Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Współczesne teorie socjologiczne
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
HSOC-1-402-s
Wydział:
Humanistyczny
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Socjologia
Semestr:
4
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
dr hab. Afeltowicz Łukasz (afeltovicz@gmail.com)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Celem kursu jest zapoznanie studentów z najważniejszymi koncepcjami teoretycznymi w socjologii po II WŚ. Uwzględnione zostaną również te idee, które pojawiły się w ciągu ostatnich dwudziestu lat.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Zna współczesne teorie socjologiczne, zna różnice pomiędzy najważniejszymi paradygmatami analizy rzeczywistości społecznej. SOC1A_W03 Egzamin,
Kolokwium,
Prezentacja
M_W002 Zna główne sposoby wyjaśniania współczesnych zjawisk społecznych za pomocą dominujących obecnie w socjologii teorii. SOC1A_W04 Aktywność na zajęciach,
Egzamin,
Esej
M_W003 Zna i rozumie idee współczesnych teoretyków socjologii i potrafi wskazać różnice między nimi. SOC1A_W09 Esej,
Prezentacja
M_W004 Zna ogólne zależności między kształtowaniem się teorii socjologicznych a zmianami społeczno-kulturowymi. SOC1A_W10 Egzamin,
Esej,
Prezentacja
Umiejętności: potrafi
M_U001 Poprawnie stosuje poznaną terminologię z zakresu współczesnych teorii socjologicznych. SOC1A_U01 Egzamin,
Kolokwium
M_U002 Potrafi wykorzystać współczesne teorie socjologiczne do analizy procesów społecznych. SOC1A_U03 Egzamin,
Esej,
Prezentacja
M_U003 Posiada umiejętność zastosowania wpółczesnych teorii socjoogicznych do analizy przemian zachodzących we współczesnym świecie ze szczególnym względem przemian globalizacyjnych. SOC1A_U07 Esej,
Prezentacja
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Samodzielnie podejmuje poszukiwania w zakresie doboru właściwych współczesnych teorii socjologicznych do analizy wybranego zjawiska społecznego SOC1A_K04 Esej,
Prezentacja
M_K002 Jest otwarty na krytykę zastosowanych do analizy rzeczywistości społecznej teorii socjologicznych i potrafi je modyfikować w wyniku dyskusji. SOC1A_K05 Aktywność na zajęciach,
Prezentacja
M_K003 Ma świadomość znaczenia analizy teoretycznej dla rozumienia współczesnych procesów społeczno-kulturowych. SOC1A_K08 Egzamin,
Kolokwium
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
50 30 20 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Zna współczesne teorie socjologiczne, zna różnice pomiędzy najważniejszymi paradygmatami analizy rzeczywistości społecznej. + + - - - - - - - - -
M_W002 Zna główne sposoby wyjaśniania współczesnych zjawisk społecznych za pomocą dominujących obecnie w socjologii teorii. + + - - - - - - - - -
M_W003 Zna i rozumie idee współczesnych teoretyków socjologii i potrafi wskazać różnice między nimi. - + - - - - - - - - -
M_W004 Zna ogólne zależności między kształtowaniem się teorii socjologicznych a zmianami społeczno-kulturowymi. + + - - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Poprawnie stosuje poznaną terminologię z zakresu współczesnych teorii socjologicznych. + + - - - - - - - - -
M_U002 Potrafi wykorzystać współczesne teorie socjologiczne do analizy procesów społecznych. + + - - - - - - - - -
M_U003 Posiada umiejętność zastosowania wpółczesnych teorii socjoogicznych do analizy przemian zachodzących we współczesnym świecie ze szczególnym względem przemian globalizacyjnych. + + - - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Samodzielnie podejmuje poszukiwania w zakresie doboru właściwych współczesnych teorii socjologicznych do analizy wybranego zjawiska społecznego - + - - - - - - - - -
M_K002 Jest otwarty na krytykę zastosowanych do analizy rzeczywistości społecznej teorii socjologicznych i potrafi je modyfikować w wyniku dyskusji. - + - - - - - - - - -
M_K003 Ma świadomość znaczenia analizy teoretycznej dla rozumienia współczesnych procesów społeczno-kulturowych. + + - - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 104 godz
Punkty ECTS za moduł 4 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 50 godz
Przygotowanie do zajęć 18 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 15 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 14 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 5 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (30h):

Treścią tego wykładu będą zasadniczo ogólne wizje świata społecznego, rozwijane po II wojnie światowej na szeroko rozumianym Zachodzie (w sprawie socjologii rozwijanych w innych częściach świata por. Hangsheng i Yingsheng bdw; Patel, red. 2010; Burawoy i inni, red. 2010): orientacje teoretyczno-metodologiczne i całościowe teorie, oparte na ogólnych modelach rzeczywistości społecznej. Współczesność jest tu więc rozumiana dość szeroko i obejmuje (choć tylko w niezbędnym zakresie) również ważne koncepcje pochodzące jeszcze z lat pięćdziesiątych XX wieku, które nie są omawiane podczas kursu historii socjologii. Na nich opiera się cała późniejsza („dzisiejsza”) socjologia. Współczesność późnych lat dziewięćdziesiątych XX wieku i początku XXI wieku będzie jednak uwzględniona, zarówno podczas wykładu, jak i podczas ćwiczeń.
W trakcie zajęć zajmować się będziemy przydatnością danych ujęć dla analizy konkretnych zjawisk społecznych. Wykład ma przynieść pożytek ogólny, ale też ma pomóc w konceptualizowaniu i pisaniu prac licencjackich, a później magisterskich.
Studenci nie spotykają się z wieloma omawianymi tu koncepcjami po raz pierwszy. Przypomnienie sobie genezy omawianych ujęć (wcześniejszy kurs z zakresu historii myśli socjologicznej) jest przydatne dla owocnego uczestniczenia w tym wykładzie.
Warto też na bieżąco korzystać z odpowiednich rozdziałów podręczników Jonathana H. Turnera (2004), Anthony Elliotta (2011) oraz Patricka Baerta i Philipe Carreira da Silvy (2013). Dobrze jest pamiętać o dwutomowym zbiorze „Współczesne teorie socjologiczne” (por. Jasińska-Kania i inne, red. 2006) i o zbiorze „Nowe perspektywy teorii socjologicznej” (por. Manterys i Mucha, red. 2009).

