podstawy ochrony środowiska i zdrowia człowieka. T. 1, 2. Wyd. PWN, Warszawa.

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

1. Biedrawa A., Sobczyk W.: Zagrożenia terenów przyrodniczo cennych na przykładzie Zakopanego (Polska). Rozdział w monografii XXI DIDMATTECH 2008, Univerzita Palackeho, Olomouc, Czechy 2008, s. 524-528.
2. Biedrawa A., Sobczyk W.: Modelling of utilities economy on the nature precious areas – the insight characteristics. Rozdział w monografii: XXII DIDMATTECH 2009, Olomouc, Czechy 2009, s. 31-37.
3. Kowalska A., Sobczyk W.: Threatening of air on the Magurski National Park in the awareness of the local society. Rozdział w monografii XXII DIDMATTECH 2009, Olomouc, Czechy 2009, s. 84-87.
4. Sobczyk W., Biedrawa A., Kowalska A., Pawul M.: Edukacja – ekologia – ekorozwój, czyli o wdrażaniu zasad zrównoważonego rozwoju. Rocznik Naukowy <Edukacja – Technika – Informatyka>, nr 1/2010, cz.1, Przemyśl 2010. ISSN 2080-9069, s. 265-270.
5. Kowalska A., Sobczyk W.: Sieć Natura 2000 a działalność górnictwa odkrywkowego na przykładzie złóż piasków i żwirów okolic Dukli, „Górnictwo Odkrywkowe” 2011, R. 52, nr 1–2, s. 122-126.
6. Kowalska A., Sobczyk W.: The Natura 2000 network versus mining activity in the territory of the Dukla commune. Teka Komisji Ochrony i Kształtowania Środowiska 2011, vol. 8, s. 63-72.
7. Sobczyk W., Biedrawa A., Kowalska A.: Management of municipal waste in national parks of Europe. Teka Komisji Ochrony i Kształtowania Środowiska 2011, vol. 8, s. 159-168.
8. Sobczyk W., Kowalska A: Wpływ odkrywkowej eksploatacji kruszyw naturalnych na środowisko z uwzględnieniem obszarów Natura 2000. „Przegląd Górniczy” 2013, nr 3, s. 136-141.
9. Sobczyk W., Kowalska A.: The Natura 2000 network and thread from mining activities. Rocznik Naukowy Edukacja – Technika – Informatyka nr 4/2013, cz. I. Problemy edukacji ekologicznej i społecznej. Scientific Annual Education – Technology – Computer Science, Main problems of technology and professional education, s. 278-283.
10. Sobczyk W.: Unijna strategia na lata 2011-2020 w dziedzinie zachowania różnorodności biologicznej. Rocznik Naukowy Edukacja – Technika – Informatyka nr 5/2014, cz. I. Problemy edukacji ekologicznej i społecznej. Scientific Annual Education – Technology – Computer Science, Main problems of technology and professional education, s. 329-334.
11. Sobczyk W., Kowalska A.: Eksploatacja kruszyw naturalnych na obszarach przyrodniczo cennych — Natural minerals mining in valuable natural areas. Logistyka 2014, nr 4, dod. CD nr 6, s. 4906–4912. ISSN 1231-5478.
12. Kubica A., Sobczyk W., Poziomek U.: Metoda badawcza i uwrażliwienie na stan środowiska – propozycja zajęć terenowych. Edukacja biologiczna i środowiskowa 2014, nr 4, s. 73-79.
13. Sobczyk W.(red. nauk.): Wybrane zagadnienia ochrony i inżynierii środowiska. Wyd. Naukowe AGH, Kraków 2014, ss. 323.

Informacje dodatkowe:

Zaliczenie ćwiczeń audytoryjnych i laboratoryjnych następuje poprzez uzyskanie pozytywnych ocen z prezentacji, wszystkich kolokwiów i sprawozdań. Zaliczenie należy uzyskać w terminie podstawowym (jeden termin) do końca danego semestru. Dopuszcza się zaliczenie ćwiczeń w jednym terminie poprawkowym. Obecność na ćwiczeniach audytoryjnych jest obowiązkowa. Jeżeli student opuścił więcej niż 25% ćwiczeń audytoryjnych, nie będzie dopuszczony do zaliczenia. Usprawiedliwiona nieobecność na ćwiczeniach może być odrobiona z inną grupą, ale tylko pod warunkiem zgody prowadzących. Obecność na wykładach jest zalecana i może być premiowana podwyższeniem oceny końcowej. Zaliczenie wykładów odbywa się w jednym terminie podstawowym i jednym poprawkowym. Formą zaliczenia wykładów jest kolokwium pisemne obejmujące treści podane na wykładach. Oceny pozytywnej nie można poprawiać na wyższą.