Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Piece i technologie topienia metali
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
NRCM-2-102-s
Wydział:
Metali Nieżelaznych
Poziom studiów:
Studia II stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Recykling i Metalurgia
Semestr:
1
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
dr hab. inż. Małecki Stanisław (stanmal@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

W ramach przedmiotu studenci poznają budowę pieców metalurgicznych, rodzaje wymurówki i sposoby jej doboru a także różne technologie topienia metali. Na wykładzie student osiąga wiedzę techniczną i technologiczną, natomiast na ćwiczeniach laboratoryjnych wykorzystuje ją praktycznie. Wiedzę pogłębia przy opracowaniu zadanego tematu na seminarium.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Zna budowę podstawowych agregatów metalurgicznych i technologie topienia metali. RCM2A_W02, RCM2A_W04 Referat,
Udział w dyskusji,
Sprawozdanie
M_W002 Zna podstawy projektowania pieców hutniczych. RCM2A_W02, RCM2A_W01 Udział w dyskusji,
Sprawozdanie
Umiejętności: potrafi
M_U001 Potrafi wykonać proste obliczenia projektowe. RCM2A_U03, RCM2A_U02 Zaliczenie laboratorium
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Potrafi ocenić wpływ technologii topienia na środowisko. RCM2A_K01, RCM2A_K03 Referat,
Sprawozdanie
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
60 30 0 15 0 0 15 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Zna budowę podstawowych agregatów metalurgicznych i technologie topienia metali. + - + - - + - - - - -
M_W002 Zna podstawy projektowania pieców hutniczych. + - - - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Potrafi wykonać proste obliczenia projektowe. - - + - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Potrafi ocenić wpływ technologii topienia na środowisko. + - + - - + - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 125 godz
Punkty ECTS za moduł 5 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 60 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 40 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 20 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 5 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (30h):

Budowa podstawowych agregatów w metalurgii metali nieżelaznych. Materiały na wymurówki i sposoby ich doboru. Podstawy obliczeń projektowych pieców hutniczych. Omówienie wybranych technologii topienia metali: oporowe, indukcyjne, łukowe, łukowo-oporowe, plazmowe.

Ćwiczenia laboratoryjne (15h):

1. Topienie metalu i materiału odpadowego w piecu indukcyjnym.
2. Otrzymywanie stopów ze składników o znacząco różnych temperaturach topnienia.
3. Zajęcia wyjazdowe – przetop w piecu łukowo-oporowym.

Zajęcia seminaryjne (15h):

Charakterystyka pieców łukowo-oporowych do specjalnych zastosowań. Wykorzystanie pieców plazmowych do utylizacji odpadów. Zaawansowane piece do topienia metali.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Ćwiczenia laboratoryjne: W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci samodzielnie rozwiązują zadany problem praktyczny, dobierając odpowiednie narzędzia. Prowadzący stymuluje grupę do refleksji nad problemem, tak by otrzymane wyniki miały wysoką wartość merytoryczną.
  • Zajęcia seminaryjne: Na zajęciach seminaryjnych podstawą jest prezentacja multimedialna oraz ustna prowadzona przez studentów. Kolejnym ważnym elementem kształcenia są odpowiedzi na powstałe pytania, a także dyskusja studentów nad prezentowanymi treściami.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Obecność na ćwiczeniach laboratoryjnych jest obowiązkowa (dopuszczalna jedna nieobecność usprawiedliwiona podczas całego kursu). Student musi odrobić nieobecność po wcześniejszym uzgodnieniu z prowadzącym ćwiczenie. Wymagane przygotowanie teoretyczne do realizowanych ćwiczeń laboratoryjnych – forma sprawdzenia kolokwium lub odpowiedź ustna. Uzyskanie oceny z kol. 2,0 musi zostać poprawione przed kolejnym ćwiczeniem laboratoryjnym. Sprawozdanie z ćwiczenia musi również być oddane przed kolejnym ćwiczeniem laboratoryjnym. Na poprawę niezaliczonego sprawozdania student ma tylko tydzień od daty zwrotu widniejącej na sprawozdaniu.
Po zakończeniu ostatniego ćwiczenia lab. sprawozdanie z ćwiczenia jest przyjmowane TYLKO przez 1 tydzień licząc od daty ostatniego ćwiczenia.
Końcowa ocena z ćwiczeń laboratoryjnych jest średnią uzyskanych ocen ze sprawozdań i kol. z wagą 40:60.
Przewiduje się zaliczenie poprawkowe ćwiczeń lab., które odbywa się tylko w jednym terminie dla wszystkich grup lab. w sesji oraz jeden w sesji poprawkowej- obowiązuje całość materiału niezależnie od tego ile niezaliczonych ćwiczeń ma student.
Obecność na zajęciach seminaryjnych jest obowiązkowa. W przypadku nieobecności student jest zobowiązany do usprawiedliwienia swojej nieobecności. Dopuszczalna jest jedna nieobecność na zajęciach. Prowadzący zajęcia ustala wówczas formę zaliczenia. Ocenie podlega zarówno wartość merytoryczna prezentacji, jak i sposób prezentacji oraz odpowiedzi na zadane pytania.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: – Obecność obowiązkowa: Nie – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości.
  • Ćwiczenia laboratoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: – Obecność obowiązkowa: Tak – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują ćwiczenia laboratoryjne zgodnie z materiałami udostępnionymi przez prowadzącego. Student jest zobowiązany do przygotowania się w przedmiocie wykonywanego ćwiczenia, co może zostać zweryfikowane kolokwium w formie ustnej lub pisemnej. Zaliczenie zajęć odbywa się na podstawie zaprezentowania rozwiązania postawionego problemu. Zaliczenie modułu jest możliwe po zaliczeniu wszystkich zajęć laboratoryjnych.
  • Zajęcia seminaryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: – Obecność obowiązkowa: Tak – Zasady udziału w zajęciach: Studenci prezentują na forum grupy temat wskazany przez prowadzącego oraz uczestniczą w dyskusji nad tym tematem. Ocenie podlega zarówno wartość merytoryczna prezentacji, jak i tzw. kompetencje miękkie.
Sposób obliczania oceny końcowej:

ocena końcowa = 0.5(L)+0.5(S)
L – ocena z zaliczenia ćwiczeń laboratoryjnych
S – ocena z zajęć seminaryjnych

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

W uzgodnieniu z prowadzącym zajęcia.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Nie podano wymagań wstępnych lub dodatkowych.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

1. Chi Mei et al., Simulation and optimization for furnaces and kilns for nonferrous metallurgical engineering, Metallurgical Industry Press ; Berlin ; Heidelberg : Springer-Verlag, cop. 2010.
2. Piech J., Wyłożenia ogniotrwałe pieców i urządzeń cieplnych, Kraków : Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH, 1999.
3. Ryszka E., Szargut J., Piece przemysłowe w hutnictwie metali nieżelaznych, Katowice : Wydawnictwo Górniczo-Hutnicze, 1961.

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Nie podano dodatkowych publikacji

Informacje dodatkowe:

Brak