Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Inżynieria Mody
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
CIMT-2-310-MF-s
Wydział:
Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Poziom studiów:
Studia II stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Inżynieria Materiałowa
Semestr:
3
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
dr hab. inż. Środa Marcin (msroda@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Moduł zapewnia zdobycie wiedzy na temat surowców wykorzystywanych w przemyśle modowym, sposobów wytwarzania włókien i materiałów, ich właściwości oraz zastosowania. W ramach zajęć są omawiane zagadnienia związane z:
1) rozwojem technologii odzieżowej na przestrzeni wieków,
2) technikami krawiectwa,
2) rolą jaką odgrywa ubiór w kształtowaniu wizerunku osobistego oraz funkcją jaką pełni w społeczeństwie
3) rodzajami dodatków i ich symboliki

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Zna i rozumie zagadnienia związane z historią ubioru i rozwojem przemysłu odzieżowego Posiada informacje na temat technologii obróbki tkanin. IMT2A_W05 Wynik testu zaliczeniowego,
Aktywność na zajęciach
M_W002 Zna i rozumie główne zagadnienia związane z branżą mody IMT2A_W05 Wynik testu zaliczeniowego,
Aktywność na zajęciach
Umiejętności: potrafi
M_U001 Potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę w praktyce, a także potrafi świadomie dobierać elementy ubioru i dobierać odpowiednie metody ich konserwacji. IMT2A_W05 Aktywność na zajęciach,
Wynik testu zaliczeniowego
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Student jest gotów docenić rolę ubioru w stosunkach społecznych a także wykorzystać swoją wiedzę w praktyce zawodowej. IMT2A_K01, IMT2A_K03 Wynik testu zaliczeniowego,
Aktywność na zajęciach
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
30 30 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Zna i rozumie zagadnienia związane z historią ubioru i rozwojem przemysłu odzieżowego Posiada informacje na temat technologii obróbki tkanin. + - - - - - - - - - -
M_W002 Zna i rozumie główne zagadnienia związane z branżą mody - - - - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę w praktyce, a także potrafi świadomie dobierać elementy ubioru i dobierać odpowiednie metody ich konserwacji. + - - - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Student jest gotów docenić rolę ubioru w stosunkach społecznych a także wykorzystać swoją wiedzę w praktyce zawodowej. + - - - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 79 godz
Punkty ECTS za moduł 3 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 30 godz
Przygotowanie do zajęć 25 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 20 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 2 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (30h):
  1. 1. Historia mody I: ludzie pierwotni, starożytność, aż do XIXw.

    Historia ubioru początku ludzkości, przez wczesne i późne średniowiecze aż do nowożytności. Opis używanych materiałów, ich dostępności i stopniowego rozwoju przetwórstwa tkanin. Początki tkactwa i farbiarstwa. Opis trendów, ich zakorzenienia w religii i kulturze. Rozwój technologii tkactwa i farbiarstwa, szczytowe osiągnięcia krawców, szwaczek, hafciarek i szewców

  2. 2. Historia mody II: moda XX i XXI w.

    Historia mody najlepiej nam znanej – mody XX i XXI wieku. Szybkość zmian panujących trendów i zasad. Wpływ rozwoju gospodarki i technologii na te zmiany.

  3. 3. Przetwórstwo tkanin tradycyjnych: technologia wytwarzania, tkania i farbowania materiałów

    Opis technologii przetwórstwa tkanin – od momentu pozyskania surowca (roślinnego, zwierzęcego), poprzez kolejne etapy jego przygotowania do gotowego wyrobu – tkaniny. Ukazanie złożoności procesu i mnogości zagadnień chemicznych i technicznych, potrzebnych do wytworzenia przedmiotu codziennego użytku – ubrania.

  4. 4. Techniki krawieckie

    Konstrukcja, techniki krawieckie. Proces powstawania elementu odzieży od zebrania pomiarów antopomorficznych do gotowego produktu. Wpływ techniki tkania, dziania włókien na końcową charakterystykę tkaniny.