WYKŁAD:

1. Wprowadzenie do przedmiotu. Klasycy socjologii a nowe ujęcia teoretyczne. Bardzo krótkie przypomnienie historii socjologii. Modernizm, antymodernizm, postmodernizm i neomodernizm w teorii społecznej (według Jeffreya C. Alexandra). Socjologie „zachodnie” i socjologie „niezachodnie”.

2. Funkcjonalizm jako całościowa orientacja teoretyczno-metodologiczna. Klasyczny funkcjonalizm socjologiczny Talcotta Parsonsa.

3. Funkcjonalizm “nowoczesny” na przykładzie koncepcji Roberta K. Mertona, Kingsleya Davisa i Wilberta Moore’a. Neofunkcjonalizmy i ich „przygody” — Niklas Luhmann, J.C. Alexander.
4. Konfliktowe wizje społeczeństwa. “Dialektyczny” model konfliktowy Ralfa
Dahrendorfa i „funkcjonalny” model konfliktowy Lewisa Cosera. Inne wizje
konfliktowe.
5. „Socjologie utylitarystyczne” I. Klasyczne teorie wymiany społecznej. „Behawioryzm
wymiany” w ujęciu George’a C. Homansa i „strukturalizm wymiany” w ujęciu Petera M. Blaua. „Konfliktowa teoria wymiany” Randalla Collinsa. Collins jako badacz rytuałów i związanych z nimi wymian.
6. „Socjologie utylitarystyczne” II. Teorie racjonalnego wyboru Michaela Hechtera i Jamesa Colemana. Podejście neoinstytucjonalne w naukach społecznych.
7. Biologiczne modele życia społecznego. Socjobiologia i psychologia ewolucyjna. Neuronauki. Ekologie społeczne. Ekologie globalne. Immanuel Wallerstein. Saskia Sassen. Manuel Castells. Globalne problemy ekologii.
8. Sprawdzian połówkowy.
„Subiektywistyczne wizje społeczeństwa” I. Współczesna klasyka:
Symboliczny interakcjonizm Herberta Blumera i Manforda Kuhna. Teoria ugruntowana Alselma Straussa i Barneya Glasera. „Dramaturgiczna wizja świata” Ervinga Goffmana. Goffman poza metaforą teatralną.
9. „Subiektywistyczne wizje społeczeństwa” II. Klasyczna socjologia fenomenologiczna
Alfreda Schütza i klasyczna etnometodologia Harolda Garfinkla i innych.

10. Strukturalizmy w teorii społecznej. Strukturalizm kulturowy Pierre’a Bourdieu.


11. Teoria strukturacji i agency u Anthony Giddensa. Giddens jako teoretyk późnej
nowoczesności. Margaret Archer i jej socjologia agency i jej innego typu wkład
teoretyczny.


12. Dynamiczne makrosocjologie: socjologia historyczna, teorie ruchów społecznych, teorie „samotworzenia się” społeczeństwa.


13. Socjologiczne aspekty teorii krytycznej Jürgena Habermasa. Socjologia radykalna i
krytyczna. Axel Honneth i dzisiejsza teoria i socjologia krytyczna. Zagadnienie
krytycyzmu jako funkcji socjologii.


14. Poststrukturalizm i postmodernizm w teorii społecznej. Feministyczne nauki społeczne. Socjologia ryzyka. Socjologie nowe otwarcia


15. Podsumowanie kursu. Ku socjologii XXI wieku

Ćwiczenia audytoryjne (20h):

Celem kursu jest zapoznanie studentów z najważniejszymi koncepcjami teoretycznymi stworzonymi w socjologii i dyscyplinach pokrewnych po drugiej wojnie światowej. Większość omawianych teorii pochodzić będzie z pierwszych dekad drugiej połowy XX wieku, jednak uwzględnione zostaną również te, które pojawiły się w okresie wąsko rozumianej współczesności, czyli w ciągu ostatnich dwudziestu lat.
Drugim celem kursu jest zaznajomienie uczestników zajęć z praktycznym zastosowaniem omawianych teorii. W centrum zainteresowania będzie tu więc teoria socjologiczna pojęta nie tylko jako abstrakcyjny konstrukt, ale również jako praktyczne narzędzie umożliwiające analizę, interpretację i badanie rzeczywistości społecznej.

Program zajęć i literatura obowiązkowa:
1. „Klasyczność”, „współczesność” i „teoretyczność” socjologii – jak je rozumieć? Wprowadzenie do przedmiotu.
Barlösius Eva. 2009. „«Klasycy w złotych ramach». Przyczynek do socjologii klasyków”, w: NPTS, s. 5-30.
Ziółkowski Marek. 2006. „Teoria socjologiczna początku XXI wieku”, w: WTS I, s. 15-32.

2. Teorie systemowe: Robert K. Merton, Niklas Luhmann.
Luhmann Niklas. 2007. Systemy społeczne. Zarys ogólnej teorii, Kraków: ZW NOMOS, s. 19-46.
Merton Robert K. 2006. „Paradygmat analizy funkcjonalnej w socjologii”, w: WTS I, s. 366-375.
Turner Jonathan H. 2004. Struktura teorii socjologicznej, Warszawa: WN PWN, s. 24-31, 67-86.

