Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Właściwości materiałów i techniki badawcze
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
OIPO-2-102-OD-n
Wydział:
Odlewnictwa
Poziom studiów:
Studia II stopnia
Specjalność:
Odlewnictwo
Kierunek:
Inżynieria Procesów Odlewniczych
Semestr:
1
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Niestacjonarne
Prowadzący moduł:
dr inż. Tęcza Grzegorz (tecza@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Udział w zajęciach pozwala na zapoznanie się z podstawowymi właściwościami materiałów, głównie metali i ich stopów oraz z metodami ich badania i wyznaczania. Omawiane przykłady pochodzą z przemysłu.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Student zna stosowane materiały inżynierskie i potrafi je dobrać. IPO2A_W02 Egzamin,
Kolokwium,
Sprawozdanie
M_W002 Student zna właściwości wytrzymałościowe, potrafi je wyznaczać oraz wie jakimi metodami badań można je określić. IPO2A_W04, IPO2A_W02 Egzamin,
Kolokwium,
Sprawozdanie
M_W003 Student zna właściwości technologiczne, potrafi je wyznaczać oraz wie jakimi metodami badań można je określić. IPO2A_W04 Egzamin,
Kolokwium,
Sprawozdanie
Umiejętności: potrafi
M_U001 Student potrafi wykorzystać uzyskane wyniki badań do charakterystyki badanego materiału. IPO2A_U04, IPO2A_U03 Egzamin,
Kolokwium,
Sprawozdanie
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
20 10 0 10 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Student zna stosowane materiały inżynierskie i potrafi je dobrać. + - + - - - - - - - -
M_W002 Student zna właściwości wytrzymałościowe, potrafi je wyznaczać oraz wie jakimi metodami badań można je określić. + - + - - - - - - - -
M_W003 Student zna właściwości technologiczne, potrafi je wyznaczać oraz wie jakimi metodami badań można je określić. + - + - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Student potrafi wykorzystać uzyskane wyniki badań do charakterystyki badanego materiału. - - + - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 77 godz
Punkty ECTS za moduł 3 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 20 godz
Przygotowanie do zajęć 17 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 38 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (10h):

Dobór materiałów inżynierskich,
projektowanie, stopów żelaza,
przyczyny powstawania awarii konstrukcji,
badania właściwości wytrzymałościowych i technologicznych materiałów inżynierskich,
podstawy zużycia trybologicznego.

Ćwiczenia laboratoryjne (10h):

1.Ocena makro- i mikrostruktury wybranych elementów konstrukcyjnych.
2.Wykorzystanie uzyskanych wyników badań do charakterystyki badanego materiału.
3.Obróbka cieplno-chemiczna stali (mawęglanie).
4.Stopy łożyskowe /lub/ badanie odporności na zużycie.
5.Zaliczenie.

Zaliczenie ćwiczeń laboratoryjnych to zaliczenie wszystkich tematów, a ocena końcowa z ćwiczeń to średnia ze wszystkich ćwiczeń.
Zaliczenie poszczególnych ćwiczeń w formie kolokwium i/lub odpowiedzi ustnej.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Ćwiczenia laboratoryjne: W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci samodzielnie rozwiązują zadany problem praktyczny, dobierając odpowiednie narzędzia. Prowadzący stymuluje grupę do refleksji nad problemem, tak by otrzymane wyniki miały wysoką wartość merytoryczną.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Ćwiczenia laboratoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują ćwiczenia laboratoryjne zgodnie z materiałami udostępnionymi przez prowadzącego. Student jest zobowiązany do przygotowania się w przedmiocie wykonywanego ćwiczenia, co może zostać zweryfikowane kolokwium w formie ustnej lub pisemnej. Zaliczenie zajęć odbywa się na podstawie zaprezentowania rozwiązania postawionego problemu. Zaliczenie modułu jest możliwe po zaliczeniu wszystkich zajęć laboratoryjnych.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Ocena końcowa z modułu jest obliczana na podstawie ocen z: egzaminu i ćwiczeń laboratoryjnych z wagą 50:50
Zaliczenie ćwiczeń laboratoryjnych to podstawa do przystąpienia do egzaminu.
Egzamin w formie pisemnej i/lub odpowiedzi ustnej

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Nie podano wymagań wstępnych lub dodatkowych.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Ciszewski Andrzej :ćwiczenia laboratoryjne z materiałoznawstwa. Wydawnictwo Politechniki Warszawskiej 2006.
K. Przybyłowicz: „Metaloznawstwo”, WNT, W-wa, 2003, 2007
L. A Dobrzański: „Metaloznawstwo z podstawami nauki o materiałach”, WNT, W-wa, 199
Głownia J., Kalandyk B., Zapała R., Sobula S., Tęcza G., Malatyńska P., Telejko I., Brzeziński M.: „Charakterystyka stali na odlewy”. Cz. I – „Wytapianie stali na odlewy w piecu łukowym”. Cz. II – „Właściwości staliwa w warunkach pracy odlewów”. Wyd. AGH, Kraków 2010.
Jerzy J. Sobczak: Poradnik Odlewnika. Odlewnictwo Współczesne. Tom 1 materiały. Wydawnictwo Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich, Kraków, grudzień 2013.;
Dodatkowa literatura podana zostanie na wykładach na dany temat.

