Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Fizyka 2
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
IETP-1-203-s
Wydział:
Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Elektronika i Telekomunikacja
Semestr:
2
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Prowadzący moduł:
prof. dr hab. inż. Zakrzewska Katarzyna (zak@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Celem przedmiotu jest wykształcenie umiejętności opisu otaczającej rzeczywistości fizycznej za pomocą podstawowych praw i zasad.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Zna i rozumie znaczenie fizyki jako nauki przyrodniczej, jej miejsce i rolę w dzisiejszej nauce i technice zwłaszcza znaczenie fizyki ciała stałego dla zastosowań w elektronice i telekomunikacji; dostrzega wzajemne relacje pomiędzy teorią a eksperymentem. ETP1A_W02 Egzamin,
Kolokwium
M_W002 Dysponuje aktualną wiedzą w dziedzinie fizyki współczesnej, zna aktualny stan badań, śledzi rozwój fizyki. ETP1A_W02 Egzamin,
Kolokwium
M_W003 Ma wiedzę w zakresie optyki falowej, oddziaływania promieniowania z materią, fizyki współczesnej i ciała stałego oraz podstaw mechaniki kwantowej niezbędną do zrozumienia podstawowych zjawisk fizycznych w przyrodzie i technice, a w szczególności w elektronice i telekomunikacji. ETP1A_W02 Egzamin,
Kolokwium
Umiejętności: potrafi
M_U001 Umie zastosować odpowiednie prawa i zasady fizyczne do rozwiązywania zagadnień optyki falowej, fizyki współczesnej, fizyki ciała stałego i podstaw mechaniki kwantowej. ETP1A_U01, ETP1A_W02 Egzamin,
Kolokwium
M_U002 Zdobywa umiejętność planowania i przeprowadzania pomiarów wielkości fizycznych. ETP1A_U01, ETP1A_W02 Odpowiedź ustna
M_U003 Posiada praktyczną umiejętność analizy wyników pomiaru, sporządzania raportów i analizy niepewności wyników. ETP1A_U04, ETP1A_U01, ETP1A_U09, ETP1A_W02 Egzamin,
Sprawozdanie
M_U004 Rozumie działanie współczesnych urządzeń elektronicznych i w oparciu o poznane zasady umie projektować nowe urządzenia ETP1A_W02 Odpowiedź ustna
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Dostrzega konieczność wykształcenia umiejętności praktycznych w opisie zjawisk fizycznych. ETP1A_K01, ETP1A_W02 Odpowiedź ustna
M_K002 Student pracując w grupie dostrzega konieczność współpracy przy wykonywaniu zadań laboratoryjnych i ponoszenia wspólnie odpowiedzialności za opracowanie i przedstawienie rezultatów swojej pracy. ETP1A_K04, ETP1A_W02 Odpowiedź ustna
M_K003 Ma świadomość ważności i rozumie pozatechniczne aspekty i skutki działalności inżyniera, w tym jej wpływ na środowisko, i związaną z tym odpowiedzialność za podejmowane decyzje. ETP1A_K02 Udział w dyskusji
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
82 28 28 26 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Zna i rozumie znaczenie fizyki jako nauki przyrodniczej, jej miejsce i rolę w dzisiejszej nauce i technice zwłaszcza znaczenie fizyki ciała stałego dla zastosowań w elektronice i telekomunikacji; dostrzega wzajemne relacje pomiędzy teorią a eksperymentem. + + + - - - - - - - -
M_W002 Dysponuje aktualną wiedzą w dziedzinie fizyki współczesnej, zna aktualny stan badań, śledzi rozwój fizyki. + + + - - - - - - - -
M_W003 Ma wiedzę w zakresie optyki falowej, oddziaływania promieniowania z materią, fizyki współczesnej i ciała stałego oraz podstaw mechaniki kwantowej niezbędną do zrozumienia podstawowych zjawisk fizycznych w przyrodzie i technice, a w szczególności w elektronice i telekomunikacji. + + + - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Umie zastosować odpowiednie prawa i zasady fizyczne do rozwiązywania zagadnień optyki falowej, fizyki współczesnej, fizyki ciała stałego i podstaw mechaniki kwantowej. - - - - - - - - - - -
M_U002 Zdobywa umiejętność planowania i przeprowadzania pomiarów wielkości fizycznych. - - - - - - - - - - -
M_U003 Posiada praktyczną umiejętność analizy wyników pomiaru, sporządzania raportów i analizy niepewności wyników. - - - - - - - - - - -
M_U004 Rozumie działanie współczesnych urządzeń elektronicznych i w oparciu o poznane zasady umie projektować nowe urządzenia - - - - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Dostrzega konieczność wykształcenia umiejętności praktycznych w opisie zjawisk fizycznych. - - - - - - - - - - -
M_K002 Student pracując w grupie dostrzega konieczność współpracy przy wykonywaniu zadań laboratoryjnych i ponoszenia wspólnie odpowiedzialności za opracowanie i przedstawienie rezultatów swojej pracy. - - - - - - - - - - -
M_K003 Ma świadomość ważności i rozumie pozatechniczne aspekty i skutki działalności inżyniera, w tym jej wpływ na środowisko, i związaną z tym odpowiedzialność za podejmowane decyzje. - - - - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 177 godz
Punkty ECTS za moduł 7 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 82 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 50 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 45 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (28h):

