Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Estetyka kształtu
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
EINF-2-107-GK-s
Wydział:
Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
Poziom studiów:
Studia II stopnia
Specjalność:
Grafika komputerowa
Kierunek:
Informatyka
Semestr:
1
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
mgr Fodczuk Dariusz (dariusz.fodczuk@gmail.com)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Przedmiot „Estetyka Kształtu“ wprowadza w praktykę projektowania pojmowanego jako metodę wizualnego komunikowania.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Student wie jak należy poprawnie rozumieć zagadnienia estetyczne. INF2A_K02 Projekt
M_W002 Przedstawiane są studentom najważniejsze wzorce estetyczne i sposoby ich interpretacji. INF2A_K02 Projekt
M_W003 Student jest uczony analizy obiektu nad którym pracuje jako grafik komputerowy i wykorzystania tej analizy celem doprowadzenia obiektu do formy optymalnej estetycznie, funkcjonalnie i inżyniersko. INF2A_K02 Projekt
Umiejętności: potrafi
M_U001 Rezultatem zajęć powinno się stać nabycie przez studenta (w zakresie podstawowym) umiejętności cechujących np. wybitnym projektantom karoserii samochodowych. Chodzi tu o nadaniu obiektowi inżynierskiemu także pięknych wizualnie kształtów – nie psując jego walorów użytkowych i technicznych. INF2A_K01, INF2A_K02 Projekt
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
56 28 0 0 28 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Student wie jak należy poprawnie rozumieć zagadnienia estetyczne. + - - - - - - - - - -
M_W002 Przedstawiane są studentom najważniejsze wzorce estetyczne i sposoby ich interpretacji. + - - - - - - - - - -
M_W003 Student jest uczony analizy obiektu nad którym pracuje jako grafik komputerowy i wykorzystania tej analizy celem doprowadzenia obiektu do formy optymalnej estetycznie, funkcjonalnie i inżyniersko. + - - + - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Rezultatem zajęć powinno się stać nabycie przez studenta (w zakresie podstawowym) umiejętności cechujących np. wybitnym projektantom karoserii samochodowych. Chodzi tu o nadaniu obiektowi inżynierskiemu także pięknych wizualnie kształtów – nie psując jego walorów użytkowych i technicznych. - - - + - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 84 godz
Punkty ECTS za moduł 3 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 56 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 14 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 14 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (28h):
Tematyka wykładu

Wykłady obejmujące skrótowo:
- historię sztuki, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki współczesnej i jej osiągnięć z zakresu architektury i sztuk użytkowych;
- zagadnienia psychologii poznania;
- teorii widzenia .

Przeznaczenie:
Przedmiot „Estetyka Kształtu“ wprowadza w praktykę projektowania pojmowanego jako metodę wizualnego komunikowania. Nastawiony jest na analizę i kreację form i struktur wizualnych, a jego celem jest rozwinięcie wrażliwości na formę i inwencji plastycznej. Ukończenie kursu ma w sposób praktyczy wprowadzić w znajomość stosowanych współcześnie form szeroko rozumianego projektowania oraz pozwolić na zrozumienie szerszego kontekstu kulturowego. Przedmiot „Estetyka Kształtu“ jest pierwszym i jedynym w obrębie kierunku kursem zajmującym się problematyką projektowania i ogólno-plastyczną jak też praktycznie rozwijającym plastyczną kreatywność. Jego poziom można określić jako podstawowy.

Ogólny opis kursu / treści merytoryczne:
„Estetyka Kształtu“ jest zogniskowana na praktycznym doświadczaniu problematyki projektowania 2D jak też obrazów ruchomych.
Pojęcia kluczowe kursu, terminologia:
barwa, chromatyka, monochromat, polichromia, gama, kompozycja, forma, kształt, figura, konfiguracja, plan, rytm, kontrast, kontrast współczesny, sylweta, kontur, raster, walor, collage, ready made, metafora, metajęzyk, meta-znak, ikona, symbol, interfejs, narracja, metanarracja, desygnat, semiotyka, semantyka, semioza, multiplikacja, modernizm, eklektyzm, funkcjonalizm, ergonomia, happening, instalacja, performance, performance art, multimedia, polisensoryczność,

Zadania kursowe, wykłady i kalendarium kursu (przedmiot prowadzony jest raz do roku, w semestrze wiosennym):

Marzec
Wykład: wprowadzenie do historii sztuki, historia sztuki jako historia emancypacji jednostki i obiektu sztuki.
Ćwiczenia: analiza przykładów sztuki światowej od prehistorii przez średniowiecze do impresjonizmu.
Wykład: historia, jako historia rozwoju technik notacji rzeczywistości.
Ćwiczenia: różnica między koncepcyjnym a studyjnym sposobem zapisu rzeczywistości analiza rysunków dzieci
Rysunek z natury – analiza koncepcyjnej maniery notacyjnej.
Struktury wizualne: ciągi – tworzenie 4 i 5cio elementowych ciągów logicznych prostych form wizualnych
Wykład: fenomen zjawisk wizualnych – rzeczywistość jako suma wizualnych reprezentacji, rzeczywistość społeczna jako rzeczywistość komunikatów wizualnych.
Ćwiczenia: Desygnaty, sekwencje uproszczeń graficznych desygnatów, badanie pojemności znaczeniowe prostych 3-5 elementowych kompozycji z liter, badanie potencjału narracyjnego prostych kompozycji , tworzonych z sylwet zwierząt, badanie rytmów kompozycji: fraktale – raporty.