3. Teorie konfliktu: Lewis A. Coser, Ralf Dahrendorf.
Coser Lewis A. 2009. Funkcje konfliktu społecznego, Kraków: ZW NOMOS, s. 25-51, 115-119.
Dahrendorf Ralf. 2006. „Teoria konfliktu w społeczeństwie przemysłowym”, w: WTS I, s. 454-477.
Turner Jonathan H. 2004. Struktura teorii socjologicznej, Warszawa: WN PWN, s. 188-202.

4. Teorie wymiany społecznej: Peter M. Blau, Richard M. Emerson, Karen S. Cook.
Blau Peter M. 2009. Wymiana i władza w życiu społecznym, Kraków: ZW NOMOS, s. 97-118.
Stolte John, Gary Alan Fine i Karen S. Cook. 2009. “Socjologiczny miniaturyzm: wielkie przez pryzmat małego w psychologii społecznej”, w: NPTS, s. 185-212.
Turner Jonathan H. 2004. Struktura teorii socjologicznej, Warszawa: WN PWN, s. 311-334, 365-376.

5. Teorie interakcjonistyczne: Herbert Blumer, Erving Goffman.
Blumer Herbert. 2007. Interakcjonizm symboliczny, Kraków: ZW NOMOS, s. 49-69.
Goffman Erving. 2000. Człowiek w teatrze życia codziennego, Warszawa: Wydawnictwo KR, s. 135-167.
Turner Jonathan H. 2004. Struktura teorii socjologicznej, Warszawa: WN PWN, s. 418-434, 456-479.

6. Inspiracje fenomenologiczne w teorii socjologicznej: Alfred Schütz, Harold Garfinkel, Peter L. Berger/Thomas Luckmann.
Berger Peter L. i Thomas Luckmann. 2010. Społeczne tworzenie rzeczywistości, Warszawa: WN PWN, s. 31-67.
Garfinkel Harold. 2007. Studia z etnometodologii, Warszawa: WN PWN, s. 51-98.
Turner Jonathan H. 2004. Struktura teorii socjologicznej, Warszawa: WN PWN, s. 413-416, 480-494.

7. Teoria socjologiczna jako krytyka społeczna: Max Horkheimer/Theodor W. Adorno, socjologia publiczna.
Burawoy Michael. 2009. O socjologię publiczną. Przemówienie prezydenckie z roku 2004, w: NPTS, s. 525-561.
Horkheimer Max i Theodor W. Adorno. 2010. Dialektyka oświecenia. Fragmenty filozoficzne, Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej, s. 123-168.
Turner Jonathan H. 2004. Struktura teorii socjologicznej, Warszawa: WN PWN, s. 639-646.

8. Redukcjonizm w teorii socjologicznej: teorie racjonalnego wyboru, psychologia ewolucyjna.
Michael Hechter i Satoshi Kanazawa. 2006. Teoria racjonalnego wyboru a socjologia, w: WTS I, s. 164-180.
Szlendak Tomasz. 2003. Co się stało z socjobiologią?, „Kultura i Społeczeństwo” nr 1, s. 3-26.
Turner Jonathan H. 2004. Struktura teorii socjologicznej, Warszawa: WN PWN, s. 97-111.

9. Teoretyczne syntezy poza etykietkami I: Michel Foucault, Jürgen Habermas.
Foucault Michel. 1998. Trzeba bronić społeczeństwa, Wykłady w Collège de France, 1976, Warszawa: Wydawnictwo KR, s. 237-260.
Habermas Jürgen. 2006. Tendencje kryzysowe w rozwiniętym kapitalizmie, w: WTS II, s. 975-984.
Turner Jonathan H. 2004. Struktura teorii socjologicznej, Warszawa: WN PWN, s. 647-664.

10. Teoretyczne syntezy poza etykietkami II: Pierre Bourdieu, Anthony Giddens.
Bourdieu Pierre i Loïc J.D. Wacquant. 2006. „Logika pól”, w: WTS II, s. 651-662.
Giddens Anthony. 2003. Stanowienie społeczeństwa. Zarys teorii strukturacji, Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo, s. 39-80,
Turner Jonathan H. 2004. Struktura teorii socjologicznej, Warszawa: WN PWN, s. 571-584, 593-603.

Wykaz użytych skrótów:
WTS I – Jasińska-Kania Aleksandra, Lech M. Nijakowski, Jerzy Szacki i Marek Ziółkowski (wybór i opracowanie). 2006. Współczesne teorie socjologiczne, tom 1, Warszawa: WN SCHOLAR
WTS II – Jasińska-Kania Aleksandra, Lech M. Nijakowski, Jerzy Szacki i Marek Ziółkowski (wybór i opracowanie). 2006. Współczesne teorie socjologiczne, tom 2, Warszawa: WN SCHOLAR
NPTS – Manterys Aleksander i Janusz Mucha (red.). 2009. Nowe perspektywy teorii socjologicznej. Wybór tekstów, Kraków: ZW NOMOS.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Ćwiczenia audytoryjne: Podczas zajęć audytoryjnych studenci na tablicy rozwiązują zadane wcześniej problemy. Prowadzący na bieżąco dokonuje stosowanych wyjaśnień i moderuje dyskusję z grupą nad danym problemem.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Sposób obliczania oceny z ćwiczeń:

  • Referat (max 8 punktów)
  • Zaliczenie “wejściówek” (max 16 punktów)
  • Praca w grupach (max 36 punktów)
  • Praca pisemna – esej (max 40 punktów)
    II i III termin poprawkowy na zasadach dla I terminu.
Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Ćwiczenia audytoryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci przystępując do ćwiczeń są zobowiązani do przygotowania się w zakresie wskazanym każdorazowo przez prowadzącego (np. w formie zestawów zadań). Ocena pracy studenta może bazować na wypowiedziach ustnych lub pisemnych w formie kolokwium, co zgodnie z regulaminem studiów AGH przekłada się na ocenę końcową z tej formy zajęć.
Sposób obliczania oceny końcowej:

*Wpływ na ocenę końcową mają: wynik ćwiczeń — 40%, wynik wszystkich terminów egzaminu — 60%.

