Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Rewitalizacja środowiska
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
GIKS-2-217-IS-s
Wydział:
Górnictwa i Geoinżynierii
Poziom studiów:
Studia II stopnia
Specjalność:
Instalacje Środowiskowe
Kierunek:
Inżynieria Kształtowania Środowiska
Semestr:
2
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
dr hab. inż, prof. AGH Ostręga Anna (ostrega@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Zaznajomienie studenta z przyczynami i skutkami degradacji środowiska oraz metodami i uwarunkowaniami rewitalizacji. Pokazanie rewitalizacji jako działań na rzecz ożywienia zarówno społeczno-gospodarczego uwzględniającego ochronę dziedzictwa przemysłu, jak i przyrodniczego.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Zna i rozumie przyczyny oraz skutki degradacji środowiska oraz metody jego rewitalizacji. IKS2A_W02 Wykonanie projektu,
Udział w dyskusji,
Studium przypadków
M_W002 Zna i rozumie metodologię projektowania rewitalizacji z uwzględnieniem uwarunkowań. IKS2A_W02 Wykonanie projektu,
Udział w dyskusji,
Studium przypadków
Umiejętności: potrafi
M_U001 Potrafi zidentyfikować czynniki sukcesu lub niepowodzenia przedsięwzięć rewitalizacyjnych. IKS2A_U04 Udział w dyskusji,
Studium przypadków ,
Wykonanie projektu
M_U002 Potrafi zastosować metodę analitycznego procesu hierarchicznego (AHP) dla optymalizacji decyzji o wyborze kierunku rewitalizacji. IKS2A_U04 Udział w dyskusji,
Studium przypadków ,
Wykonanie projektu
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Jest gotów do rozwiązywania problemów inżynierskich polegających na rewitalizacji terenów zdegradowanych. IKS2A_K03 Udział w dyskusji,
Studium przypadków ,
Wykonanie projektu
M_K002 Jest gotów do poszerzania i uzupełniania zdobytej wiedzy oraz uczenia się przez całe życie. IKS2A_K02 Wykonanie projektu,
Udział w dyskusji,
Studium przypadków
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
30 15 0 0 15 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Zna i rozumie przyczyny oraz skutki degradacji środowiska oraz metody jego rewitalizacji. + - - + - - - - - - -
M_W002 Zna i rozumie metodologię projektowania rewitalizacji z uwzględnieniem uwarunkowań. + - - + - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Potrafi zidentyfikować czynniki sukcesu lub niepowodzenia przedsięwzięć rewitalizacyjnych. + - - + - - - - - - -
M_U002 Potrafi zastosować metodę analitycznego procesu hierarchicznego (AHP) dla optymalizacji decyzji o wyborze kierunku rewitalizacji. + - - + - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Jest gotów do rozwiązywania problemów inżynierskich polegających na rewitalizacji terenów zdegradowanych. + - - + - - - - - - -
M_K002 Jest gotów do poszerzania i uzupełniania zdobytej wiedzy oraz uczenia się przez całe życie. + - - + - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 51 godz
Punkty ECTS za moduł 2 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 30 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 10 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 10 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 1 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (15h):
Rewitalizacja

1. Wprowadzenie – przyczyny i skutki degradacji chemicznej, fizycznej i funkcjonalnej środowiska. Podstawowe definicje: teren poprzemysłowy, teren pogórniczy, teren zdegradowany, teren zdewastowany; remediacja, rekultywacja, zagospodarowanie, rewitalizacja, renaturyzacja, sukcesja naturalna – zakres i relacje; kierunek rekultywacji (rewitalizacji).
2. Struktura i rodzaje terenów wymagających rewitalizacji – tereny: poprzemysłowe, pogórnicze, powojskowe, miejskie, wiejskie; przekształcone, zdegradowane, zdewastowane.
3. Rekultywacja jako działanie poprzedzające etap rewitalizacji i warunkujące docelowe funkcje terenu zdegradowanego. Podmioty odpowiedzialne w zakresie rekultywacji, zagospodarowania, rewitalizacji.
4. Podstawy prawne rewitalizacji oraz źródła finansowania.
5. Metodologia projektowania rewitalizacji. Klasyfikacja czynników charakteryzujących obszary wymagające rekultywacji i rewitalizacji. Systematyka kierunków rewitalizacji. Optymalizacja procesu decyzyjnego.
6. Degradacja miast i obszarów wiejskich – przyczyny i skutki. Rewitalizacja miast, w tym miast o przemysłowej konotacji. Studia przypadku krajowe i zagraniczne.
7. „Efekt Bilbao” jako fenomen społeczno-ekonomiczno-kulturowego ożywienia (rewitalizacji) upadłego ośrodka przemysłowego w Hiszpanii. Rola kultury i innowacyjnej architektury w rewitalizacji.
8. Tereny poprzemysłowe jako potencjał dla rozwoju społeczno-gospodarczego. Ochrona i adaptacja dziedzictwa kulturowego w procesie rewitalizacji – wymogi formalno-prawne. Studia przypadku krajowe i zagraniczne.
9. Projekt „Pojezierze Tarnowskie” jako rewitalizacja terenów poeksploatacyjnych w skali subregionalnej. Rola kultury, spuścizny przemysłu i innowacyjnej architektury w rewitalizacji.

