Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Fizyka 2
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
RIME-1-202-s
Wydział:
Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Inżynieria Mechatroniczna
Semestr:
2
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
dr hab. inż. Duliński Marek (marek.dulinski@fis.agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Moduł obejmuje podstawowy kurs fizyki doświadczalnej dla inżynierów uzupełniony o ćwiczenia audytoryjne i ćwiczenia laboratoryjne.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Student ma podstawową wiedzę, w zakresie fizyki klasycznej i współczesnej, na temat ogólnych zasad fizyki, wielkości fizycznych, oddziaływań fundamentalnych, fizyki materii skondensowanej, zastosowania nowych materiałów w technice. IME1A_W02 Aktywność na zajęciach,
Egzamin,
Kolokwium,
Sprawozdanie,
Wykonanie ćwiczeń laboratoryjnych
M_W002 Student ma uporządkowaną wiedzę z mechaniki punktu materialnego i bryły sztywnej, ruchu drgającego i falowego, podstaw termodynamiki, elektryczności i magnetyzmu, optyki, teorii falowej i fotonowej promieniowania elektromagnetycznego, podstaw mechaniki kwantowej w ujęciu Schroedingera. IME1A_W02 Aktywność na zajęciach,
Egzamin,
Kolokwium,
Sprawozdanie,
Wykonanie ćwiczeń laboratoryjnych
M_W003 Student ma wiedzę na temat zasad przeprowadzania i opracowania wyników pomiarów fizycznych, rodzajów niepewności pomiarowych i sposobów ich wyznaczania. IME1A_W07 Sprawozdanie,
Wykonanie ćwiczeń laboratoryjnych
Umiejętności: potrafi
M_U001 Student potrafi wykorzystać poznane zasady i metody fizyki oraz odpowiednie narzędzia matematyczne do rozwiązywania typowych zadań z mechaniki, ruchu drgającego i falowego, termodynamiki, elektryczności i magnetyzmu, optyki i podstaw mechaniki kwantowej. IME1A_U01, IME1A_U06 Aktywność na zajęciach,
Egzamin,
Kolokwium
M_U002 Student potrafi przeprowadzić podstawowe pomiary fizyczne oraz opracować i przedstawić ich wyniki, w szczególności: potrafi zbudować prosty układ pomiarowy z wykorzystaniem standardowych urządzeń pomiarowych, zgodnie z zadanym schematem i specyfikacja, potrafi wyznaczyć wyniki i niepewności pomiarów bezpośrednich i pośrednich, potrafi dokonać oceny wiarygodności wyników pomiarów i ich interpretacji w kontekście posiadanej wiedzy fizycznej. IME1A_U02, IME1A_U09, IME1A_U03, IME1A_U01 Sprawozdanie,
Wykonanie ćwiczeń laboratoryjnych
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Student potrafi realizować projekty/zadania zespołowe, współpracować w grupie realizując swoją część zadania. IME1A_K04, IME1A_K05 Sprawozdanie,
Wykonanie ćwiczeń laboratoryjnych,
Zaangażowanie w pracę zespołu
M_K002 Student rozumie potrzebę ciągłego aktualizowania i poszerzania wiedzy z zakresu fizyki współczesnej. IME1A_K01, IME1A_K07 Udział w dyskusji
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
90 45 30 15 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Student ma podstawową wiedzę, w zakresie fizyki klasycznej i współczesnej, na temat ogólnych zasad fizyki, wielkości fizycznych, oddziaływań fundamentalnych, fizyki materii skondensowanej, zastosowania nowych materiałów w technice. + + + - - - - - - - -
M_W002 Student ma uporządkowaną wiedzę z mechaniki punktu materialnego i bryły sztywnej, ruchu drgającego i falowego, podstaw termodynamiki, elektryczności i magnetyzmu, optyki, teorii falowej i fotonowej promieniowania elektromagnetycznego, podstaw mechaniki kwantowej w ujęciu Schroedingera. + + + - - - - - - - -
M_W003 Student ma wiedzę na temat zasad przeprowadzania i opracowania wyników pomiarów fizycznych, rodzajów niepewności pomiarowych i sposobów ich wyznaczania. - - + - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Student potrafi wykorzystać poznane zasady i metody fizyki oraz odpowiednie narzędzia matematyczne do rozwiązywania typowych zadań z mechaniki, ruchu drgającego i falowego, termodynamiki, elektryczności i magnetyzmu, optyki i podstaw mechaniki kwantowej. + + - - - - - - - - -
M_U002 Student potrafi przeprowadzić podstawowe pomiary fizyczne oraz opracować i przedstawić ich wyniki, w szczególności: potrafi zbudować prosty układ pomiarowy z wykorzystaniem standardowych urządzeń pomiarowych, zgodnie z zadanym schematem i specyfikacja, potrafi wyznaczyć wyniki i niepewności pomiarów bezpośrednich i pośrednich, potrafi dokonać oceny wiarygodności wyników pomiarów i ich interpretacji w kontekście posiadanej wiedzy fizycznej. + + + - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Student potrafi realizować projekty/zadania zespołowe, współpracować w grupie realizując swoją część zadania. - + + - - - - - - - -
M_K002 Student rozumie potrzebę ciągłego aktualizowania i poszerzania wiedzy z zakresu fizyki współczesnej. + + + - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 232 godz
Punkty ECTS za moduł 8 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 90 godz
Przygotowanie do zajęć 80 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 60 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (45h):
Fizyka Ogólna