Oceny końcowe z ćwiczeń uzależnione są wyłącznie od liczby zdobytych punktów, według następującej skali:
50-60% (41-48 pkt.) dostateczny
61-70% (49-56 pkt.) plus dostateczny
71-80% (57-64 pkt.) dobry
81-90% (65-72 pkt.) plus dobry
91-100% (73-80 pkt.) bardzo dobry

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Nieobecności i zaległości – tryb wyrównywania jest uzgadniany przez prowadzącego ze studentem.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

WYKŁAD

1. Kurs ten (w tym wykład) ma dwa zadania. Jednym jest nauczyć, a drugim jest pozwolić studentom na samodzielne interpretowanie problemów. Temu drugiemu zadaniu służyć ma swoboda wypowiedzi i zadawania pytań (również w trakcie wykładu), ograniczona tylko przez czas. Bardzo do tej aktywności zachęcam.
2. Kandydatom do zdania egzaminu uprzejmie proponuję regularne i aktywne uczestniczenie w wykładach, studiowanie wskazanych lektur.
3. Niezależnie od pracy pisemnej, która będzie obowiązywała podczas ćwiczeń, studentki/studenci mają prawo do zgłoszenia się do przygotowania „projektu specjalnego”, który może podnieść końcową ocenę. Propozycję taką należy zgłosić w tygodniu po trzecim wykładzie, a odpowiedni konspekt omówić podczas drugiego następującego potem dyżuru wykładowcy. Projekt specjalny musi być ambitny i nie może służyć wcześniej innym celom zaliczeniowym. Proponowałbym, aby dotyczył współczesnej socjologii nie-zachodniej.
4. Zaliczenie przedmiotu wymaga oczywiście wcześniejszego zaliczenia ćwiczeń. Ocena końcowa z całego przedmiotu uwzględni wynik egzaminu (około 55%) oraz wynik ćwiczeń (około 35%). Wyniki krótkiego sprawdzianu połówkowego (Por. zajęcia nr 8) to około 10% końcowej oceny. Udział w sprawdzianie połówkowym nie jest obowiązkowy. Wolno zrezygnować z tych punktów.
5. Procedura “poprawkowa” zgodna będzie z aktualnym Regulaminem Studiów AGH, zaleceniami Dziekanatu WH oraz ze zdrowym rozsądkiem.
6. Jeśli studentce/studentowi zabraknie jeden punkt do oceny dostatecznej z egzaminu w I terminie, to o ile z ćwiczeń ma ona/on ocenę co najmniej dobrą i zgłosi się osobiście na pierwszy dyżur wykładowcy po ogłoszeniu wyników I terminu egzaminu, to możliwe jest „dopytanie”; podobnie, jeśli wykładowca będzie miał wątpliwości dotyczące oceny ostatecznej (po uwzględnieniu wyników egzaminu i ćwiczeń), a studentka/student zgłosi się osobiście we wskazanym wcześniej terminie, to możliwe jest „dopytanie”.

ĆWICZENIA

Warunkiem ukończenia kursu jest OBECNOŚĆ na zajęciach. Limit nieobecności, które nie wymagają usprawiedliwienia wynosi 1. Każda kolejna nieobecność (niezależnie od tego czy została usprawiedliwiona czy nie) musi zostać odpracowana. Odpracowanie to polegać będzie na pojawieniu się na dyżurze u prowadzącego kurs i zdaniu ustnej relacji z tekstów obowiązkowych zadanych na opuszczone zajęcia. Należy to zrobić najpóźniej do końca semestru. Odpracowanie wszystkich „ponadnormowych” nieobecności jest warunkiem zaliczenia kursu w pierwszym terminie. Nieobecność, choćby została odpracowana, na więcej niż pięciu spotkaniach jest równoznaczna ze skreśleniem studenta z listy uczestników kursu (negocjacjom podlegać tu będą jedynie przypadki ewidentnie trudne, spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez studenta).

Na OCENĘ KOŃCOWĄ składać się będą wyniki uzyskane z następujących czterech elementów: praca w grupach, „wejściówki”, referat, praca pisemna.

PRACA W GRUPACH. Prowadzący będzie na każdych zajęciach zadawał studentom zagadnienia do opracowania w grupach, mające na celu przygotowanie do napisania końcowej pracy pisemnej. Grupy będą oceniane w skali 0-4. Skład grup musi pozostać niezmienny przez cały kurs. Nieobecni członkowi poszczególnych grup nie otrzymują punków. W sumie za ten element uzyskać będzie można 36 punktów.

„WEJŚCIÓWKI”. Mowa u o krótkich (6 minut) sprawdzianach przeprowadzanych na początku zajęć, które testować będą poziom przygotowania studentów z zakresu tekstów obowiązkowych. Od „wejściówki” zaczynać się będzie 8 spotkań (czyli wszystkie poza pierwszymi oraz jeszcze jednymi, wybranymi przez prowadzącego). Za „wejściówkę” uzyskać będzie można 0, 1 lub 2 punkty. W sumie za ten element uzyskać będzie można 16 punktów. Należy podejść co najmniej do 5 wejściówek. W przeciwnym razie uzyskane za ten element punkty zostaną anulowane.