Kwiecień
Wykład: architektura: eklektyzm kontra modernizm, funkcjonalizm, Sens funkcjonalizmu.
Ćwiczenia: modelowanie w plastelinie – moja komórka – praca z wykorzystaniem podstaw wiedzy o ergonomii.
Story Board – struktura narracji (komiks na podstawie dowcipu).
Struktury wizualne ciąg dalszy: litery; abstrakcje graficzne, fraktale

Maj
Scenariusze – tworzenie obrazów do poszczególnych scen opowieści porannych,
Komiks – sekwencja scen.
Rysunki uproszczonych postaci, ćwiczenia z tworzenia graficznych układów opartych na ludzkiej sylwecie. Układy 3, 7 i wielu elementów, raportowanie układów z użyciem sylwetki ludzkiej.
Sprawdzanie pojemności znaczeniowej tworzonych układów.
Tworzenie wariacji układów w celu rozszerzenia narracyjnego potencjału obrazu.
Tworzenie prostych animacji gif z użyciem testowanych układów graficznych.

Czerwiec
Ćwiczenia: Teledysk – tworzenie krótkich animacji.
Wykład: Złudzenia optyczne
Kilkudziesięcio sekundowa animacja rytm i ruch. Praca mająca na celu ćwiczenie synchronizacji ruchu i dźwięku.

Ćwiczenia projektowe (28h):
Tematyka projektu

Zajęcia praktyczne o charakterze projektowym – ćwiczenia z podstaw projektowania, w grupach roboczych nie przekraczających 16 osób, mające na celu zastosowanie w praktyce wiedzy nabytej na wykładzie.
Zajęcia w ramach przedmiotu odbywają się w grupach nie przekraczających 16 osób w laboratorium gwarantującym dostęp do komputera. Każde z ćwiczeń przedstawiane jest jako temat, wraz ze specyfikacją oczekiwań i kryteriów oceny. Każdy temat jest omawiany i dyskutowany w grupie. W trakcie trwania ćwiczeń uczestnikom udzielana jest osobista korekta prowadzącego. Ćwiczeniom towarzyszą indywidualne lub zbiorowe krytyki, organizowane w formie przeglądu prac powstałych w trakcie kursu. Studenci mają obowiązek zaliczania prac kursowych i przedstawiania ich do przeglądu. Zaliczenie semestru i ocena udzielane są na przeglądzie semestralnym, który ma rangę egzaminu.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Ćwiczenia projektowe: Studenci wykonują zadany projekt samodzielnie, bez większej ingerencji prowadzącego. Ma to wykształcić poczucie odpowiedzialności za pracę w grupie oraz odpowiedzialności za podejmowane decyzje.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Obecność, zrealizowanie ćwiczeń projektowych, oddanie niezaliczonych projektów.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Ćwiczenia projektowe:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują prace praktyczne mające na celu uzyskanie kompetencji zakładanych przez syllabus. Ocenie podlega sposób wykonania projektu oraz efekt końcowy.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Każde z tematycznie określonych ćwiczeń powinno uzyskać zaliczenie poprzez przedstwaienie jego rezultatów pod krytykę i ocenę. Ocena zależy od zgodności wykonanej pracy z tematem ćwiczenia, oraz od włożonego w pracę wysiłku i jakości rezultatu. W ramach przeglądu jest dodatkowo oceniany postęp rozwoju umiejętności w okresie trwania semestru.

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Odrobienie zajęć w ramach innej grupy, nadrobienie materiału przerabianego na opuszczonych zajęciach

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Brak

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Lektury obowiązkowe:
Ernst Gombrich – „Sztuka i złudzenie”
L. Gregory, „Oko i mózg – psychologia widzenia”
Władysław Strzemiński, „Sztuka widzenia”
Rudolf Arnheim, „Sztuka i percepcja wzrokowa”
Josef Albers, Interakcja barw, Kraków, 1998

Lektury ponadobowiązkowe:
Joseph Kossuth – Sztuka po filozofii
Wasilij Kandyński, Punkt, linia a płaszczyzna. Przyczynek do analizy elementów malarskich, Warszawa, 1989
Mączyńska-Frydryszek., Jaskólska-Klaus M., Maruszewski T., Psychofizjologia widzenia, Poznań, 1991

Ikonografia – twórczość następujących autorów:
Paolo Ucello, Fra Angelico, Leonardo da Vinci, Michalangelo Buanarotti, Albrecht Durer, Rembrandt van Rijn, bracia van Eyck, Claude Monet, Paul Cezanne, Marcel Duchamp, Georges Braque, Pablo Picasso, Kazimierz Malewicz, Władysław Strzemiński, Katarzyna Kobro, Rene Magritte, MC Escher, Jackson Pollock, Nam June Paik, Joseph Beyus

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Nie podano dodatkowych publikacji

Informacje dodatkowe:

Brak