1. Grawitacja
Prawo powszechnego ciążenia. Prawa Keplera. Pole grawitacyjne – natężenie, potencjał i energia. I i II prędkość kosmiczna.
2. Elementy hydrostatyki i hydrodynamiki.
Ciśnienie i gęstość płynu. Prawo Pascala i Archimedesa. Pływanie ciał. Prawa przepływu płynów idealnych. Równanie Bernoulliego i jego zastosowania.
3. Fale w ośrodkach sprężystych.
Mechanizm rozchodzenia się zaburzeń w ośrodkach sprężystych. Rodzaje fal mechanicznych. Równanie d’Alemberta. Przenoszenie energii przez fale. Interferencja fal. Fale stojące. Zjawisko Dopplera.
4. Kinetyczna teoria gazów i termodynamika A.
Pojęcie gazu doskonałego. Temperatura. Zerowa i pierwsza zasada termodynamiki. Zasada ekwipartycji energii. Ciepło właściwe przy stałym ciśnieniu i stałej objętości. Podstawowe przemiany gazowe.
5. Kinetyczna teoria gazów i termodynamika B
Średnia droga swobodna. Rozkład prędkości Maxwella. Równanie Van der Waalsa. Wykresy fazowe. Procesy odwracalne i nieodwracalne. Cykl Carnota. Druga zasada termodynamiki i pojęcie entropii. Przewodnictwo cieplne.
6. Elektrostatyka
Ładunki elektryczne. Zasada zachowania ładunku. Prawo Coulomba. Pole elektryczne – linie sił, natężenie i strumień natężenia pola elektrycznego – prawo Gaussa.
Praca w polu sił elektrycznych. Potencjał pola elektrycznego. Energia potencjalna ładunku punktowego w polu elektrycznym. Pojemność elektryczna, pojemność zastępcza. Dielektryki. Drgania obwodu RC.
7. Stały prąd elektryczny.
Natężenie i gęstość prądu elektrycznego. Opór i opór właściwy. Opór zastępczy. Prawo Ohma. Straty cieplne. Prawa Kirchhoffa. Siła elektromotoryczna.
8. Obwody prądu stałego.
Proste i złożone obwody prądu stałego. Drgania obwodu RC.
9. Pole magnetyczne A.
Siła działająca na ładunek elektryczny w polu magnetycznym. Indukcja i natężenie pola magnetycznego. Pole magnetyczne wokół przewodnika z prądem i solenoidu. Efekt Halla.
10. Pole magnetyczne B..
Ładunki krążące po orbitach. Zasada działania cyklotronu i spektrometru mas. Prawo Ampera. Indukcja magnetyczna wokół przewodnika z prądem. Oddziaływanie dwóch równoległych przewodników z prądem – definicja ampera. Prawo Biota-Savarta.
11. Indukcja elektromagnetyczna.
Strumień wektora indukcji magnetycznej. Prawo Faradaya. Reguła Lenza. Indukcyjność. Drgania obwodu LR.
12. Równania Maxwella.
Indukowane pola magnetyczne. Prąd przesunięcia. Równania Maxwella.
13. Fale elektromagnetyczne.
Prędkość światła. Światło a widmo elektromagnetyczne. Energia i pęd fal elektromagnetycznych. Ciśnienie światła. Linia transmisyjna. Równanie falowe dla fal elektromagnetycznych.
14. Optyka geometryczna i falowa.
Odbicie i załamanie światła. Całkowite wewnętrzne odbicie. Prawo Sneliusa. Zasada Huyghensa. Zasada Fermata.
15. Interferencja i dyfrakcja fal elektromagnetycznych.
Doświadczenie Younga. Interferencja w cienkich warstwach – pierścienie Newtona. Interferometr optyczny. Dyfrakcja Fresnela i Fraunhofera. Dyfrakcja na pojedynczej szczelinie. Siatki dyfrakcyjne. Dyfrakcja promieni X – prawo Bragga.
16. Polaryzacja światła.
Polaryzacja liniowa. Prawo Malusa. Polaryzacja przez odbicie. Dwójłomność.
17. Światło a fizyka kwantowa.
Widmowa zdolność emisyjna. Promieniowanie ciała doskonale czarnego. Prawo przesunięć Wiena. Prawo Plancka. Zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne. Efekt Comptona. Granice stosowalności fizyki klasycznej.
18. Modele atomu.
Model Thompsona. Model Rutherforda. Liniowe widma atomowe. Model Bohra.
19. Fale i cząstki. Równanie Schrodingera.
Fale materii de Broglie’a. Równanie Schrodingera. Funkcje falowe – interpretacja Borna. Liczby kwantowe. Zasada odpowiedniości. Zasada nieoznaczoności Heisenberga.
20. Atomy wieloelektronowe.
Zasada Pauliego. Reguła Hunda. Konfiguracje elektronowe pierwiastków i ich własności chemiczne. Układ okresowy pierwiastków.
21. Fizyka jądrowa.
Rozmiary jąder atomowych. Gęstość materii jądrowej. Charakterystyka sił jądrowych. Ścieżka nuklidów trwałych. Oddziaływanie nukleon-nukleon. Energia wiązania jądra. Podstawowe rozpady i reakcje jądrowe. Prawo rozpadu promieniotwórczego.
22. Energia jądrowa.
Materiały rozszczepialne. Niekontrolowane i kontrolowane reakcje rozszczepienia jąder. Synteza termojądrowa. Źródła energii gwiazd.
23. Metody datowania izotopowego obiektów archeologicznych i geologicznych.
Ogólne założenia stosowalności metod izotopowych w geochronologii. Metoda radiowęglowa, potasowo-argonowa, stosunku aktywności 230Th/234U, metody uranowo-ołowiowe.