REFERAT. Obowiązkiem referenta jest przedstawienie omawianej podczas danych zajęć koncepcji teoretycznej w sposób zwięzły, interesujący i krytyczny. Zgłoszenia chęci wygłoszenia referatów proszę o przesyłanie na mój, podany powyżej, adres mailowy od 27 lutego od godz. 20:00. Tylko pierwszych 16 osób z każdej grupy będzie miało możliwość wygłoszenia referatu. Decyduje kolejność zgłoszeń. W zgłoszeniu proszę o podanie imienia, nazwiska, numeru grupy oraz numeru zajęć, na których zgłaszający chce wygłosić referat (prowadzący zastrzega sobie jednak możliwość przesunięcia zgłoszonego referatu na inne zajęcia).
Za referat uzyskać będzie można maksymalnie 8 punktów. Oceniony zostanie przy użyciu następujących kryteriów:
• Dobór materiałów źródłowych: 0-1 pkt.
• Przedstawienie specyfiki omawianej perspektywy teoretycznej: 0-3 pkt.
• Krytyczna analiza prezentowanej perspektywy teoretycznej: 0-2 pkt.
• Forma i odpowiednia długość prezentacji: 0-2 pkt.
Referent ma do dyspozycji 12-15 minut czasu.
Podczas pierwszych zajęć nie będzie możliwości wygłoszenia referatu.
Podczas jednych zajęć wygłoszone mogą być maksymalnie 2 referaty.
Pojedynczy referat wygłosić może nie więcej niż jedna osoba.
Referent ma obowiązek wykorzystać materiały inne niż teksty zadane dla wszystkich.
Referent ma obowiązek dostarczyć prowadzącemu konspekt referatu wraz z wykazem wykorzystanej literatury.

PRACA PISEMNA. Praca powinna stanowić próbę aplikacji jednej z teorii omawianych na zajęciach do analizy wybranego zjawiska społecznego.
Praca powinna liczyć sobie 5-7 stron standardowego maszynopisu (czcionka Times New Roman, rozmiar czcionki 12, odstęp między wierszami 1.5), licząc z obowiązkową bibliografią. Gotową pracę proszę przynieść wydrukowaną na mój dyżur 16 maja. Oddanie pracy poza tym terminem oznacza uzyskanie oceny niedostatecznej z pierwszego terminu zaliczenia ćwiczeń. Termin poprawkowy na oddanie pracy wyznaczam tydzień później, zaś termin poprawkowy II – dwa tygodnie później. Nieoddanie pracy do tego czasu skutkuje brakiem zaliczenia ćwiczeń. Autora pracy obowiązuje znajomość standardu PARNAS. Na odwrocie strony tytułowej należy umieścić oświadczenie o samodzielnym napisaniu pracy wraz z własnoręcznym podpisem.
Za pracę uzyskać będzie można maksymalnie 40 punktów. Zostanie ona oceniona według następujących kryteriów:
1) Oryginalność i „wkład własny”: 0-5 pkt.
2) Aspekt teoretyczny: 0-25 pkt.
• umiejętność postawienia problemu badawczego;
• uzasadnienie adekwatności wybranej teorii do analizy problemu badawczego;
• stopień wykorzystania aparatu pojęciowego wybranej teorii.
• umiejętność zastosowania założeń wybranej teorii w celu analizy problemu badawczego;
• umiejętność dostrzeżenia braków i ograniczeń wybranej teorii w kontekście analizowanego problemu badawczego;
3) Forma pracy: 0-10 pkt.
• konstrukcja i przejrzystość pracy;
• poprawnie sporządzona bibliografia i przypisy;
• błędy ortograficzne, stylistyczne itp.

W toku całego kursu będzie można w sumie uzyskać maksymalnie 100 punktów. Liczba uzyskanych punktów przekładać się będzie na oceny w sposób następujący:

0-50 niedostateczny
51-60 dostateczny
61-70 dostateczny plus
71-80 dobry
81-90 dobry plus
91-100 bardzo dobry

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

WYKŁAD:
Zestaw “A”.

Opracowania potrzebne do egzaminu:

Baert Patrick i Filipe Carreira da Silva. 2013. TEORIE SPOŁECZNE W XX WIEKU I DZISIAJ.
Kraków: ZW NOMOS.
Elliott Anthony. 2011. WSPÓŁCZESNA TEORIA SPOŁECZNA. WPROWADZENIE. Warszawa: WN
PWN.
Turner Jonathan H. 2004. STRUKTURA TEORII SOCJOLOGICZNEJ. WYDANIE NOWE.
Warszawa: WN PWN.

Zestaw “B”. Opracowania pomocnicze:

Afeltowicz Łukasz i Krzysztof Pietrowicz. 2013. MASZYNY SPOŁECZNE. WSZYSTKO UJDZIE, O ILE DZIAŁA. Warszawa: WN PWN.
Białyszewski Henryk. 1972. “Wstęp do wydania polskiego”, w: Talcott Parsons, SZKICE Z TEORII SOCJOLOGICZNEJ. Warszawa: PWN, s. vii-lxii.
Bokszański,Zbigniew. 1986. “Koncepcja siebie i Twenty Statement Test (TST) w perspektywie teoretycznej Szkoły Iowa”, w: STUDIA SOCJOLOGICZNE (dalej: SS) 3, s. 283-305.
--. 1989. “Pojęcie tożsamości jednostki w interakcjonizmie współczesnym”, w: ORIENTACJE TEORETYCZNE WE WSPÓŁCZESNEJ SOCJOLOGII, pod red. redakcją Władysława Kwaśniewicza. Kraków: UJ, s. 83-95.
Borowik Irena i Janusz Mucha (red.). 2015. Współczesne teorie socjologiczne. Tomy I i II. Kraków: ZW NOMOS.
Brach-Czaina Jolanta (red.). 1997. OD KOBIETY DO MĘŻCZYZNY I Z POWROTEM. ROZWAŻANIA O PŁCI W KULTURZE. Białystok: TransHumana.
Buczkowski Piotr. 1990. "Ład społeczny i typy przystosowań. Uwagi o koncepcji R.K. Mertona, w: SS 1-2, s. 27-38.
Burawoy Michael, Mau-kuei Chang i Michelle Fei-yu Hsiej (red.). 2010. FACING AN UNEQUAL WORLD. CHALLENGES FOR A GLOBAL SOCIOLOGY (Volume I: Introduction, Latin America, and Africa; Volume II: Asia; Volume III: Europe, and Concluding Reflections). Taipei: Academica Sinica and ISA (dostępne w Materiałach dydaktycznych WH AGH pod: Janusz Mucha).
Chmielewski Piotr. 1994. “Nowa analiza instytucjonalna. Logika i podstawowe zasady”, w: SS 3-4, s. 217-253.
--. HOMO AGENS. INSTYTUCJONALIZM W NAUKACH SPOŁECZNYCH, Warszawa: Poltext.
Czyżewski Marek. 1983. “Komentarz do książki E. Goffmana FORMS OF TALK”, w: SS 2, s. 407-411.
--. 1984. SOCJOLOG I ŻYCIE POTOCZNE, Łódź: UŁ.
--, Kinga Dunin i Andrzej Piotrowski (red.). 1991. CUDZE PROBLEMY. O WAŻNOŚCI TEGO, CO NIEWAŻNE. ANALIZA DYSKURSU PUBLICZNEGO W POLSCE, Warszawa: OBS.
Demandt Alexander.1999. HISTORIA NIEBYŁA. CO BY BYŁO, GDYBY? Warszawa: PIW.
Dobosz Artur i Andrzej P. Kowalski (red.). 2007. BEZPIECZEŃSTWO ONTOLOGICZNE. Bydgoszcz: Epigram.
Dziamski Grzegorz. 1993. “O postmodernizmie najszerzej pojętym”, w: INSPIRACJE POSTMODERNISTYCZNE W HUMANISTYCE. POZNAŃSKIE STUDIA Z FILOZOFII NAUKI, z. 13, s. 11-26.
Gontarczyk Ewa. 1997. „Rozwój studiów feministycznych – tworzenie zasad metodologicznych”, w: PŁEĆ, KOBIETA, FEMINIZM, pod redakcją Zofii Gorczyńskiej, Sabiny Kruszyńskiej i Ireny Zakidalskiej. Gdańsk: Uniwersytet Gdański, s. 62-76.
Gorlach Krzysztof i Patrick H. Mooney (red.). 2008. DYNAMIKA ŻYCIA SPOŁECZNEGO. WSPÓŁCZESNE KONCEPCJE RUCHÓW SPOŁECZNYCH. Warszawa: WN Scholar.
Gorzko Marek. 2008. PROCEDURY I EMERGENCJA. O METODOLOGII KLASYCZNYCH ODMIAN TEORII UGRUNTOWANEJ. Szczecin: US.
Górski Jakub. 1988. “Koncepcja systemu Niklasa Luhmanna”, w: Colloquia Communia 6/41-1/42, s. 149-153.
Hałas Elżbieta. 2006. INTERAKCJONIZM SYMBOLICZNY. SPOŁECZNY KONTEKST ZNACZEŃ. Warszawa: WN PWN.
Hałas Elżbieta i Krzysztof T. Konecki (red.). 2005. KONSTRUOWANIE JAŹNI I SPOŁECZEŃSTWA. EUROPEJSKIE ODMIANY INTERAKCJONIZMU SYMBOLICZNEGO. Warszawa: WN Scholar.
Hangsheng Zheng i Li Yingsheng. Bdw (2010). HISTORIA CHIŃSKIEJ SOCJOLOGII. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
Hangsheng Zheng i Wang Wanjun. 2011. INDYGENIZACJA CHIŃSKIEJ SOCJOLOGII W XX WIEKU. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
Hryniewicz Janusz. 1987. „Erika O. Wrighta teoria klas społecznych”, w: SS 1, s. 47-69.
Humm Maggie. 1993. SŁOWNIK TEORII FEMINIZMU, Warszawa: Semper.
Jacyno Małgorzata. 1997, ILUZJE CODZIENNOŚCI. O TEORII SOCJOLOGICZNEJ PIERRE’A BOURDIEU, Warszawa: IFiS PAN.
Jałowiecki Bohdan. 1992. „Ekologia społeczna a nowe paradygmaty socjologii miasta”, w: SZKOŁA CHICAGOWSKA W SOCJOLOGII, pod redakcją Kazimiery Wódz i Krzysztofa Czekaja. Katowice i Warszawa: UŚ i PTS, s. 52-66.
Jasińskia-Kania Aleksandra, Lech M. Nijakowski, Jerzy Szacki i Marek Ziółkowski (red.). 2006. WSPÓŁCZESNE TEORIE SOCJOLOGICZNE. Warszawa: WN Scholar.