Celem przedmiotu jest wykształcenie umiejętności opisu otaczającej rzeczywistości fizycznej za pomocą podstawowych praw i zasad. Student uzyskuje umiejętność rozumienia zjawisk fizycznych i ich znaczenia w przyrodzie i technice, potrafi rozwiązywać zagadnienia techniczne w oparciu o prawa fizyki, samodzielnie planuje i przeprowadza pomiary podstawowych wielkości fizycznych wraz z analizą wyników i niepewności wyników doświadczeń.

Zajęcia w ramach modułu są prowadzone w formie wykładu (28 godzin), ćwiczeń audytoryjnych (28 godzin) i laboratoryjnych (26 godzin).
WYKŁADY:

1.Promieniowanie ciała doskonale czarnego –wstęp do fizyki współczesnej
Promieniowanie ciała doskonale czarnego, funkcja Kirchhoffa, prawo przesunięć Wiena, prawo Boltzmanna, wzór Plancka, koncepcja Einsteina opisu promieniowania ciała doskonale czarnego.
2.Teoria względności
Transformacja Lorentza, kontrakcja długości, dylatacja czasu. Prędkość w układach inercjalnych. Masa i energia relatywistyczna.
3.Korpuskularno-falowa natura promieniowania elektromagnetycznego
Pojęcie kwantu promieniowania, pęd i energia fotonu, dualizm korpuskularno-falowy. Efekt fotoelektryczny, efekt Comptona.
4.Fale materii
Hipoteza de Broglie’a, doświadczenie Davissona-Germera, zasada nieoznaczoności Heisenberga. Założenia mechaniki kwantowej. Równanie Schrödingera, probabilistyczna interpretacja funkcji falowej, rozwiązanie równania Schrödingera dla cząstki swobodnej oraz dla nieskończonej studni potencjału, kwantyzacja energii, relacja dyspersji. Bariery i tunelowanie. Zasada działania mikroskopu STM.
5.Fizyka atomu
Atom wodoru w mechanice kwantowej. Widma atomowe. Liczby kwantowe, obsadzenie stanów, funkcje rozkładu: Boltzmanna, Fermiego-Diraca, Bosego-Einsteina. Gaz Fermiego w przestrzeni k. Teoria elektronów swobodnych. Funkcja gęstości stanów.
6.Elementy fizyki ciała stałego
Opis struktury krystalicznej, komórka prosta, komórka elementarna, sieci Bravais’go. Energia potencjalna elektronu w krysztale, pasmowy model ciała stałego, struktura energetyczna metali, półprzewodników, izolatorów, przerwa energetyczna, strefy Brillouina, masa efektywna elektronu w krysztale. Kryształy jonowe, wiązanie kowalencyjne, wiązanie metaliczne, oddziaływanie van der Waalsa, wiązania wodorowe, poziomy wibracyjne i rotacyjne. Półprzewodniki samoistne i domieszkowane, temperaturowa zależność przewodnictwa elektrycznego, definicja ruchliwości nośników, mechanizm rozpraszania nośników. Złącze p-n. Wybrane zastosowania półprzewodników – urządzenia półprzewodnikowe: złącze prostujące, dioda świecąca – LED, fotodioda, laser złączowy, tranzystor polowy FET. Podstawy fizyczne mikro- i nanoelektroniki.