Ćwiczenia audytoryjne (30h):
Fizyka Ogólna

1. Grawitacja (wyznaczanie potencjału i natężenia pola grawitacyjnego, opis ilościowy oddziaływania grawitacyjnego w układach statycznych wielu ciał i dynamicznych dwuciałowych).
2. Elementy hydrostatyki i hydrodynamiki (wyznaczanie ciśnienia hydrostatycznego, zastosowanie praktyczne prawa Archimedesa do określenia możliwości pływania ciał oraz oceny części zanurzonej, obliczanie masowe i objętościowe natężenie przepływu płynu, obliczanie prędkości przepływu płynu w oparciu o wskazania manometru różnicowego).
3. Fale w ośrodkach sprężystych (w oparciu o przesłanki obserwacyjne formułowanie równania opisującego fale mechaniczne, dodawanie zaburzenia mechanicznego w sposób analityczny i interpretowanie wyniku obliczeń, obliczanie zmiany częstotliwości fal związane z wzajemnym ruchem źródła i obserwatora).
4. Kinetyczna teoria gazów i termodynamika (obliczanie podstawowych makroskopowych parametrów gazu w tym – podczas czterech podstawowych przemian gazowych, rozwiązywanie problemów kalorymetrycznych, obliczanie prędkości średniej kwadratowej i najbardziej prawdopodobną ilość drobin danego gazu w zadanych warunkach, zastosowanie pierwszej zasady termodynamiki do obliczeń bilansowych ciepła i pracy, wyznaczanie zmiany entropii w prostym procesie termodynamicznym, rozwiązywanie prostych problemów związanych z jednowymiarowym transportem ciepła).
5. Elektrostatyka (wyznaczanie siły działającej na ładunki elektryczne od innych ładunków, lub pól elektrycznych, obliczanie natężenia pola elektrycznego od dyskretnego i ciągłego rozkładu ładunków elektrycznych, wyznaczanie potencjału pola elektrycznego, obliczanie pojemności elektrycznej przewodnika lub układu przewodników, wyznaczanie pojemności zastępczej prostego układu kondensatorów).
6. Stały prąd elektryczny i obwody prądu stałego (obliczanie rezystancji przewodnika o zadanych parametrach materiałowych i geometrycznych w określonych warunkach termicznych, wyznaczanie rezystancji zastępczej prostego obwodu, rozwiązywanie prostych obwodów elektrycznych, obliczanie pracy, mocy prądu elektrycznego i wielkości efektów cieplnych towarzyszących jego przepływowi.
7. Pole magnetyczne (obliczanie siły działającej na ładunek elektryczny w polu magnetycznym, określenie jej kierunku oraz zwrotu i toru ruchu ładunku, w oparciu o prawo Ampera wyznaczanie indukcji pola magnetycznego pochodzącego od prostych układów przewodników, opis ilościowy wzajemnego oddziaływania przewodników z prądem, zastosowanie prawo Biota-Savarta do wyznaczenia indukcji magnetycznej w sąsiedztwie prostych układów przewodników).
8. Indukcja elektromagnetyczna (wykorzystanie prawa Faraday’a do wyznaczenia indukowanej siły elektromotorycznej w prostych układach geometrycznych przewodników, zastosowanie reguły Lenza do określania kierunku indukowanych prądów elektrycznych, wyznaczanie indukcyjności dla określonej geometrii przewodników).