Jawłowska Aldona. 1993. “Interwencja socjologiczna”, w: KULTURA i SPOŁECZEŃSTWO (dalej: KiS) XXXVII,3, s. 161-170.
Kaniowski Andrzej. 1981. “Sprzeczności metodologiczne i implikacje polityczne teorii systemów N. Luhmanna”, w: STUDIA NAUK POLITYCZNYCH 5 (53), s. 87-106.
Kempny Marian i Jacek Szmatka. 1992. „Współczesne teorie wymiany społecznej. Wprowadzenie”. W: WSPÓŁCZESNE TEORIE WYMIANY SPOŁECZNEJ. ZBIÓR TEKSTÓW, pod redakcją Mariana Kempnego i Jacka Szmatki. Warszawa: PWN, s. 5-71.
Kłoskowska Antonina. 1969. “Teoria socjologiczna Talcotta Parsonsa”, W: Talcott Parsons, STRUKTURA SPOŁECZNA A OSOBOWOŚĆ, Warszawa: PWE, s. 7-19.
--. 1990. “Teoria socjologiczna Pierre’a Bourdieu”, w: Pierre Bourdieu i Jean-Claude Passeron, REPRODUKCJA. ELEMENTY TEORII SYSTEMU NAUCZANIA, Warszawa: PWN 1990, s. 7-41.
Kochanowicz Joanna i Izabela Pańków. 1999. „Gospodarowanie wspólnymi zasobami w sytuacji niedookreślenia reguł. Przypadek użytkowników ogródków działkowych”, SS 3, s. 115-144.
Kolasa-Nowak Agnieszka. 2001. „Socjolog w poszukiwaniu przeszłości: socjologia historyczna Charlesa Tilly’ego”, SS 4, s. 11-42.
--. 2001a. SOCJOLOG W BADANIU PRZESZŁOŚCI. KONCEPCJA SOCJOLOGII
HISTORYCZNEJ CHARLESA TILLY’EGO, Lublin: UMCS.
Konecki Krzysztof. 2000. STUDIA Z METODOLOGII BADAŃ JAKOŚCIOWYCH. TEORIA UGRUNTOWANA. Warszawa: WN PWN.
Kostro Cezary. 2001. FUNKCJONALNA TEORIA MORALNOŚCI NIKLASA LUHMANNA. Kraków. ZW NOMOS.
Krasnodębski Zdzisław. 1989. “O związkach fenomenologii i socjologii”, w: FENOMENOLOGIA I SOCJOLOGIA, pod redakcją Zdzisława Krasnodębskiego. Warszawa: PWN, s. 7-51.
Kuczyński Paweł i Marcin Frybes. 1994. W POSZUKIWANIU RUCHU SPOŁECZNEGO. WOKÓŁ SOCJOLOGII ALAINA TOURAINA. Warszawa: Oficyna Naukowa.
Lemert Charles C. i Garth Gillan. 1999. MICHEL FOUCAULT. TEORIA SPOŁECZNA I TRANSGRESJA. Warszawa: WN PWN.
Lissowski Grzegorz. 1993. “Oceny podziału dóbr: zasady sprawiedliwości a poczucie sprawiedliwości ludzi”, w: SS 1, s. 29-50.
Mamzer Hanna. 2008. POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA ONTOLOGICZNEGO. UWARUNKOWANIA SPOŁECZNO-KULTUROWE. Poznań: UAM.
Manterys Aleksander. 1997. WIELOŚĆ RZECZYWISTOŚCI W TEORIACH SOCJOLOGICZNYCH. Warszawa: PWN.
--. 2000. KLASYCZNA IDEA DEFINICJI SYTUACJ., Warszawa: ISNS UW.
--. 2001. „Wstęp do wydania polskiego”, w: Giddens 2001b, s. i-xvi.
--. 2008. SYTUACJE SPOŁECZNE. Kraków: ZW NOMOS.
-- i Janusz Mucha (red.). 2009. NOWE PERSPEKTYWY TEORII SOCJOLOGICZNEJ. Kraków: ZW NOMOS.
Matuchniak-Krasucka Anna. 1995. “Interwencja socjologiczna A. Touraine’a. Uwagi uczestnika”, w: SS 3-4, s. 97-109.
Melosik Zbyszko. 1996. TOŻSAMOŚĆ, CIAŁO I WŁADZA. Poznań i Toruń: WSE UAM i Edytor.
--. 1997. “Poststrukturalizm jako teoria życia społecznego”, w: KULTURA WSPÓŁCZESNA 1 (13), s: 57-71.
Mickiewicz-Olczyk Elżbieta. 1986, “O socjolobiologicznym naturalizmie Edwarda O. Wilsona”, w: KiS XXX, 3, s. 165-198.
Millet Kate. 1982. „Teoria polityki płciowej”, w: NIKT NIE RODZI SIĘ KOBIETĄ, pod redakcją Teresy Hołówki. Warszawa: Czytelnik, s. 58-111.
Misztal Barbara A. 1983. „Perspektywa feministyczna w socjologii amerykańskiej”, w: SS 3, s. 195-208.
Misztal Bronisław. 1984. “Socjologiczna teoria ruchów społecznych”, w: SS 1, s. 113-138.
--. 1998. “Teoria społeczna jako sposób widzenia świata”, w: SS 1, s. 5-27.
--. 2000. TEORIA SOCJOLOGICZNA A PRAKTYKA SPOŁECZNA, Kraków: Universitas.
Mościskier Andrzej. 1998. SPÓR O NATURĘ LUDZKĄ. SOCJOLOGIA CZY SOCJOBIOLOGIA?, Warszawa: Uniwersytet Warszawski.
Mrozowicki Adam, Olga Nowaczyk i Irena Szlachcicowa (red.). 2013. SPRAWSTWO. TEORIE, METODY, BADANIA EMPIRYCZNE W NAUKACH SPOŁECZNYCH. Kraków: ZW NOMOS.
Mucha Janusz. 1978, KONFLIKT I SPOŁECZEŃSTWO, Warszawa: PWN.
--. 1986. SOCJOLOGIA JAKO KRYTYKA SPOŁECZNA. Warszawa: PWN.
--. 1989. “Socjologia radykalna jako odmiana krytyki naturalizmu w naukach społecznych”, w: ORIENTACJE TEORETYCZNE WE WSPÓŁCZESNEJ SOCJOLOGII, pod redakcją Władysława Kwaśniewicza. Kraków: UJ, s. 97-112.