Ćwiczenia audytoryjne (28h):

ĆWICZENIA AUDYTORYJNE:
Ćwiczenia audytoryjne mają na celu utrwalenie wiadomości zdobytych na wykładzie i wykształcenie umiejętności posługiwania się podstawowymi prawami i zasadami fizyki współczesnej. W ramach tych zajęć studenci rozwiązują zadania rachunkowe związane z tematyką wykładów, odpowiadają na pytania testowe i omawiają z prowadzącym zajęcia problemy poruszane na wykładzie. Studenci otrzymują zadania do samodzielnego wykonania, tzw. zadania domowe. Poziom wiedzy jest monitorowany poprzez sprawdziany i prace pisemne. Zaliczenie zajęć odbywa się w formie pisemnej. Do zaliczenia zajęć niezbędna jest obecność na min. 80% zajęć. W uzasadnionych przypadkach (długotrwała choroba i zwolnienie lekarskie) możliwe jest indywidualne uzgodnienie z prowadzącym zajęcia. Studenci mają możliwość skorzystania z konsultacji prowadzonych przez wykładowcę i prowadzących zajęcia, które pozwalają przedyskutować najważniejsze problemy związane ze zrozumieniem materiału wykładu.

TEMATYKA ĆWICZEŃ AUDYTORYJNYCH:

1.Analiza niepewności pomiarów (2 godz.)
Wykształcenie praktycznej umiejętności analizy niepewności pomiaru wielkości prostych i złożonych, dla błędów systematycznych i przypadkowych; rozwiązywanie przykładów rachunkowych związanych z zastosowaniem prawa przenoszenia błędów, metody różniczki zupełnej oraz pochodnej logarytmicznej. Obliczenie średniej i odchylenia standardowego; omówienie rozkładu Gaussa. Wprowadzenie do regresji liniowej.

2.Optyka falowa (3 godz)
Wyprowadzenie równania falowego z równań Maxwella. Wykształcenie praktycznej umiejętności posługiwania się równaniem falowych i jego rozwiązaniem. Konstrukcja obrazu interferencyjnego i dyfrakcyjnego. Rozwiązywanie prostych zadań związanych z naturą falową światła. Wykorzystanie zasady Fermata.

3.Promieniowanie ciała doskonale czarnego (2 godz.)
Omówienie stanu wiedzy w dziedzinie fizyki na przełomie XIX i XX wieku. Zwrócenie uwagi na przełomowe odkrycia i ich interpretację. Rozwiązywanie zadań korzystając z prawa Wiena i Boltzmanna. Znaczenie koncepcji Plancka oraz Einsteina dla wyjaśnienia promieniowania ciała doskonale czarnego.

4.Elementy teorii względności (2 godz.)
Omówienie przykładów stosowania transformacji Lorentza. Wyprowadzenie wzorów transformacyjnych dla prędkości. Konsekwencje transformacji Lorentza, niejednoczesność zdarzeń, skrócenie długości, dylatacja czasu. Rozwiązywanie prostych zadań z dynamiki relatywistycznej przy uwzględnieniu równoważności energii i masy.

5.Dualizm korpuskularno falowy (3 godz.)
Omówienie pojęcia kwantu promieniowania. Rozwiązywanie prostych zadań wykorzystujących pęd i energię fotonu. Wykształcenie umiejętności praktycznych wyjaśnienia i wykorzystania efektu fotoelektrycznego. Wyprowadzenie wzoru dla efektu Comptona; proste przykłady rachunkowe.

6.Falowa natura materii (2 godz.)
Omówienie hipotezy de Broglie’a. Omówienie analogii fal materii do fal elektromagnetycznej. Zrozumienie zasady nieoznaczoności Heisenberga na przykładach mikroskopu Heisenberga i interpretacji eksperymentu interferencyjnego z dwoma szczelinami. Wykorzystanie konsekwencji zasady nieoznaczoności dla czasu i energii.

