Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Wytrzymałość materiałów 2
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
RIAK-1-601-s
Wydział:
Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Inżynieria Akustyczna
Semestr:
6
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Prowadzący moduł:
dr hab. inż. Nalepka Kinga (knalepka@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Ukończenie kursu daje podstawy projektowania elementów maszyn i konstrukcji w sposób zapewniający ich bezpieczną eksploatację.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Student zna opis matematyczny stanu naprężenia i odkształcenia w elementach konstrukcji poddanych działaniu obciążeń eksploatacyjnych. IAK1A_W04, IAK1A_W02, IAK1A_W01, IAK1A_W05 Aktywność na zajęciach,
Kolokwium,
Zaliczenie laboratorium
M_W002 Student zna metody analizy wytrzymałościowej podstawowych konstrukcji inżynierskich. IAK1A_W04, IAK1A_W02, IAK1A_W01, IAK1A_W05 Odpowiedź ustna,
Aktywność na zajęciach,
Kolokwium,
Zaliczenie laboratorium
M_W003 Student rozumie relację między obciążeniem, a rozkładem naprężeń w podstawowych typach konstrukcji IAK1A_W04, IAK1A_W02, IAK1A_W01, IAK1A_W07, IAK1A_W05 Odpowiedź ustna,
Kolokwium,
Aktywność na zajęciach,
Zaliczenie laboratorium
Umiejętności: potrafi
M_U001 Student potrafi korzystać z literatury fachowej oraz norm przedmiotowych i regulacji prawnych. IAK1A_W04, IAK1A_W05 Aktywność na zajęciach,
Kolokwium,
Zaliczenie laboratorium
M_U002 Student potrafi rozwiązywać zagadnienia techniczne związane z zapewnieniem odpowiednich własności wytrzymałościowych i integralności elementów konstrukcji. IAK1A_W04, IAK1A_W02, IAK1A_W03, IAK1A_W01, IAK1A_W10 Aktywność na zajęciach,
Kolokwium,
Zaliczenie laboratorium
M_U003 Student umie projektować części maszyn i elementy konstrukcji w sposób zapewniający ich bezpieczną eksploatację. IAK1A_W04, IAK1A_W02, IAK1A_W03, IAK1A_W01, IAK1A_W10, IAK1A_W07 Zaliczenie laboratorium,
Odpowiedź ustna,
Aktywność na zajęciach,
Kolokwium
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Student ma świadomość wagi pozatechnicznych aspektów i skutków działalności inżynierskiej, w tym odpowiedzialności za podejmowane decyzje. IAK1A_W04, IAK1A_W02, IAK1A_W03, IAK1A_W01, IAK1A_W05 Odpowiedź ustna,
Aktywność na zajęciach,
Udział w dyskusji
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
28 14 0 14 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Student zna opis matematyczny stanu naprężenia i odkształcenia w elementach konstrukcji poddanych działaniu obciążeń eksploatacyjnych. + - + - - - - - - - -
M_W002 Student zna metody analizy wytrzymałościowej podstawowych konstrukcji inżynierskich. + - + - - - - - - - -
M_W003 Student rozumie relację między obciążeniem, a rozkładem naprężeń w podstawowych typach konstrukcji + - + - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Student potrafi korzystać z literatury fachowej oraz norm przedmiotowych i regulacji prawnych. + - + - - - - - - - -
M_U002 Student potrafi rozwiązywać zagadnienia techniczne związane z zapewnieniem odpowiednich własności wytrzymałościowych i integralności elementów konstrukcji. + - + - - - - - - - -
M_U003 Student umie projektować części maszyn i elementy konstrukcji w sposób zapewniający ich bezpieczną eksploatację. + - + - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Student ma świadomość wagi pozatechnicznych aspektów i skutków działalności inżynierskiej, w tym odpowiedzialności za podejmowane decyzje. + - + - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 58 godz
Punkty ECTS za moduł 2 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 28 godz
Przygotowanie do zajęć 16 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 10 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 2 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (14h):

  1. Zginanie: wyznaczanie sił wewnętrznych w belkach i ramach
  2. Zginanie: naprężenia, warunek bezpieczeństwa.
  3. Wyznaczanie odkształceń belek zginanych, warunek sztywności.
  4. Zginanie z rozciąganiem, zginanie ukośne.
  5. Stateczność prętów, obliczenia na wyboczenie.
  6. Wytrzymałość złożona: hipotezy wytężeniowe
  7. Zginanie płyt

Ćwiczenia laboratoryjne (14h):