Ćwiczenia projektowe (15h):

Opracowanie koncepcji rewitalizacji dla terenu poprzemysłowego na podstawie charakterystyki czynników i ustalonych kryteriów wyboru optymalnego sposobu rewitalizacji.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Prezentacja multimedialna, studia przypadku, dyskusja.
  • Ćwiczenia projektowe: Studenci wykonują zadany projekt samodzielnie, bez większej ingerencji prowadzącego. Ma to wykształcić poczucie odpowiedzialności za pracę w grupie oraz odpowiedzialności za podejmowane decyzje.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Zaliczenie ćwiczeń projektowych na podstawie wykonanego projektu.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Uczestnictwo w wykładach, dyskusja na temat przedstawianych treści oraz bieżące wyjaśnianie wątpliwości.
  • Ćwiczenia projektowe:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują prace praktyczne mające na celu uzyskanie kompetencji zakładanych przez syllabus. Ocenie podlega sposób wykonania projektu oraz efekt końcowy.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Na podstawie oceny z ćwiczeń projektowych.

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Nieobecność na zajęciach musi być nadrobiona samodzielnym uzupełnieniem wiedzy i przygotowaniem ćwiczeń prpjektowych.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

brak

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

1) Cała M., von Bismarck F., Illing M. (ed.) (2014): Geotechnische und Umweltaspekte bei der Rekultivierung und Revitalisierung von Bergbaufolgelandschaften in Polen und in Deutschland (Geotechnical and environmental aspects of reclamation and revitalisation of post-mining areas in Poland and Germany). AGH Press, 2014 (in GER and PL).
2) Cygan S. (2012): Wpływ rewitalizacji terenów pogórniczych na małe miasta – przykład Ferropolis, [w:] Materiały VI Międzynarodowej Konferencji pn. Innowacyjne Rozwiązania Rewitalizacji Terenów Zdegradowanych. Ustroń 2-4.10.2012 r.
3) FUNDEKO Sp. J. (2011), Raport końcowy z realizacji badania: Rewitalizacja obszarów zdegradowanych – ocena procesu i identyfikacja pożądanych kierunków działania podmiotów publicznych i prywatnych w województwie śląskim. Wyd. Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego, Katowice.
4) Guzik R. (red.) (2009): Rewitalizacja miast w Wielkiej Brytanii. Tom 1 serii: Rewitalizacja miast polskich. Wyd. Instytut Rozwoju Miast. Kraków.
5) Skalski K. (2009): Rewitalizacja we Francji – zarządzanie przekształceniami obszarów kryzysowych w miastach. Tom 2 serii: Rewitalizacja miast polskich. Wyd. Instytut Rozwoju Miast. Kraków.
6) Bryx M., Jadach-Sepioło A. (red.) (2009): Rewitalizacja miast w Niemczech. Tom 3 serii: Rewitalizacja miast polskich. Wyd. Instytut Rozwoju Miast. Kraków.
7) Jarczewski W. (red.) (2009): Przestrzenne aspekty rewitalizacji – śródmieścia, blokowiska, tereny poprzemysłowe, pokolejowe i powojskowe. Tom 4 serii: Rewitalizacja miast polskich. Wyd. Instytut Rozwoju Miast. Kraków.
8) Muzioł-Węcławowicz A. (red.) (2010): Przykłady rewitalizacji miast. Tom 12 serii: Rewitalizacja miast polskich. Wyd. Instytut Rozwoju Miast. Kraków.
9) Domański B., Ziobrowski Z. (2010): Rewitalizacja miast jako dziedzictwa materialnego i duchowego oraz czynnik zrównoważonego rozwoju. Seria: Rewitalizacja miast polskich. Wyd. Instytut Rozwoju Miast. Kraków.
10) Adamski T. (2007): Doświadczenia niemieckie i francuskie w zakresie rewitalizacji terenów poprzemysłowych, [w:]. Materiały 2. Konferencji REGENTIF pt. Rewitalizacja miast poprzez regenerację terenów poprzemysłowych: innowacja i dobra praktyka, Lenartowicz J.K., Maciąg D. (red.), Kraków, s. 67–76.
11) Lasłowski E., Szwajda S., Mijalski G. (2007), Rewitalizacja terenów poprzemysłowych na przykładzie zlikwidowanej Kopalni „Katowice-Kleofas”, [w:] Materiały IX Konferencji pn. Górnicze Dziedzictwo Kulturowe i Rewitalizacja Terenów Poprzemysłowych, s. 157–171.
12) Gasidło K., Gorgoń J. (red.) (1999), Modelowe przekształcenia terenów poprzemysłowych i zdegradowanych. Wyd. Centrum Usług Drukarskich H. Miler, Chorzów.