7.Równanie Schrödingera (4 godz.)
Omówienie równania Schrödingera i probabilistycznej interpretacji funkcji falowej. Przeprowadzenie separacji zmiennych w równaniu Schrödingera. Przykładowe rozwiązania równania Schrödingera dla cząstki swobodnej oraz dla nieskończonej studni potencjału. Konsekwencje wprowadzenia warunków brzegowych: kwantyzacja energii, relacja dyspersji. Bariery i tunelowanie.

8.Modele atomu (2 godz.)
Przypomnienie wczesnych koncepcji atomu. Omówienie postulatów modelu Bohra dla atomu wodoru; kwantyzacja momentu pędu. Konsekwencje postulatów Bohra: skwantowane poziomy energetyczne. Interpretacja widm emisyjnych i absorpcyjnych atomów, zalety i wady modelu Bohra.
9.Atom wodoru w mechanice kwantowej (3 godz.)
Rozwiązanie równania Schrödingera dla elektronu w centralnym polu potencjału kulombowskiego, separacja równania Schrödingera we współrzędnych sferycznych, liczby kwantowe, wartości własne energii dla atomu wodoru, degeneracja, powłoki i podpowłoki, operator pędu i momentu pędu w mechanice kwantowej, orbitalny dipolowy moment magnetyczny, spin elektronu, magnetyczny rezonans jądrowy NMR

10.Statystyki kwantowe i klasyczne (3 godz.)
Problem wielu cząstek, elementy fizyki statystycznej, obliczanie wartości średnich, funkcja gęstości prawdopodobieństwa, klasyczne rozkłady: rozkład Maxwella prędkości cząsteczek w gazie, rozkład Boltzmanna, statystyki kwantowe: Fermiego-Diraca i Bosego-Einsteina, bozony i fermiony, zakaz Pauli’ego i jego konsekwencje, pojęcie energii Fermiego, wyprowadzenie zależności energii Fermiego od koncentracji elektronów w jednym i trzech wymiarach, kula Fermiego.

11.Przewodnictwo elektryczne ciał stałych –półprzewodniki i urządzenia półprzewodnikowe; elementy fizyki ciała stałego (4 godz.)
Omówienie podstawowych wiązań chemicznych; Przypomnienie charakterystyki izolatorów, metali i półprzewodników. Elementy struktury pasmowa ciał stałych, niedomieszkowane i domieszkowane półprzewodniki, temperaturowa zależność przewodnictwa elektrycznego. Złącze p-n, większościowe i mniejszościowe nośniki ładunku, prąd dyfuzji i unoszenia (dryfu), wybrane zastosowania półprzewodników – urządzenia półprzewodnikowe: złącze prostujące, dioda świecąca – LED, fotodioda, laser złączowy, tranzystor polowy FET

Ćwiczenia laboratoryjne (26h):

ĆWICZENIA LABORATORYJNE:

Ćwiczenia laboratoryjne mają na celu utrwalenie wiadomości zdobytych na wykładzie poprzez bezpośredni kontakt z eksperymentem fizycznym. Celem tych zajęć jest wykształcenie umiejętności planowania i przeprowadzania pomiarów wielkości fizycznych oraz praktyczne wykorzystanie wiedzy w zakresie opracowania wyników pomiarów i analizy niepewności wyników. Ćwiczenia laboratoryjne składają się zajęć wstępnych, praktycznego wykonania doświadczeń i zajęć zaliczeniowych połączonych z odrabianiem ewentualnych zaległości. W ramach zajęć studenci wykonują w dwuosobowych zespołach 9 doświadczeń fizycznych z listy według ustalonego harmonogramu oraz przygotowują sprawozdania z przebiegu ćwiczeń. Zaliczenie ćwiczeń laboratoryjnych odbywa się na podstawie sprawozdań i kolokwium z teorii. Szczegółowe wymagania zawiera regulamin laboratorium (http://layer.uci.agh.edu.pl/labfiz/).