  5. 5. Materiałoznawstwo dodatków: cz-1

    Opis funkcji dodatków wraz z rozwojem cywilizacji. Znaczenie i rola dodatków w modzie.
    Rodzaje i właściwości metali wykorzystywanych do produkcji biżuterii (srebro, złoto, platyna, tytan, pallad, stal chirurgiczna): Opis stopów i ich właściwości, oraz oznaczenia cech probierczych. Biżuteria polimerowa.

  6. 6. Materiałoznawstwo dodatków: cz-2

    Opis kamieni szlachetnych stosowanych w biżuterii. Historia rozwoju guzików i zamka błyskawicznego. Kapelusze i rękawiczki jako elementy stroju i ich znaczenie w modzie.

  7. 7. Subkultury i grupy etniczne jako społeczności kształtujące modę

    Opis najważniejszych i największych subkultur współczesnych i historycznych ze względu na ich ubiór, jego symbolikę i historię. Opis wybranych strojów ludowych z całego świata. Ich zakorzenienie w historii. Użyte materiały i ich uwarunkowania geograficzne.

  8. 8. Przemysł fashion: od haute-couture do sieciówek

    Różnice i podobieństwa różnych szczebli przemysłu modowego. Od „wysokiego krawiectwa – haute-couture”, poprzez domy mody, sieciówki aż do ubrań z hipermarketu. Wskazanie powiązań pomiędzy nimi, praw jakimi się rządzą, wad i zalet.

  9. 9. Nowy sposób na modę: recykling, niekonwencjonalne materiały, materiały syntetyczne

    Opis technologii wytwarzania i przetwórstwa materiałów sztucznych i syntetycznych (poliester, poliamid, lycra, lyocell etc.) i niekonwencjonalnych. Charakterystyka włókien na podstawie zdjęć mikroskopowych. Wady i zalety materiałów syntetycznych. Materiały specjalne – wykonane z użyciem membran, powłok.

  10. 10. Wielcy projektanci – wizjonerzy, trendsetterzy, artyści

    Sylwetki kilku wybranych projektantów. Historia ich kariery i opis stworzonych przez nich marek. Ich dawna i aktualna pozycja w kontekście zmiany stylu lub wierności tradycji.

  11. 11. Toksyczne ubrania

    Kontrowersje związane z przemysłem ubraniowym. Zwrócenie uwagi na toksyczne substancje wykorzystywane przez przemysł oraz fabryki tekstyliów w Azji.

  12. 12. Konserwacja i eksploatacja ubioru

    Wpływ odpowiedniej konserwacji i eksploatacji ubioru na jego trwałość. Omówienie symboli dotyczących sposobu prania i suszenia oraz substancji chemicznych zawartych w środkach piorących. Zasada działania środków powierzchniowo-czynnych.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Kolokwium zaliczeniowe w formie testu jednokrotnego wyboru lub najlepszy, pozytywny wynik z rozwiązania zadań przedstawianych na zajęciach.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
Sposób obliczania oceny końcowej:

0,6 x ocena z testu zaliczeniowego + 0,4 x obecność na zajęciach

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Przygotowanie opracowania na zadany temat i zaliczenie testu

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

brak

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Gail Baugh, Encyklopedia materiałów odzieżowych : podręcznik kreatywnego doboru tkanin dla projektantów
Maria Gutkowska-Rychlewska, Historia ubiorów
Harriet Worsley, 100 idei, które zmieniły modę
Maria Chyrosz, Elżbieta Zembowicz-Sułkowska Materiałoznawstwo Odzieżowe
Fiona Ffoulkes Jak czytać modę. Szybki kurs interpretacji stylów

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Praca zbiorowa Ceramika/Ceramics vol. 113 i 122/2012 Technologia Szkła

Informacje dodatkowe:

brak