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

1) Ostręga A. (2016): Zrewitalizowane tereny pogórnicze jako przestrzenie publiczne [w:] Skowronek J. (red): Innowacyjne rozwiązania rewitalizacji terenów zdegradowanych. Wydawca Centrum Badań i Dozoru Górnictwa Podziemnego Sp. z o.o. w Lędzinach. Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych w Katowicach, s. 47–57.
2) Ostręga A. (2016): Możliwości atrakcyjnej rewitalizacji terenów poeksploatacyjnych – przykłady z Polski i Niemiec [w:] (red.): L. Gazda: Lubelski Bursztyn: znaleziska, geologia, złoża, perspektywy. Wydawca Państwowa Wyższa szkoła Zawodowa w Chełmie, s. 192–209.
3) Ostręga A., Szewczyk-Świątek A., Świątek W. (2016): Innowacje w rewitalizacji rejonów eksploatacji piasków i żwirów – Pojezierze Tarnowskie. Kruszywa: produkcja, transport, zastosowanie 2/2016, s. 104–109.
4) Ostręga A. (2014): Rewitalizacja obszarów po działalności wydobywczej w formule publiczno-prywatnej współpracy na przykładzie żwirowni w Radłowie [w:] Cała M., von Bismarck F., Illing M. (red.) Geotechniczne i środowiskowe aspekty rekultywacji i rewitalizacji obszarów pogórniczych w Polsce i w Niemczech. Wydawnictwa AGH, Kraków, s. 429–440.
5) Ostręga A. (2014): Holistyczne podejście do rewitalizacji (po)górniczych regionów i rejonów. Przegląd Górniczy, t. 70, nr 10, s. 128–133.
6) Ostręga A. (2012): Zintegrowane podejście do rewitalizacji miasta Wieliczka [w:] Skowronek J. (red): Innowacyjne rozwiązania rewitalizacji terenów zdegradowanych. Wydawca Centrum Badań i Dozoru Górnictwa Podziemnego Sp. z o.o. w Lędzinach. Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych w Katowicach, s. 78–91.
7) Ostręga A. (2013): Organizacyjno-finansowe modele rewitalizacji w regionach górniczych. Wydawnictwa AGH. Seria rozprawy i monografie, nr 279 Kraków, s. 205.
8) Cała M., Ostręga A. (2013): Geotechnical Aspects of Revitalisation of Post-mining Areas – an Example of the Adaptation of Katowice Hard Coal Mine for the New Silesian Museum. Archives of Mining Sciences, no. 2, vol. 58, s. 361–374
9) Lenartowicz J. K., Ostręga A. (2012): Revitalisation of post-industrial areas through the preservation of technical heritage in Poland. AGH Journal of Mining and Geoengineering, vol. 36, no. 2, s. 181–192.
10) Ostręga A., Teodorski D., Becker R. (2012): Regeneration of post-industrial facilities in the Legnica–Głogów Copper Mining District illustrated with an example of “Obora” Filling Sand Mine. AGH Journal of Mining and Geoengineering, vol. 36, no. 2, s. 259–268.
11) Uberman R., Ostręga A. (2012): Reclamation and revitalisation of lands after mining activities. Polish achievements and problems. AGH Journal of Mining and Geoengineering, vol. 36, no. 2, s. 285–297.
12) Ostręga A. (2012): Dziedzictwo przemysłu naftowego Ziemi Gorlickiej – znaczenie, stan zachowania i wytyczne dla rewitalizacji. Przegląd Górniczy, t. 68, nr 7 s. 88–97.
13) Ostręga A. (2012): Prawne uwarunkowania ochrony dziedzictwa górniczego w procesie likwidacji, rekultywacji i rewitalizacji. Przegląd Górniczy, t. 68, nr 12, s. 52–61.
