Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Podstawy inżynierii maszyn
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
RMBM-1-106-s
Wydział:
Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Mechanika i Budowa Maszyn
Semestr:
1
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
prof. dr hab. inż. Krauze Krzysztof (krauze@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

W wyniku realizacji modułu student uzyskuje wiedzę z zakresu podstaw budowy i eksploatacji maszyn i stosowanej nomenklatury oraz najważniejszych zagadnień teoretycznych oraz praktycznych. Student potrafi zaprezentować wybrany problem z zakresu inżynierii maszyn, potrafi omówić zasadę działania wybranych mechanizmów oraz zna zasady rzutowania.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Zna historię oraz aktualne trendy w rozwoju maszyn. MBM1A_W14, MBM1A_W13 Prezentacja,
Udział w dyskusji
M_W002 Potrafi omówić wybraną tematykę z zakresu podstaw inżynierii maszyn. MBM1A_W15, MBM1A_W14, MBM1A_W16, MBM1A_W13 Wykonanie projektu,
Kolokwium,
Prezentacja,
Udział w dyskusji
M_W003 Ma wiedzę na temat poszczególnych etapów cyklu życia maszyn. Zna podział, funkcje i przeznaczenie wybranych maszyn. MBM1A_W15 Prezentacja,
Udział w dyskusji,
Kolokwium
M_W004 Zna podstawowe metody w projektowaniu i wytwarzaniu maszyn oraz trendy ich rozwoju. MBM1A_W14 Prezentacja,
Udział w dyskusji,
Kolokwium
M_W005 Zna podstawowe podzespoły i napędy maszyn. Zna podstawowe części maszyn. MBM1A_W13 Prezentacja,
Udział w dyskusji,
Kolokwium
M_W006 Zna podstawowe programy do wspomagania projektowania inżynierskiego. MBM1A_W14 Prezentacja,
Udział w dyskusji,
Kolokwium,
Aktywność na zajęciach
Umiejętności: potrafi
M_U001 Posługuje się fachową nomenklaturą z zakresu inżynierii maszyn. Potrafi zidentyfikować podstawowe elementy i zasadę działania wybranych maszyn. MBM1A_U01, MBM1A_U22 Prezentacja,
Udział w dyskusji,
Kolokwium
M_U002 Potrafi opracować i przygotować oraz wygłosić merytoryczną prezentację z zakresu wybranej problematyki podstaw inżynierii maszyn. MBM1A_U22 Prezentacja
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Posiada umiejętność samokształcenia się. Ma świadomość odpowiedzialności i konsekwencji wynikających z projektowania maszyn. MBM1A_K03, MBM1A_K02, MBM1A_K01 Kolokwium,
Udział w dyskusji
M_K002 Potrafi pracować w zespole podczas przygotowania jak i prezentacji wybranego problemu na zajęciach. MBM1A_K03, MBM1A_K02, MBM1A_K01, MBM1A_K04 Zaangażowanie w pracę zespołu,
Wykonanie projektu,
Prezentacja
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
36 26 0 0 0 0 10 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Zna historię oraz aktualne trendy w rozwoju maszyn. + - - - - + - - - - -
M_W002 Potrafi omówić wybraną tematykę z zakresu podstaw inżynierii maszyn. - - - - - + - - - - -
M_W003 Ma wiedzę na temat poszczególnych etapów cyklu życia maszyn. Zna podział, funkcje i przeznaczenie wybranych maszyn. + - - - - + - - - - -
M_W004 Zna podstawowe metody w projektowaniu i wytwarzaniu maszyn oraz trendy ich rozwoju. + - - - - + - - - - -
M_W005 Zna podstawowe podzespoły i napędy maszyn. Zna podstawowe części maszyn. + - - - - + - - - - -
M_W006 Zna podstawowe programy do wspomagania projektowania inżynierskiego. + - - - - + - - - - -
Umiejętności
M_U001 Posługuje się fachową nomenklaturą z zakresu inżynierii maszyn. Potrafi zidentyfikować podstawowe elementy i zasadę działania wybranych maszyn. + - - - - + - - - - -
M_U002 Potrafi opracować i przygotować oraz wygłosić merytoryczną prezentację z zakresu wybranej problematyki podstaw inżynierii maszyn. - - - - - + - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Posiada umiejętność samokształcenia się. Ma świadomość odpowiedzialności i konsekwencji wynikających z projektowania maszyn. + - - - - + - - - - -
M_K002 Potrafi pracować w zespole podczas przygotowania jak i prezentacji wybranego problemu na zajęciach. - - - - - + - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 58 godz
Punkty ECTS za moduł 2 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 36 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 6 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 14 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 2 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (26h):

