Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Chemia organiczna
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
CIMT-1-301-s
Wydział:
Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Inżynieria Materiałowa
Semestr:
3
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Prowadzący moduł:
prof. dr hab. inż. Hasik Magdalena (mhasik@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Zna podstawowe grupy związków organicznych i grupy funkcyjne występujące w ich cząsteczkach IMT1A_W01 Egzamin,
Kolokwium
M_W002 Posiada uporządkowaną wiedzę o reakcjach chemicznych podstawowych grup związków organicznych, ich mechanizmach oraz reagentach biorących w nich udział IMT1A_W01, IMT1A_W03 Egzamin,
Kolokwium
Umiejętności: potrafi
M_U001 Potrafi przewidzieć drogi reakcji związków organicznych oraz zidentyfikować ich produkty z zastosowaniem metod spektroskopowych: spektroskopii IR oraz 1H NMR. IMT1A_U04 Egzamin,
Kolokwium
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Ma świadomość zagrożeń związanych ze stosowaniem związków organicznych, konieczności ich odpowiedzialnego wykorzystania oraz swojej roli w pracy zespołu realizującego określone zadania. IMT1A_K02 Aktywność na zajęciach,
Egzamin
M_K002 Rozumie potrzebę ciągłego poszerzania swojej wiedzy z chemii organicznej. IMT1A_K01 Aktywność na zajęciach
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
60 30 0 0 0 0 30 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Zna podstawowe grupy związków organicznych i grupy funkcyjne występujące w ich cząsteczkach + - - - - + - - - - -
M_W002 Posiada uporządkowaną wiedzę o reakcjach chemicznych podstawowych grup związków organicznych, ich mechanizmach oraz reagentach biorących w nich udział + - - - - + - - - - -
Umiejętności
M_U001 Potrafi przewidzieć drogi reakcji związków organicznych oraz zidentyfikować ich produkty z zastosowaniem metod spektroskopowych: spektroskopii IR oraz 1H NMR. + - - - - + - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Ma świadomość zagrożeń związanych ze stosowaniem związków organicznych, konieczności ich odpowiedzialnego wykorzystania oraz swojej roli w pracy zespołu realizującego określone zadania. + - - - - + - - - - -
M_K002 Rozumie potrzebę ciągłego poszerzania swojej wiedzy z chemii organicznej. + - - - - + - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 182 godz
Punkty ECTS za moduł 7 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 60 godz
Przygotowanie do zajęć 40 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 80 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (30h):

1. Przedmiot badań chemii organicznej. Klasyfikacja związków organicznych: rodzaje węglowodorów i ich pochodne, zawierające charakterystyczne grupy funkcyjne.
2. Nazewnictwo związków organicznych.
3. Identyfikacja związków organicznych – analiza chemiczna i spektroskopowa (spektroskopia IR, spektroskopia 1H NMR).
4. Izomeria konstytucyjna i przestrzenna związków organicznych.
5. Polaryzacja wiązań w cząsteczkach związków organicznych – efekty indukcyjne
i mezomeryczne. Reakcje organiczne: substytucja, addycja, eliminacja i reagenty organiczne: wolne rodniki, nukleofile, elektrofile. Homolityczny i heterolityczny rozpad wiązań kowalencyjnych w cząsteczkach organicznych.
6. Węglowodory łańcuchowe: alkany, alkeny, alkiny, alkadieny – budowa, występowanie, właściwości fizyczne, reakcje charakterystyczne, zastosowania. Ropa naftowa jako źródło węglowodorów.
7. Węglowodory alicykliczne: budowa, występowanie, właściwości fizyczne, reakcje, zastosowania.
8. Węglowodory aromatyczne: budowa, właściwości fizyczne, reakcje. Benzen jako podstawowy przedstawiciel węglowodorów aromatycznych.
9. Fluorowcopochodne węglowodorów – halogenki alkilów i arylów: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
10. Alkohole i fenole: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
11. Związki karbonylowe – aldehydy i ketony: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
12. Związki karbonylowe – kwasy karboksylowe i ich pochodne: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
13. Aminy alifatyczne i aromatyczne: budowa, właściwości fizyczne, reakcje chemiczne.
14. Związki organiczne o znaczeniu praktycznym – detergenty, barwniki, dodatki do żywności.
15. Związki organiczne o znaczeniu praktycznym – środki ochrony roślin, leki, polimery.