14) Ostręga A., Uberman R., Stożek Ł., Muzykiewicz B. (2011): Koncepcja rekultywacji i docelowego zagospodarowania kopalni wapienia ,,Kujawy”. Górnictwo i Geologia XV. Prace Naukowe Instytutu Górnictwa Politechniki Wrocławskiej nr 132, Studia i Materiały nr 39; Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, s. 223–224.
15) Ostręga A. (2009): Dziedzictwo górnicze podstawą rewitalizacji miast. Prace Naukowe Instytutu Górnictwa i Geoinżynierii Politechniki Wrocławskiej Nr 125. Seria: Studia i Materiały Nr 35, s. 161–170.
16) Ostręga A. (2008): Odnowa miast poprzez rewitalizację obszarów poprzemysłowych – przykłady i metoda [w] Kleczkowski P. (red.) Methods for the management of city revitalisation. Dom Wydawnictw Naukowych, Kraków.
17) Ostręga A., Uberman R. (2007): Polish revitalisation. Examination of the methods used to revitalise quarrying areas in Poland after extraction has ceased. Mining Environmental Management. s. 18–20.
18) Ostręga A. (2007): Programy rewitalizacji – rola lokalnych samorządów w ich przygotowaniu i realizacji. Kopaliny Podstawowe i Pospolite Górnictwa Skalnego. Nr 2, s. 16–20.
19) Ostręga A., Kasprzyk R. (2007): Społeczne aspekty rewitalizacji. Górnictwo Odkrywkowe nr 5-6, s. 169–175.
20) Ostręga A., Gugała R. (2007): Rewitalizacja obszarów poeksploatacyjnych w Zagłębiu Bełchatowskim – analiza uwarunkowań. Górnictwo Odkrywkowe nr 5-6, s. 161–167.
21) Ostręga A., Uberman R. (2006): Formalnoprawne problemy rewitalizacji terenów. Górnictwo i Geoinżynieria. Zeszyt 4, s. 115–127.
22) Uberman R., Ostręga A. (2005): Applying the Analytic Hierarchy Process in the Revitalisation of Post-Mining Areas Field [w:] Materiały International Symposium on the Analytic Hierarchy Process, Honolulu.
23) Ostręga A. (2004): Nowatorskie rozwiązania w rekultywacji i zagospodarowaniu obszarów poprzemysłowych na przykładzie Zagłębia Ruhry w Niemczech. Przegląd Górniczy nr 7–8, s. 56–57.
24) Uberman R., Ostręga A. (2004): Sposoby rekultywacji i zagospodarowania zwałowisk nadkładu i składowisk odpadów górniczych. Górnictwo Odkrywkowe, nr 7-8, s. 80–87.
25) Ostręga A. (2003): The Redevelopment of North – East Essen as an ‘Umbrella’ Project. Flagship project. [w:] Santorio F., Yoshi N. „Flagship for the Ruhr”. Wydawca Initiativkreis Ruhrgebiet Verwaltungs- GmbH. Essen – Niemcy, s. 225–252.
26) Ostrega A., Uberman R. (2010): Kierunki rekultywacji i zagospodarowania – sposób wyboru, klasyfikacja i przykłady. Górnictwo i Geoinżynieria R. 34, z. 4.
27) Uberman R. Ostrega A. (2007): Uregulowania prawne w zakresie rekultywacji i rewitalizacji przedsiębiorstwa górniczego w odniesieniu do KWB Konin [w:] Rekultywacja terenów pogórniczych i waloryzacja krajobrazu w konińskim okręgu wydobycia węgla brunatnego. Kraków.
28) Ostręga A., Kasprzyk R. (2007): Społeczne aspekty rewitalizacji. Górnictwo Odkrywkowe nr 5-6.
29) Uberman R., Ostręga A. (2004): Sposoby rekultywacji i zagospodarowania zwałowisk nadkładu i składowisk odpadów górniczych. Górnictwo Odkrywkowe, nr 7-8.

Informacje dodatkowe:

brak