9. Fale elektromagnetyczne i optyka geometryczna (obliczanie parametrów geometrycznych zjawisk odbicia (w tym całkowitego) oraz załamania światła, obliczanie zmiany biegu promieni świetlnych przy przejściu przez proste układy optyczne).
10. Interferencja i dyfrakcja fal elektromagnetycznych. Polaryzacja światła (zastosowanie teorii do określania parametrów prostych układów interferencyjnych – cienkie warstwy, interferometr, obliczanie parametrów obrazów interferencyjnych i dyfrakcyjnych z jednej i dwóch szczelin, obliczanie parametrów obrazu dyfrakcyjnego dla zadanych parametrów siatki dyfrakcyjnej, opis matematyczny zjawiska dyfrakcji promieni X na strukturach periodycznych, określenie parametrów niezbędnych do uzyskania promienia spolaryzowanego w wyniku odbicia).
11. Światło a fizyka kwantowa (zastosowanie w odniesieniu do prostych problemów teorii promieniowania ciała doskonale czarnego, prawo przesunięć Wiena, prawo Plancka, określenie parametrów zjawiska fotoelektrycznego zewnętrznego: praca wyjścia, energia elektronów, energia fali elektromagnetycznej oraz zjawiska Comptona: przesunięcie komptonowskie).
12. Modele atomu (wyznaczanie energii poszczególnych poziomów energetycznych w atomie wodoru, obliczanie energii, częstotliwości pochłanianych i emitowanych kwantów gamma przez atom wodoru.
13. Fale i cząstki. Równanie Schrodingera (przypisanie długość fal de Broglie’a cząstkom materialnym o zadanych parametrach, zastosowanie zasady nieoznaczoności Heisenberga do określania rozmycia położenia, pędu, energii i czasu dla konkretnych warunków obserwacji cząstek).
14. Atomy wieloelektrodowe (konfiguracja elektronowa dowolnego atomu, w oparciu o konfigurację elektronową wyciąganie wniosków co do właściwości chemicznych danego pierwiastka).
15. Fizyka jądrowa (obliczanie energii wiązania wybranych jąder atomowych, zastosowanie prawa rozpadu promieniotwórczego do obliczeń aktywności danego izotopu w czasie oraz do opisu rozpadu sukcesywnego w układzie trójskładnikowym).
16. Energia jądrowa (oszacowanie ilości energii możliwą do otrzymania z jednostkowej masy paliwa rozszczepialnego i porównanie jej z ilościami otrzymywanymi ze spalania paliw kopalnych oraz z tzw. źródeł odnawialnych, oszacowanie ilości energii możliwej do otrzymania w wyniku kontrolowanej syntezy termojądrowej z jednostkowej masy wodoru, obliczanie ilości spalanego wodoru w jednostce czasu w średniej wielkości gwieździe – Słońce).
17. Metody datowania izotopowego obiektów archeologicznych i geologicznych (wykonywanie przybliżonych rachunków wyznaczających wiek obiektów w oparciu o podane dane pomiarowe w metodzie radiowęglowej, torowo-uranowej oraz uranowo-ołowiowej).