SPIS ĆWICZEŃ LABORATORYJNYCH

0. Pomiar rezystancji – wyznaczanie niepewności pomiarowej.
1. Współczynnik załamania światła dla ciał stałych.
Cel ćwiczenia: wyznaczenie współczynnika załamania ciał stałych za pomocą mikroskopu metodą grubości pozornej.
Dyskusja i sprawdzenie wiadomości z optyki geometrycznej (zasada Fermata) i falowej.
2. Mostek pojemnościowy.
Cel ćwiczenia: Zapoznanie się z pomiarem nieznanej wartości pojemności kondensatora metodą mostka Wheatstone’a, opanowanie zagadnień teorii błędu na postawie dużej statystyki wyników pomiaru.
Dyskusja i sprawdzenie wiadomości dotyczących kondensatorów w obwodach elektrycznych.
3. Rezonans akustyczny (fala stojąca).
Cel ćwiczenia: obserwacja powstawania akustycznej fali stojącej. Pomiar rezonansu i prędkości dźwięku fali stojącej w rurze Quinckego dla powietrza i CO2. Wyznaczenie stosunku cp/cv i liczby stopni swobody molekuł gazu.
Dyskusja i sprawdzenie wiadomości z ruchu falowego, akustyki i termodynamiki gazów .
4. Temperaturowy współczynnik rezystancji.
Cel ćwiczenia: Wyznaczenie temperaturowego współczynnika rezystancji różnych elementów (przewodu miedzianego, opornika wzorcowego, termistora NTC). Poznanie zakresu stosowalności prawa Ohma.
Dyskusja i sprawdzenie wiadomości z przewodnictwa elektrycznego, metali półprzewodników i izolatorów.
5. Wyznaczanie ruchliwości i koncentracji nośników prądu w półprzewodnikach metodą efektu Halla.
Cel ćwiczenia: zapoznanie się ze zjawiskiem Halla, wyznaczenie koncentracji i ruchliwości nośników.
Dyskusja i sprawdzenie wiadomości z elektromagnetyzmu, oddziaływania pola magnetycznego na ładunek (siła Lorentza), podstawowe pojęcia o półprzewodnikach samoistnych, domieszkowanych, ruchliwości i koncentracji nośników.
6. Badanie zależności mocy użytecznej od obciążenia.
Cel ćwiczenia: Sprawdzenie prawa Ohma dla obwodu zamkniętego, wyznaczenie: rezystancji wewnętrznej, siły elektromotorycznej i mocy użytecznej.
Dyskusja i sprawdzenie wiadomości dotyczących obwodów elektrycznych prądu stałego.
7. Drgania harmoniczne sprężyny
Cel ćwiczenia: wyznaczenie współczynnika sprężystości sprężyny i modułu sztywności materiału sprężyny. Dyskusja i sprawdzenie wiadomości z teorii sprężystości i drgań.
8. Indukcyjność cewki.
Cel ćwiczenia: wyznaczenie współczynnika samoindukcji cewki poprzez pomiar impedancji dla prądu zmiennego i rezystancji dla prądu stałego. Dyskusja i sprawdzenie wiadomości dotyczących praw elektromagnetyzmu, w szczególności indukcji Faradaya.
9. Poziomy energetyczne atomu wodoru. Stała Rydberga.
Cel ćwiczenia: analiza spektralna widma wodoru otrzymanego w wyniku ugięcia na siatce dyfrakcyjnej. Wyznaczenie stałej Rydberga i energii jonizacji atomu wodoru.
Dyskusja i sprawdzenie wiadomości z podstaw fizyki atomowej, ze szczególnym uwzględnieniem wzbudzonych stanów atomowych i modelu atomu Bohra.
10. Drgania tłumione w obwodzie obwodu RLC.
Cel ćwiczenia: obserwacja przebiegów napięcia w obwodzie RLC. Wyznaczenie dekrementu tłumienia i oporu krytycznego.
Dyskusja i sprawdzenie wiadomości dotyczących drgań tłumionych i obwodów elektrycznych RLC.
11. Badanie zjawiska dyfrakcji i polaryzacji światła.
Cel ćwiczenia: obserwacja obrazu dyfrakcyjnego światła laserowego dla pojedynczej szczeliny. Wyznaczenie szerokości szczeliny. Poznanie zjawiska polaryzacji światła. Sprawdzanie prawa Malusa.
Dyskusja i sprawdzenie wiadomości z optyki falowo-korpuskularnej, ze szczególnym uwzględnieniem zjawisk interferencji, dyfrakcji, generowania akcji laserowej na przykładzie lasera gazowego i półprzewodnikowego.
12. Współczynnik lepkości.
Cel ćwiczenia: Zapoznanie się z własnościami cieczy lepkiej, wyznaczanie współczynnika lepkości metodą Stokesa.
Omówienie zjawiska lepkości, zależności lepkości od temperatury, ruchu laminarnego i
turbulentnego, zakresu stosowalności wzoru Stokesa.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Ćwiczenia audytoryjne: Podczas zajęć audytoryjnych studenci na tablicy rozwiązują zadane wcześniej problemy. Prowadzący na bieżąco dokonuje stosowanych wyjaśnień i moderuje dyskusję z grupą nad danym problemem.
  • Ćwiczenia laboratoryjne: W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci samodzielnie rozwiązują zadany problem praktyczny, dobierając odpowiednie narzędzia. Prowadzący stymuluje grupę do refleksji nad problemem, tak by otrzymane wyniki miały wysoką wartość merytoryczną.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Ćwiczenia audytoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci przystępując do ćwiczeń są zobowiązani do przygotowania się w zakresie wskazanym każdorazowo przez prowadzącego (np. w formie zestawów zadań). Ocena pracy studenta może bazować na wypowiedziach ustnych lub pisemnych w formie kolokwium, co zgodnie z regulaminem studiów AGH przekłada się na ocenę końcową z tej formy zajęć.
  • Ćwiczenia laboratoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują ćwiczenia laboratoryjne zgodnie z materiałami udostępnionymi przez prowadzącego. Student jest zobowiązany do przygotowania się w przedmiocie wykonywanego ćwiczenia, co może zostać zweryfikowane kolokwium w formie ustnej lub pisemnej. Zaliczenie zajęć odbywa się na podstawie zaprezentowania rozwiązania postawionego problemu. Zaliczenie modułu jest możliwe po zaliczeniu wszystkich zajęć laboratoryjnych.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Do egzaminu z przedmiotu dopuszczane są jedynie osoby posiadające ocenę pozytywną (co najmniej 3.0) z ćwiczeń audytoryjnych i laboratoryjnych. Egzamin ma formę pisemną i ustną. Z części ustnej mogą zostać zwolnione osoby spełniające określone kryteria związane z wynikiem egzaminu pisemnego.Ocena końcowa obliczana jest jako średnia ważona ocen: zaliczenia ćwiczeń audytoryjnych i laboratoryjnych oraz egzaminu – odpowiednio 35:15:50.