Tematyka wykładów:

  1. Wprowadzenie do przedmiotu
  2. Historia rozwoju maszyn
  3. Identyfikacja konstrukcji i budowa maszyn
  4. Cykl życia maszyny
  5. Podstawy teoretyczne projektowania maszyn
  6. Komputerowe wspomaganie projektowania inżynierskiego
  7. Materiały konstrukcyjne i obróbka w inżynierii maszyn
  8. Elementy konstrukcyjne i rodzaje połączeń
  9. Części maszyn
  10. Napęd i sterowanie pneumatyczne i hydrauliczne
  11. Napęd elektryczny i spalinowy
  12. Sensoryka
  13. Maszyny mechatroniczne, automaty i roboty
  14. Maszyny w wybranych gałęziach przemysłu
  15. Pisemne zaliczenie przedmiotu

W ramach wykładu wydane zostaną indywidualne prace domowe:
1. Historia inżynierii maszyn – analiza przyczyn oraz skutków najważniejszego odkrycia z zakresu inżynierii maszyn
2. Modelowanie zjawisk i mechanizmów – wyjaśnienie za pomocą symulacji komputerowej wybranego zjawiska fizycznego lub działania mechanizmu
3. Elementy grafiki inżynierskiej – wykonanie zadania z zakresu zapisu konstrukcji

Zajęcia seminaryjne (10h):

Plan seminariów:
1. Wprowadzenie – informacja o przedmiocie, wymaganiach i warunkach zaliczenia. Podział na zespoły i wydanie tematów prezentacji. Omówienie zasad i praktycznych uwag dotyczących tworzenia prezentacji oraz prezentowania.
2,3,4,5 – prezentacje poszczególnych zespołów wraz z dyskusją

Przykładowa tematyka seminariów:
1. Podstawy projektowania
2. Komputerowe wspomagania projektowania inżynierskiego
3. Części maszyn
4. Technologie obróbki
5. Materiały konstrukcyjne
6. Układy napędowe maszyn
7. Napęd i sterowanie pneumatyczne i hydrauliczne
8. Sensoryka
9. Mechatronika, automatyzacja i robotyzacja

Prezentacje przygotowywane w zespołach 2 lub 3 osobowych. Zespól na zmianę wygłasza przygotowaną prezentacje. Po prezentacji przeprowadzana jest dyskusja nad poruszanymi zagadnieniami oraz nad tematyką wykładów.
Podczas seminarium omawiane są wykonane przez studentów zadania domowe.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z omówieniem i szerokim komentarzem odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Zajęcia seminaryjne: Na zajęciach seminaryjnych podstawą jest prezentacja multimedialna oraz ustna prowadzona przez studentów. Kolejnym ważnym elementem kształcenia są odpowiedzi na powstałe pytania, a także dyskusja studentów nad prezentowanymi treściami. Dodatkowo każdy student wykonuje na ocenę trzy zadania domowe.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Zaliczenie przedmiotu wymaga uzyskania pozytywnej oceny końcowej będącej średnią ważoną z prezentacji, trzech zadań domowych oraz kolokwium. Wymagana jest obecność na wszystkich seminariach, przy czym w przypadku maksymalnie dwóch usprawiedliwionych nieobecności istnieje możliwość odrobienia zajęć.
Brak obecności podczas prezentacji swojego zespołu skutkuje brakiem zaliczenia tej części zajęć i koniecznością przygotowania i wygłoszenia dodatkowej indywidualnej prezentacji – temat wydaje prowadzący.
Poprawka przedmiotu polega na zaliczeniu zaległych lub negatywnie ocenionych elementów składowych oceny końcowej (prezentacja, 3 zadania domowe, kolokwium).
Dopuszcza się jedną poprawkę.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne zagadnienia zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu jest zabroniona.
  • Zajęcia seminaryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci prezentują na forum grupy temat wskazany przez prowadzącego oraz uczestniczą w dyskusji nad tym tematem oraz zagadnieniami poruszanymi na wykładach. Ocenie podlega zarówno wartość merytoryczna prezentacji, jak i tzw. kompetencje miękkie. Dodatkowo prowadzący seminaria ocenia trzy zadania domowe wydawane na wykładzie.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Ocena końcowa jest średnią ważoną z oceny z seminarium oraz 3 prac domowych.
Wagi (suma wag 1,1):
- zadanie 1: 0,2
- zadanie 2: 0,2
- zadanie 3: 0,2
- seminarium: 0,5