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

1) Tęcza G.: „Charakterystyka połączeń spawanych w modyfikowanym staliwie Cr-Ni-Nb odlewanym odśrodkowo”. Przegląd Odlewnictwa nr 6, 2007, s. 12-16.
2) Tęcza G., Głownia J, Rąpała M, Stańczak S.: „Zjawisko segregacji w grubościennych odlewach ze staliwa Hadfielda”. Przegląd Odlewnictwa nr 1-2, 2008, s. 10-15.
3) Tęcza G, Głownia J.: „Wpływ modyfikacji staliwa Cr-Ni-Nb odlewanego odśrodkowo na kształtowanie plastyczności w wysokich temperaturach”. Archives of Foundry Engineering, Volume 8, Issue 4/2008, p. 209-212.
4) Tęcza G., Zapała R., Kawalec M.: „Rola Ti, Zr i Ce w kształtowaniu odporności na nawęglanie staliwa Cr-Ni-Nb”. Archives of Foundry Engineering, Volume 8, Special Issue 3/2008, p. 144-148.
5) Sobula S., Tęcza G., Rąpała M., Stańczak S., Głownia J.: „Efekty przesycania staliwa Hadfielda w polimerach”. Przegląd Odlewnictwa nr 7-8, 2008.
6) Sobula S., Tęcza G., Głownia J.: „Odporność na zużycie staliwa niskostopowego z zawartością austenitu szczątkowego”. XXXII Konferencja Naukowa z okazji Ogólnopolskiego Dnia Odlewnika 2008: „Nowoczesne technologie w odlewnictwie”, Kraków, grudzień 2008, s. 163-168.
7) Sobula S., Rąpała M., Tęcza G., Głownia J.: „Staliwo z granicą plastyczności powyżej 1300MPa porównywalne z okuwkami”. Przegląd Odlewnictwa nr1-2, 2009,
s.102-106.
8) Sobula S., Tęcza G.: „Stabilizacja mikrostruktury staliwa Hadfielda w podwyższonej temperaturze w obecności chromu”. Przegląd Odlewnictwa nr 3, 2009, s. 132-137.
9) Tęcza G., Zapała R.: „Kształtowanie plastyczności i wytrzymałości w maksymalnej temperaturze pracy staliwa Cr-Ni-Nb odlewanego odśrodkowo przez modyfikację składu chemicznego”. Przegląd Odlewnictwa nr 1-2, 2009, s. 120-124.
10) Tęcza G., Sobula S: „Zmiany ilości węglików w strukturze kolumnowej i równoosiowej rur odlewanych odśrodkowo ze staliwa 32Ni-25Cr-Nb wywołane jego modyfikacją”. Metallurgy and Foundry Engineering MaFE, Wyd. AGH, vol. 37 no. 2, 2011, s. 179–184.
11) Sobula S., Dąbal B., Tęcza G., Wajda W.: „Właściwości staliwa L20HGSNM modyfikowanego borem i tytanem”. Przegląd Odlewnictwa nr 3-4, 2012, s. 136-138.
12) Tęcza G.: „Właściwości mechaniczne i struktura rur odlewanych odśrodkowo ze staliwa 32Ni-25Cr-Nb, po modyfikacji cerem”. Inżynieria Materiałowa nr 1, 2013, s. 43-49.
13) Sobula S., Tęcza G., Krasa O., Wajda W.: „Modyfikacja staliwa niskostopowego Cr-Mn-Si-Ni-Mo borem, tytanem i MZR”. Archives of Foundry Engineering. Polish Academy of Sciences. Commission of Foundry Engineering, vol. 13 spec. iss. 3, 2013, s. 153–156.
14) Tęcza G., Sobula S.: „Effect of heat treatment on change microstructure of cast high-manganese hadfield steel with elevated chromium content”. Archives of Foundry Engineering. Polish Academy of Sciences. Commission of Foundry Engineering, vol.14 (3), 2014, s. 67–70.
15) Kalandyk B., Tęcza G., Zapała R., Sobula S.: „Cast high-manganese steel – the effect of microstructure on abrasive wear behaviour in Miller test”. Archives of Foundry Engineering. Polish Academy of Sciences. Commission of Foundry Engineering, vol. 15 iss. 2, 2015, s. 35–38.

Informacje dodatkowe:

Brak