Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Komputerowe wspomaganie projektowania II
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
NRCM-1-309-s
Wydział:
Metali Nieżelaznych
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Recykling i Metalurgia
Semestr:
3
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
dr hab. inż. Wojnicki Marek (marekw@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

W ramach przedmiotu studenci zapoznają się z możliwościami współczesnego oprogramowania inżynierskiego. Na podstawie prostych symulacji (obliczeń komputerowych) wykonywać będą projekty prostych urządzeń i maszyn. W tym celu zapoznają się z funkcjami takimi jak LiveLink™ umożliwiającymi łączenie ze sobą takich aplikacji jak solidworks, comsol multiphysics, czy też matlab. W efekcie synergicznego łączenia możliwości oprogramowania inżynierskiego, możliwym jest skrócenie czasu projektowania.
Przedmiot obejmuje 45 godzin zajęć, o łącznej sumie punktów ECTS – 4, co oznacza przeciętny nakład pracy własnej studenta w semestrze na poziomie 60 godzin (4 godz./tydzień).

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Zna i rozumie zasady zapisu konstrukcji. RCM1A_W07 Aktywność na zajęciach
M_W002 Zna normy branżowe. RCM1A_W07 Aktywność na zajęciach
Umiejętności: potrafi
M_U001 Potrafi samodzielnie stworzyć uproszczony model matematyczny problemu inżynierskiego RCM1A_U02 Kolokwium
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Swobodnie posługuje się fachowa nomenklaturą. RCM1A_K03 Aktywność na zajęciach
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
30 0 0 30 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Zna i rozumie zasady zapisu konstrukcji. - - + - - - - - - - -
M_W002 Zna normy branżowe. - - + - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Potrafi samodzielnie stworzyć uproszczony model matematyczny problemu inżynierskiego - - + - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Swobodnie posługuje się fachowa nomenklaturą. - - + - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 86 godz
Punkty ECTS za moduł 3 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 30 godz
Przygotowanie do zajęć 25 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 15 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 10 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 2 godz
Inne 2 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Ćwiczenia laboratoryjne (30h):
  1. Komputerowe wspomaganie projektowania – rys historyczny
  2. Nowoczesne narzędzia do modelowania geometrycznego
  3. Podstawy modelowania matematycznego
  4. Modele złożone z opisem parametrycznym, jako podstawowe narzędzie do optymalizacji wyrobu.
  5. Wprowadzenie do problematyki produkcji jednostkowej.
  6. Szybkie prototypownie.
  7. Narzędzia CNC.
  8. Obróbka powierzchni skrawaniem – wybrane zagadnienia.
  9. Zaawansowane metody wydruku 3D
Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Ćwiczenia laboratoryjne: W trakcie zajęć laboratoryjnych studenci samodzielnie rozwiązują zadany problem praktyczny, dobierając odpowiednie narzędzia. Prowadzący stymuluje grupę do refleksji nad problemem, tak by otrzymane wyniki miały wysoką wartość merytoryczną.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Warunkiem uzyskania zaliczeń z ćwiczeń laboratoryjnych jest:
1. Pozytywne zdanie testu końcowego z ćwiczeń laboratoryjnych
2. Obecność na wszystkich ćwiczeniach laboratoryjnych
3. Pozytywnie zaliczone sprawozdań z przeprowadzonych ćwiczeń laboratoryjnych
Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest uzyskanie zaliczenia z ćwiczeń laboratoryjnych.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Ćwiczenia laboratoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci wykonują ćwiczenia laboratoryjne zgodnie z materiałami udostępnionymi przez prowadzącego. Student jest zobowiązany do przygotowania się w przedmiocie wykonywanego ćwiczenia, co może zostać zweryfikowane kolokwium w formie ustnej lub pisemnej. Zaliczenie zajęć odbywa się na podstawie zaprezentowania rozwiązania postawionego problemu.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną oceny z egzaminu i ćwiczeń laboratoryjnych.
Prowadzący może podwyższyć ocenę końcową studentom, aktywnie uczestniczącym w wykładach, oraz
biorącym udział w dyskusji.

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Przewidziany jest jeden dodatkowy termin zajęć, w ramach których studenci mogą wyrównać zaległości
powstałe w wskutek usprawiedliwionej nieobecności studenta na zajęciach.
Usprawiedliwienie nieobecności odbywa się na zasadach określonych w regulaminie studiów.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Przed każdymi zajęciami, studenci sprawdzani są z zakresu wiedzy niezbędnego do prawidłowego i
bezpiecznego przeprowadzenia ćwiczeń laboratoryjnych.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Komputerowo wspomagane wytwarzanie maszyn. Podstawy i zastosowanie., Mariusz Deja, WNT, 2007.
Komputerowe wspomaganie projektowania procesów technologicznych , Mirosław Miecielica, Waldemar Wiśniewski, Warszawa : Wydawnictwo Naukowe PWN : Mikom, 2005.
SolidWorks 2014 : projektowanie maszyn i konstrukcji : praktyczne przykłady. Jerzy Domański, Gliwice : Helion, 2015.

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Marek Wojnicki, Magdalena Luty-Błocho, Volker Hessel, Edit Csapó, Ditta Ungor, Krzysztof Fitzner, Micro Droplet Formation towards Continuous Nanoparticles Synthesis, Micromachines, 9(5), p. 1-12

Informacje dodatkowe:

Brak