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Dopuszczalne są dwie usprawiedliwione nieobecności. Wszystkie nieobecności trzeba odrobić. Odrobienie nieobecności na określonych zajęciach wymaga zgody prowadzącego. Brak obecności podczas prezentacji swojego zespołu skutkuje koniecznością przygotowania i wygłoszenia dodatkowej indywidualnej prezentacji – temat wydaje prowadzący.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Posiada podstawową wiedzę z zakresu fizyki i matematyki.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Literatura podstawowa:

  1. Biały W.: Maszynoznawstwo, WNT, Warszawa 2004,
  2. Appel L., Maszynoznawstwo, WNT, Warszawa 1976,
  3. Orlik Z., Maszynoznawstwo, PWSzZ, Warszawa 1972,
  4. Dziama A.: Metodyka konstruowania maszyn, PWN, Warszawa 1985,
  5. Dobrzański T.: Rysunek techniczny maszynowy. Warszawa: WNT 2004,
  6. Kurmaz L.W.: Podstawy konstrukcji maszyn, projektowanie, PWN, Warszawa 1999,
  7. Osiński Z.: Podstawy konstrukcji maszyn. Warszawa: PWN 2010,
  8. Bańkowski Z.: Mały poradnik mechanika, Tom 1. WNT, Warszawa 1994,
  9. Bańkowski Z.: Mały poradnik mechanika, Tom 2. WNT, Warszawa 1996,
  10. Grzbiela Cz., Machowski A.: Maszyny, urządzenia elektryczne i automatyka w przemyśle. „Śląsk”, Katowice 2002,
  11. Jędrzykiewicz Z., Pluta J., Stojek J.: Napęd i sterowanie hydrauliczne, http://www.hip.agh.edu.pl,
  12. Szenajch W.: Napęd i sterowanie pneumatyczne, WNT, Warszawa 1992,

Literatura uzupełniająca:

  1. Heim A.: Podstawy maszynoznawstwa, Politechnika Łódzka, Łódź 2002,
  2. Chwiej M.: Maszynoznawstwo ogólne, PWN, Warszawa 1974,
  3. Praca zbior. pod red. Osińskiego Z.: Podstawy konstrukcji maszyn, PWN, Warszawa 2012,
  4. Praca zbior. pod red. Dietricha M.: Podstawy konstrukcji maszyn t. I, WNT, Warszawa, 2008,
  5. Praca zbior. pod red. Dietricha M.: Podstawy konstrukcji maszyn t. II, WNT, Warszawa, 2009,
  6. Skoć A., Spałek J.: Podstawy konstrukcji maszyn t. I, WNT, Warszawa, 2013,
  7. Skoć A., Spałek J., Markusik S.: Podstawy konstrukcji maszyn t. II, WNT, Warszawa, 2008,
  8. Kocańda S.,Szala J.: Podstawy obliczeń zmęczeniowych, PWN, Warszawa 1985,
  9. Niezgodziński M., Niezgodziński T.: Obliczenia zmęczeniowe elementów maszyn, PWN, Warszawa 1973,
Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:
  • Krauze K., Wydro T., Bołoz Ł.: Frezujące organy maszyn urabiających, Przegląd górniczy, 3/2009,
  • Krauze K., Wydro T., Bołoz Ł.: Przejście podziemne pod kopułą Kasprowego Wierchu, Geoinżynieria drogi mosty tunele, 4/2011,
  • Bołoz Ł.: Unique project of single-cutting head longwall shearer used for thin coal seams exploitation, Archives of Mining Sciences, vol. 58 no. 4, 2013, pp. 1057-1070, DOI: 10.2478/amsc-2013-0073,
  • Krauze K., Bołoz Ł., Wydro T.: Parametric factors for the tangential-rotary picks quality assessment, Archives of Mining Sciences, vol. 60, no. 1, 2015, DOI: 10.1515/amsc-2015-0018, pp 265-281,
  • Mendyka P., Kotwica K., Stopka G., Gospodarczyk P., Bołoz Ł.: The design and analysis of drilling and bolting rigs for narrow vein exploitation, Science and technologies in geology, exploration and mining, vol. 2, Exploration and mining, mineral processing, Sofia, 2016,
  • Krauze K., Bołoz Ł., Wydro T.: An underpass under the Kasprowy Wierch Mountain in the Tatra National Park as a part of an environment protection scheme and improvement of tourist safety, 17th International multidisciplinary scientific conference SGEM 2017, Vol. 17, Nano, Bio, Green and Space – Technologies for Sustainable Future, issue 63, DOI: 10.5593/sgem2017H/63, pp 751-758,
  • Bołoz Ł.: Model tests of longwall shearer with string feed system, Archives of Mining Sciences, vol. 63 no. 1, 2018, pp. 61-74, DOI 10.24425/118885,*
  • Bołoz Ł.: Stanowisko do badania procesu wiercenia obrotowego wiertarką hydrauliczną, Przegląd Górniczy, nr 6, 2018, s. 21-27,
  • Mendyka P., Stopka G., Gospodarczyk P., Bołoz Ł.: Analiza dynamiczna konstrukcji wozów wiercącego i kotwiącego specjalnego zastosowania, Transport Przemysłowy i Maszyny Robocze, 4/2016,
  • Krauze K., Bołoz Ł., Wydro T., Mucha K.: Durability testing of tangential-rotary picks made of different materials, „Mining – Informatics, Automation and Electrical Engineering” nr 1, 2017, pp. 26-34,
  • Bołoz Ł., Ostapów L.: Samojezdny wóz kotwiący ze zintegrowanym układem do zabudowy obudowy powierzchniowej, Transport przemysłowy i maszyny robocze, nr 3(37), 2017.
  • Bołoz Ł.: Stanowisko do badania procesu wiercenia obrotowego wiertarkami hydraulicznymi, pod red. Krauze K., W.: Nowoczesne metody eksploatacji węgla i skał zwięzłych, Kraków, 2017,
  • Krauze K., Bołoz Ł., Wydro T., Mucha K.: Kompleks szybowy nowej generacji, W.: Mechanizacja, automatyzacja i robotyzacja w górnictwie, tom 2, Red. Krauze K., Lędziny, 2017,
  • Kotwica K., Mendyka P., Bołoz Ł. i inni.: Wybrane problemy urabiania, transportu i przeróbki skał trudnorabialnych, część II pod red. Krauze K., Wydawnictwa AGH, Kraków, 2016,
  • Bołoz Ł.: Pomiar parametrów wiertarki hydraulicznej i procesu wiercenia obrotowego, Stanowisko do badania procesu wiercenia obrotowego wiertarkami hydraulicznymi, Napędy i Sterowanie, 1, 2018,
  • Bołoz Ł., Maszyny urabiające w wybranych metodach eksploatacji cienkich pokładów węgla kamiennego, Systemy Wspomagania w Inżynierii Produkcji, Górnictwo – perspektywy i zagrożenia : węgiel, tania czysta energia i miejsca pracy, volume 7 issue 1, 2018, s. 131-142,
  • Bołoz Ł., Maszyny urabiające w ścianowych systemach eksploatacji cienkich pokładów węgla kamiennego, Systemy Wspomagania w Inżynierii Produkcji, Górnictwo – perspektywy i zagrożenia : węgiel, tania czysta energia i miejsca pracy, volume 7 issue 1, 2018, s. 143-154,
  • Bołoz Ł., Mendyka P.: Koncepcje wozów samojezdnych do zabezpieczania stropów wyrobisk korytarzowych obudową powierzchniową, Transport Przemysłowy i Maszyny Robocze, nr 2, 2018, s. 42-46,
  • Gospodarczyk P., Mendyka P., Stopka G. i inni: Wybrane zagadnienia modelowania procesów urabiania, ładowania i odstawy w kompleksach ścianowych, Wydawnictwa AGH, Kraków 2015.
  • Gospodarczyk P., Mendyka P., Stopka G.: Badania symulacyjne w projektowaniu innowacyjnego rozwiązania spągoładowarki — Simulation tests in designing an innovative solution of a dinting machine,Transport Przemysłowy i Maszyny Robocze 2013 nr 4, s. 62–65.
  • Stopka G., Ostapów L.: Badania modelowe i stanowiskowe obciążeń dynamicznych podwozia wąskiego wozu wiercącego, Mechanizacja, automatyzacja i robotyzacja w górnictwie T.2, red. nauk. Krzysztof Krauze, Kraków 2017.
  • Kalukiewicz A., Gospodarczyk P.,Stopka G.: Badania innowacyjnego rozwiązania kabiny operatora dla dołowych maszyn samojezdnych, Napędy i Sterowanie 2015 nr 2, s. 79–83.
Informacje dodatkowe:

Obecność na wykładzie jest zalecana i podnosi ocenę końcową.
Na wykładach sprawdzana jest obecność.
Na ostatnim wykładzie odbywa się kolokwium.
Obecność na seminariach jest obowiązkowa.