Ćwiczenia laboratoryjne (15h):
Fizyka Ogólna

W ramach ćwiczeń laboratoryjnych wykonywany jest zestaw pięciu ćwiczeń. Do każdego ćwiczenia opracowywane jest sprawozdanie zawierające analizę uzyskanych wyników pomiarów. Przykładowe ćwiczenia:
1. Szacowanie niepewności w pomiarach laboratoryjnych
2. Wahadło fizyczne
3. Swobodne spadanie
4. Moduł Younga
5. Interferencja fal akustycznych
6. Termometr oporowy i termopara
7. Mostek Wheatstone’a
8. Kondensatory (przenikalność dielektryczna)
9. Elektroliza
10. Busola stycznych
11. Współczynnik załamania światła dla ciał stałych
12. Półprzewodnikowe złącze p-n

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Ćwiczenia audytoryjne: Podczas zajęć audytoryjnych studenci na tablicy rozwiązują zadane wcześniej problemy. Prowadzący na bieżąco dokonuje stosowanych wyjaśnień i moderuje dyskusję z grupą nad danym problemem.
  • Ćwiczenia laboratoryjne: W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci samodzielnie rozwiązują zadany problem praktyczny, dobierając odpowiednie narzędzia. Prowadzący stymuluje grupę do refleksji nad problemem, tak by otrzymane wyniki miały wysoką wartość merytoryczną.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest uzyskanie średniej ocen z ćwiczeń w semestrze równej co najmniej 3.0, obliczanej według wzoru przytoczonego poniżej. Studentowi, który nie uzyskał zaliczenia w pierwszym terminie przysługuje prawo do dwukrotnego zaliczania przedmiotu w terminie poprawkowym.
Student, który opuścił 3 zajęcia (ćwiczenia) bez usprawiedliwienia nie otrzymuje zaliczenia i traci prawo do kolokwium poprawkowego.
Maksymalna ilość usprawiedliwionych nieobecności w semestrze wynosi 4. Nieobecności usprawiedliwione w ilości 5 i więcej skutkują oddaniem studenta do dyspozycji Dziekana macierzystego wydziału.
Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest: pozytywne zaliczenie modułu Fizyka I, posiadanie zaliczenia z ćwiczeń audytoryjnych i laboratoryjnych w ramach modułu Fizyka II. W ramach egzaminu studenci otrzymują do opracowania 4 tematy. Warunkiem uzyskania pozytywnej oceny jest opracowanie co najmniej dwóch z nich. W przypadku uzyskania negatywnej oceny z egzaminu student ma prawo do dwóch terminów poprawkowych.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Ćwiczenia audytoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci przystępując do ćwiczeń są zobowiązani do przygotowania się w zakresie wskazanym każdorazowo przez prowadzącego (np. w formie zestawów zadań). Ocena pracy studenta może bazować na wypowiedziach ustnych lub pisemnych w formie kolokwium, co zgodnie z regulaminem studiów AGH przekłada się na ocenę końcową z tej formy zajęć.
  • Ćwiczenia laboratoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują ćwiczenia laboratoryjne zgodnie z materiałami udostępnionymi przez prowadzącego. Student jest zobowiązany do przygotowania się w przedmiocie wykonywanego ćwiczenia, co może zostać zweryfikowane kolokwium w formie ustnej lub pisemnej. Zaliczenie zajęć odbywa się na podstawie zaprezentowania rozwiązania postawionego problemu. Zaliczenie modułu jest możliwe po zaliczeniu wszystkich zajęć laboratoryjnych.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Odpowiedzi ustne przy tablicy oceniane są w skali od -1 przez 0 do +1.
Zaliczenie ćwiczeń następuje w oparciu o oceny cząstkowe, w skład których wchodzą oceny z odpowiedzi ustnych (OU) i kolokwiów (K).
Ocena końcowa z ćwiczeń (OKC) obliczana jest wg wzoru:
OKC = (K + OU)/N
gdzie K i OU oznaczają odpowiednio sumę ocen z kolokwiów cząstkowych i odpowiedzi ustnych. N oznacza ilość ocen z kolokwiów cząstkowych. W przypadku studentów zaliczających przedmiot w trybie kolokwiów poprawkowych ocena końcowa jest średnią arytmetyczną z wszystkich terminów zaliczeniowych. Jeśli średnia ta jest poniżej 3.0 ale ocena z ostatniego kolokwium poprawkowego jest pozytywna, student otrzymuje zaliczenie na poziomie 3.0.
Ocena końcowa przedmiotu OK jest średnią arytmetyczną ocen z ćwiczeń i egzaminu, przy czym do średniej są wliczane także oceny niedostateczne uzyskane w poszczególnych terminach egzaminacyjnych. Jeśli ta średnia wypada poniżej 3.0 ale student otrzymał pozytywną ocenę z egzaminu w terminie poprawkowym uzyskuje on notę 3.0.

