Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Antropologia obrazu i widowisk
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
HKLT-2-101-TI-s
Wydział:
Humanistyczny
Poziom studiów:
Studia II stopnia
Specjalność:
Nowe technologie w projektowaniu kultury
Kierunek:
Kulturoznawstwo
Semestr:
1
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
dr hab. Bielak Tomasz (tbielak78@gmail.com)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Rozumie zależności między technologiami a zmianami w kulturze audiowizualnej. KLT2A_W22 Aktywność na zajęciach,
Prezentacja
M_W002 Zna zaawansowane metody badań i interpretacji artefaktów kulturowych w obrębie antropologii. KLT2A_W18, KLT2A_W07 Aktywność na zajęciach,
Prezentacja
Umiejętności: potrafi
M_U001 Interpretuje i przeprowadza krytyczną analizę widowisk, gatunków literacko-estradowych, piosenki i tańca estradowego. KLT2A_U08, KLT2A_U09, KLT2A_U13 Aktywność na zajęciach,
Prezentacja
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Ma świadomość znaczenia antropologii dla rozumienia współczesnych procesów przemian kultury medialnej. KLT2A_K09 Aktywność na zajęciach,
Zaangażowanie w pracę zespołu
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
30 30 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Rozumie zależności między technologiami a zmianami w kulturze audiowizualnej. + - - - - - - - - - -
M_W002 Zna zaawansowane metody badań i interpretacji artefaktów kulturowych w obrębie antropologii. + - - - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Interpretuje i przeprowadza krytyczną analizę widowisk, gatunków literacko-estradowych, piosenki i tańca estradowego. + - - - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Ma świadomość znaczenia antropologii dla rozumienia współczesnych procesów przemian kultury medialnej. + - - - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 90 godz
Punkty ECTS za moduł 3 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 30 godz
Przygotowanie do zajęć 14 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 25 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 16 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 5 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (30h):

1. Wpływ technologii na kształt kultury audiowizualnej.
2. Relacje łączące kulturę pisma i kulturę obrazu.
3. Doświadczenia audiowizualne jako podstawowa strategia uczestnictwa w kulturze medialnej.
4. Teleobecność i wędrówka jako strategie opanowywania przestrzeni medialnych.
5. Istotne cechy telewizji i ich ewolucja.
6. Wideo jako rzeczywistość i znaczenie.
7. Wirtualność, iluzja, cyberprzestrzeń, interaktywność – podstawowe kategorie Internetu.
8. Różnorodność form widowisk estradowych w perspektywie historycznej. Kategoria popisów jako wyznacznik tego typu widowisk o charakterze parateatralnym.
9. Określone typy widowisk: kabaret, cyrk, koncert. Ich specyfika (program składany) i funkcje (ludyczne, rozrywkowe, integracyjne).
10. Sztuka estrady jako sztuka wykonawcza angażująca różnych specjalistów, którzy prezentują swe szczególne umiejętności w ramach określonych „numerów: – elementów składowych programu estradowego (pieśniarz, piosenkarz, monologista, aktor kabaretowy, żongler, klaun, prestidigitator etc).
11. Gatunki literacko – estradowe: piosenka, skecz, monolog estradowy, parodia, satyra. Techniki literackie używane przez autorów.
12. W teatrze piosenki. Piosenka poetycka, kabaretowa, autorska. Tradycje trubadurów i truwerów. Współcześni polscy bardowie (Kaczmarski, Kleyff, Czyżykiewicz).
13. Piosenka estradowa – poetyka i formy jej popularyzacji (wideoklipy).
14. Od kankana do break-dance. Taniec estradowy ( w różnych odmianach i funkcjach w widowiskach złożonych).
15. Podsumowanie kursu.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Egzamin, prezentacja, aktywność.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Ocena końcowa będzie średnią ważoną z oceny z egzaminu (0,6), oceny z prezentacji (0,2) i oceny z aktywności na zajęciach (0,2).