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Wymagana jest znajomość podstaw fizyki i matematyki w zakresie programu gimnazjum i liceum. Dodatkowo konieczne jest wykorzystanie wiedzy zdobytej podczas realizacji przedmiotu Fizyka I.
Wymagana jest obecność na ćwiczeniach audytoryjnych (min. 80%) oraz zaliczenie 9 ćwiczeń w ramach zajęć laboratoryjnych.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

1. D. Halliday, R. Resnick, J. Walker, Podstawy Fizyki, t.1-5, PWN Warszawa, 2003
2. C. Kittel, Wstęp do Fizyki Ciała Stałego, PWN Warszawa 1975
3. E.M. Purcel, Elektryczność i Magnetyzm, PWN Warszawa 1973
4. R. Eisberg, R. Resnick, Fizyka kwantowa, PWN Warszawa 1983
5. Treść wykładu i dodatkowe materiały w tym przykłady zadań egzaminacyjnych umieszczane na stronie internetowej przedmiotu
6. Instrukcje do ćwiczeń laboratoryjnych na stronie internetowej przedmiotu
7. A. Zięba, Pracownia Fizyczna, WFiTJ, Skrypt Uczelniany SU 1642, Kraków 2002

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Nie podano dodatkowych publikacji

Informacje dodatkowe:

Brak