B1) Badania mechanicznych właściwości materiałów: statyczna próba rozciągania,
statyczna próba ściskania,
B2) Badania mechanicznych właściwości materiałów: próba udarności, badania
twardości materiałów.
D) Nieniszczące badania materiałów: nieniszczące metody pomiaru własności
fizycznych materiałów, defektoskopowe badania jednorodności materiałów.
T) Analiza stanu naprężenia i odkształcenia metodą tensometrii oporowej
E) Analiza stanu naprężenia i odkształcenia metodą elastooptyczną
M) Teoretyczna analiza stanu naprężenia i odkształcenia: metoda elementów
skończonych.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Ćwiczenia laboratoryjne: W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci samodzielnie rozwiązują zadany problem praktyczny, dobierając odpowiednie narzędzia. Prowadzący stymuluje grupę do refleksji nad problemem, tak by otrzymane wyniki miały wysoką wartość merytoryczną.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Ćwiczenia laboratoryjne
a) o ocenie z kolejnych zajęć laboratoryjnych decydują: wynik sprawdzianu wiadomości a także sposób
opracowania i terminowość oddania sprawozdania z ćwiczeń,
b) podstawą wyznaczenia oceny zaliczeniowej z zajęć laboratoryjnych jest średnia z ocen za kolejne
ćwiczenia,
c) aby uzyskać końcowe zaliczenie zajęć laboratoryjnych wymagane jest zaliczenie każdego z
przerabianych ćwiczeń (tj. B, D, T, E, M – por. opis zajęć laboratoryjnych),
d) student ma prawo do dwóch popraw niezaliczonego sprawdzianu w terminie ustalonym z
prowadzącym dane ćwiczenie.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Ćwiczenia laboratoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują ćwiczenia laboratoryjne zgodnie z materiałami udostępnionymi przez prowadzącego. Student jest zobowiązany do przygotowania się w przedmiocie wykonywanego ćwiczenia, co może zostać zweryfikowane kolokwium w formie ustnej lub pisemnej. Zaliczenie zajęć odbywa się na podstawie zaprezentowania rozwiązania postawionego problemu. Zaliczenie modułu jest możliwe po zaliczeniu wszystkich zajęć laboratoryjnych.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Wykład kończy się kolokwium zaliczeniowym obejmującym zrealizowany materiał
Ocenę końcową stanowi średnia ocen z koluwium zaliczeniowego oraz z oceny finalnej z laboratorium. Wszystkie oceny składowe muszą być pozytywne.

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

1) Wykłady:
Nieobecność na wykładzie nie zwalnia studenta z obowiązku opanowania omawianego materiału ani z
przestrzegania przekazywanych w trakcie wykładu ustaleń o charakterze organizacyjnym.

2) Ćwiczenia laboratoryjne:
Odrabianie ćwiczeń niezaliczonych z powodu nieobecności odbywa się w porozumieniu z prowadzącym
w trakcie zajęć z inną grupą studentów, a gdy nie ma takiej możliwości – w odrębnym terminie.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Uzyskanie zaliczenia z przedmiotu Wytrzymałość Materiałów 1
Ogólna wiedza z matematyki (rachunek różniczkowy, całkowy i wektorowy) oraz mechaniki.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:
  1. Stanisław Wolny, Adam Siemieniec, Wytrzymałość Materiałów, Cz. 1., AGH Kraków 2008.
  2. Stefan Piechnik, Mechanika Techniczna Ciała Stałego,Wyd. PK, Kraków, 2007.
  3. Andrzej Skorupa, Małgorzata Skorupa, Wytrzymałość Materiałów. Skrypt dla studentów wydziałów niemechanicznych. Wyd. drugie. Wyd. AGH, SU 1587, Kraków 2000.
  4. Andrzej Skorupa, Małgorzata Skorupa, Wytrzymałość Materiałów. Wybrane zagadnienia dla mechaników. Wyd. AGH, SU 1640, Kraków 2002.
  5. Adam Bodnar, Wytrzymałość materiałów. Podręcznik dla studentów wyższych szkół technicznych, wydanie drugie poszerzone i poprawione, Kraków 2004.
  6. Zdzisław Dyląg, Antoni Jakubowicz, Zbigniew Orłoś, Wytrzymałość Materiałów, t. 1, WNT, wyd. III, Warszawa, 2003.
  7. Michał E. Niezgodziński, Tadeuasz Niezgodziński, Wytrzymałość Materiałów, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2000, wyd. 15.
  8. Niezgodziński A., Niezgodziński T., Zadania z wytrzymałości materiałów, Wydawnictwo WNT, Warszawa 2012.
  9. T. A. Philpot, Mechanics of materials, John Wiley & Sons, Inc., 2008.
  10. Eksperyment w Wytrzymałości Materiałów. Praca zbiorowa pod red. S Wolnego, WIMiR AGH, Kraków 2002.
Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:
  1. K. Nalepka, K. Sztwiertnia, P. Nalepka, Preferred orientation relationships at the Cu/Al2O3 interface: Identification and theoretical explanation, Acta Materialia 104 (2016) 156-165
  2. K. Nalepka, K. Sztwiertnia, P. Nalepka, R.B. Pęcherski, The strength analysis of Cu/Al2O3 interfaces as a key for rational composite design, Archives of Metallurgy and Materials 60 (2015) 1953-1956
  3. K. Nalepka Material symmetry: a key to specification of interatomic potentials, Bulletin of the Polish Academy of Sciences: Technical Sciences 61 (2013) 441 – 450
Informacje dodatkowe:

Brak