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Ustalany w trakcie indywidualnych konsultacji.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Wykład z elementami konwersatorium prowadzony będzie metodą pogadanki heurystycznej – ciąg pytań prowadzącego i odpowiedzi studentów w odniesieniu do przedstawionego materiału audiowizualnego prowadzić będzie do interpretacji i krytycznej analizy wybranych artefaktów kulturowych. Aby właściwie osadzić artefakt w konteście historycznym, przed konwersatorium studenci samodzielnie studiować będą zalecaną literaturę.
Studenci w małych zespołach przygotowują prezentację, która jest antropologiczną analizą wybranego i uzgodnionego z prowadzącym widowiska lub artefaktu kultury wizualnej z uwzględnieniem jego kontekstu historycznego. Przygotowanie prezentacji wymagać będzie zgromadzenie materiału audiowizualnego i wykonania przeglądu literatury przedmiotu.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Literatura obowiązkowa:
Alpignanesi L. 1990. Kabaret. Warszawa.
Barańczak A. 1983. Słowo w piosence. Poetyka współczesnej piosenki estradowej. Wrocław.
Bielak T., Filiciak M. i G. Ptaszek (red.). 2011 Zmierzch telewizji? Przemiany medium. Antologia. Warszawa.
Burzyńska A. i M.P. Markowski (red.). 2008. Współczesne teorie literatury. Kraków.
Castells M. 2007. Społeczeństwo sieci. Warszawa.
Celiński P. (red.). 2010. Kulturowe kody technologii cyfrowych. Lublin.
Chyła A. 2010. Kultura medialnie zapośredniczona, badania nad mediami w optyce kulturoznawczej. Poznań.
Croft-Cooke R., Cotes P. 1986. Świat cyrku. Warszawa.
Cutler C. 1999. O muzyce popularnej. Pisma teoretyczno-krytyczne b.m.w.
Fleischer M. 2008. Communication design, czyli projektowanie komunikacji. Łódź.
Gwóźdź A. (red.) 1997. Pejzaże audiowizualne, telewizja, wideo, komputer. Kraków.
Hopfinger M. (red.) 2005. Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku: antologia. Warszawa.
Jarecka U. 1999. Świat wideoklipu. Warszawa.
Jenkins H. 2006. Kultura konwergencji. Warszawa.
de Kerckhove D. 2001. Inteligencja otwarta. Narodziny społeczeństwa sieciowego. Warszawa 2001.
de Kerckhove D. 2001. Powłoka kultury. Odkrywanie nowej elektronicznej rzeczywistości. Warszawa.
Kiec I. i M. Traczyka (red). 2005. W teatrze piosenki. Poznań.
Manovich L. 2006. Język nowych mediów. Warszawa.
Postman N. 2002. Zabawić się na śmierć. Warszawa.
Raszewski Z. 1991. Teatr w świecie widowisk. Dziewięćdziesiąt jeden listów o naturze teatru. Warszawa.
Zawojski P. Cyberkultura. Syntopia sztuki, nauki i technologii. Warszawa.
Żabiński T. 1997. Słownik literatury popularnej. Wrocław.#
Literatura uzupełniająca:
Raporty „Obserwatorium Kultury” z lat 2008 – 2011. Wyniki badań PBI Megapanel/Gemius.

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Bielak T., Filiciak M. i G. Ptaszek (red.). 2011 Zmierzch telewizji? Przemiany medium. Antologia. Warszawa.

Informacje dodatkowe:

Konwersatorium poprawadzi współpracownik WH AGH dr Tomasz Bielak, medioznawca i literaturoznawca, adiunt w Katedrze Komunikacji Medialnej, Public Relations i Edukacji Językoznawczej Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej, członek Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej, zajmujący się kulturą audiowizualną, antropologią obrazu i socjologią wizualności, historią mediów, komunikacją internetową, designem organizacji, nowymi zjawiskami w telewizji, literaturą popularną i komiksem.