(ocena końcowa) = 0.4 x (ocena z egzaminu) + 0.4 x (ocena z ćwiczeń audytoryjnych) + 0.2 x (ocena z ćwiczeń laboratoryjnych)

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Nieobecność na jednych ćwiczeniach wymaga od studenta samodzielnego opanowania przerabianego na tych zajęciach materiału. Nieobecność na więcej niż jednych ćwiczeniach wymaga od studenta samodzielnego opanowania przerabianego na tych zajęciach materiału i jego zaliczenia w formie pisemnej w wyznaczonym przez prowadzącego terminie lecz nie później jak w ostatnim tygodniu trwania zajęć.

Tryb odrabiania zaległości z ćwiczeń laboratoryjnych podlega regulaminowi Pracowni Studenckiej.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Znajomość podstaw analizy matematycznej.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

1. D. Halliday, R. Resnick, J. Walker, “Podstawy fizyki”, tomy 1-5, PWN Warszawa,
2. Z. Kąkol „Fizyka” – wykłady z fizyki,
3. Z. Kąkol, J. Żukrowski „e-fizyka” – internetowy kurs fizyki,
4. Z. Kąkol, J. Żukrowski – symulacje komputerowe ilustrujące wybrane zagadnienia z fizyki,
Pozycje 1-3 dostępne ze stron: http://home.agh.edu.pl/~kakol/; http://open.agh.edu.pl
5. J. Wolny (red.) „Zeszyt A1 do ćwiczeń laboratoryjnych z fizyki”, http://www.fis.agh.edu.pl/zdf/zeszyt.pdf
6. Materiały pracowni fizycznej Wydz. Fizyki i Informatyki Stosowanej: Opisy ćwiczeń, Pomoce dydaktyczne, http://www.fis.agh.edu.pl/~pracownia_fizyczna/index.php?p=cwiczenia,

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Nie podano dodatkowych publikacji

Informacje dodatkowe:

We wszelkich kwestiach spornych oraz z sugestiami dotyczącymi sposobu prowadzenia zajęć należy zgłaszać się do osoby odpowiedzialnej za moduł. W przypadku problemów w rozumieniu przerabianych kwestii porad udzielają prowadzący dane zajęcia oraz osoba odpowiedzialna za moduł.