Zajęcia seminaryjne (30h):

1. Klasyfikacja związków organicznych. Nazewnictwo systematyczne węglowodorów.
2. Nazewnictwo systematyczne związków organicznych, zawierających różne grupy funkcyjne.
3. Izomeria związków organicznych: izomery konstytucyjne i przestrzenne.
4. Polaryzacja wiązań w związkach organicznych – efekty: indukcyjny i mezomeryczny.
5. Identyfikacja związków organicznych – określanie wzorów empirycznych na podstawie wyników analizy elementarnej.
6. Identyfikacja związków organicznych na podstawie widm IR.
7. Identyfikacja związków organicznych na podstawie widm 1H NMR.
8. Reakcje i reagenty organiczne. Reakcje substytucji wolnorodnikowej w alkanach.
9. Alkeny – reakcje addycji elektrofilowej, addycja wolnorodnikowa HBr.
10. Reakcje substytucji elektrofilowej w benzenie i jego pochodnych. Aktywujący/dezaktywujący oraz kierujący wpływ podstawników.
11. Fluorowcoalkany – reakcje jedno- i dwucząsteczkowej substytucji nukleofilowej..
12. Reakcje eliminacji w związkach organicznych.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Zajęcia seminaryjne: Na zajęciach seminaryjnych podstawą jest prezentacja multimedialna oraz ustna prowadzona przez studentów. Kolejnym ważnym elementem kształcenia są odpowiedzi na powstałe pytania, a także dyskusja studentów nad prezentowanymi treściami.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Zajęcia seminaryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci prezentują na forum grupy temat wskazany przez prowadzącego oraz uczestniczą w dyskusji nad tym tematem. Ocenie podlega zarówno wartość merytoryczna prezentacji, jak i tzw. kompetencje miękkie.
Sposób obliczania oceny końcowej:

OK = 0,6OE + 0,4OS, gdzie: OK-ocena końcowa, OE – ocena z egzaminu, OS – ocena z seminariów. W przypadku zdawania egzaminu w kilku terminach, OE to średnia arytmetyczna ocen uzyskanych we wszystkich terminach. OS jest natomiast średnią arytmetyczną ocen z kolokwiów przeprowadzonych na seminariach, uwzględniającą oceny niedostateczne.

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Wymagania wstępne:
Podstawowe wiadomości z chemii ogólnej: znajomość położenia pierwiastków w układzie okresowym, budowa atomu, rodzaje orbitali elektronowych, rodzaje wiązań chemicznych.
Wymagania dodatkowe:
Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest zaliczenie zajęć seminaryjnych.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

1. Materiały pomocnicze do zajęć przygotowane przez osoby prowadzące przedmiot,
znajdujące się na stronie internetowej: http://kckizw.ceramika.agh.edu.pl
2. J. McMurry: „Chemia organiczna”, PWN, Warszawa 2000 (wyd. I) lub 2003 (wyd. II) lub
2006 (wyd. III – zmienione)
3. R. T. Morrison, R. T. Boyd: “Chemia organiczna”, PWN, Warszawa 1985 lub późniejsze
wydania
4. D. Buza, W. Sas, P. Szczeciński, „Chemia organiczna, kurs podstawowy”, Oficyna
Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2006
5. E. Białecka-Florjańczyk, J. Włostowska, „Chemia organiczna”, WNT, Warszawa 2003
6. „Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji związków organicznych”,
red.: W. Zieliński, A. Rajca, WNT, Warszawa 1995
7. R. M. Silverstein, F.X. Webster, D. J. Kiemle: „Spektroskopowe metody identyfikacji
związków organicznych”, PWN, Warszawa 2007

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Nie podano dodatkowych publikacji

Informacje dodatkowe:

Zajęcia seminaryjne zaliczane są na podstawie wyników trzech kolokwiów przeprowadzonych w trakcie semestru. Ze wszystkich kolokwiów trzeba uzyskać pozytywne oceny; oceny niedostateczne należy poprawić.