--. 2003. „Herbert Blumer jako badacz ‘stosunków rasowych’”, w: SS 3, s. 25-68.
Olechnicki Krzysztof. 1998. NEW AGE. KOŚCIÓŁ WOBEC WYZWANIA WODNIKA. Warszawa: Oficyna Naukowa.
Ossowski Stanisław. 1983. O OSOBLIWOŚCIACH NAUK SPOŁECZNYCH. Warszawa: PWN.
Owens Craig. 1997. „Dyskurs Innych: feministki i postmodernizm”, w: POSTMODERNIZM. ANTOLOGIA PRZEKŁADÓW, pod redakcją Ryszarda Nycza. Kraków: Wydawnictwo Baran i Suszczyński, s. 421-51.
Patel Sujata (red.). 2010. DIVERSE SOCIOLOGICAL TRADITIONS. Los Angeles i inne: SAGE.
Pawlak Wojciech. 1993. “Instytucje i zmiana instytucjonalna w teorii D. Northa”, w: SS 1, ss. 65-76.
Piotrowski Andrzej. 1983. “Reguły mówienia według etnometodologicznej odmiany analizy konwersacji”, w: KiS XXVII, 1, s. 7-33.
--. 1987. “Ład perspektyw analitycznych w twórczości Ervinga Goffmana”, w: KiS XXXI, 3, s. 87-103.
Pióro Zygmunt. 1962. EKOLOGIA SPOŁECZNA W URBANISTYCE, Warszawa: Arkady.
--. 1982. “Główne nurty ekologii społecznej”, w: PRZESTRZEŃ I SPOŁECZENSTWO. Z BADAŃ EKOLOGII SPOŁECZNEJ, pod redakcją Zygmunta Pióro. Warszawa: KiW, s. 7-51.
Rainko Stanisław. 1983. “Wstęp. Myśl i emancypacja”, w: Jürgen Habermas, TEORIA I PRAKTYKA. Warszawa: PIW, s. 5-23.
Sawisz Anna. 1978, “System oświaty jako system przemocy symbolicznej w koncepcji Pierre Bourdieu”, w: SS 2, s. 241-262.
Skąpska Grażyna. 1994. “Wstęp”, w: Niklas Luhmann, TEORIA POLITYCZNA PAŃSTWA BEZPIECZEŃSTWA SOCJALNEGO. Warszawa: PWN 1994, s. 7-17.
--. 1998. “Niklasa Luhmanna socjologia religii jako element ogólnej teorii systemu społecznego”, w: Niklas Luhmann, FUNKCJE RELIGII. Kraków: ZW NOMOS, s. I-XI.
Skeris Piotr. 1980. “Etnometodologiczna koncepcja komunikowania się”, w: SS 1, s. 89-107.
Sojak Radosław. 2004. ANTROPOLOGICZNY PARADOKS. SOCJOLOGIA WIEDZY JAKO PERSPEKTYWA OGÓLNEJ TEORII SPOŁECZEŃSTWA. Wrocław: FNP.
Sojka Jacek. 1991. POMIĘDZY FILOZOFIĄ A SOCJOLOGIĄ. SPOŁECZNA ONTOLOGIA ALFREDA SCHUETZA. Warszawa: Instytut Kultury.
Suwada Katarzyna. 2007. „Jak nazwać współczesność? Problem konceptualizacji płynnej nowoczesności Zygmunta Baumana, drugiej nowoczesności Ulricha Becka i późnej nowoczesności Anthony’ego Giddensa”, KULTURA I EDUKACJA 3, s. 37-48.
Szacka Barbara. 1991, „Wstęp”, w: CZŁOWIEK – ZWIERZĘ SPOŁECZNE, pod redakcją Barbary Szackiej i Jakuba Szackiego. Warszawa: Czytelnik, s. 5-40.
--. 1994. “Nauki społeczne i biologia”, w: KiS XXXVIII, 2, s. 79-91.
Szacki Jerzy. 1981. “Słowo wstępne”, w: Erving Goffman, CZŁOWIEK W TEATRZE ŻYCIA SPOŁECZNEGO. Warszawa: PIW, s. 5-27.
Szahaj Andrzej. 1988. „Juergena Habermasa teoria działania komunikacyjnego. Próba rekonstrukcji”, w: WOKÓŁ TEORII KRYTYCZNEJ JUERGENA HABERMASA, pod redakcją Andrzeja M. Kaniowskiego i Andrzeja Szahaja, Warszawa: Kolegium Otryckie, s. 139-190.
Szczepański Marek i Anna Śliz (red.). 2014. WSPÓŁCZESNE TEORIE SOCJOLOGICZNE. W KRĘGU UJĘĆ PARADYGMATYCZNYCH. Opole: Uniwersytet Opolski.
Szlendak Tomasz. 2003. „Co się stało z socjobiologią?”, w: KiS XLVII, 1, s. 3-26.
-- i Tomasz Kozłowski. 2008, NAGA MAŁPA PRZED TELEWIZOREM. POPKULTURA W ŚWIETLE PSYCHOLOGII EWOLUCYJNEJ. Warszawa: WAiP.
Szmatka Jacek i Tadeusz Sozański. 1993. „O czterech mitach socjologii i trzech generacjach teorii socjologicznych”, w: STRUKTURA-WYMIANA-WŁADZA. STUDIA Z SOCJOLOGII TEORETYCZNEJ, pod redakcją Tadeusza Sozańskiego, Jacka Szmatki i Mariana Kempnego. Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN, s. 9-28.
Sztompka Piotr. 1986, „Socjologia jako nauka historyczna”, w: SS 2, s. 5-30.
Ślęczka Kazimierz. 1999. FEMINIZM. IDEOLOGIE I KONCEPCJE SPOŁECZNE WSPÓŁCZESNEGO FEMINIZMU. Katowice: Książnica.
Śpiewak Paweł i Adam W. Jelonek. 2004. „Wstęp. Immanuel Wallerstein i jego paradygmat”, w: Immanuel Wallerstein, KONIEC ŚWIATA JAKI ZNAMY. Warszawa: WN Scholar, s. 7-25.
Tittenbrum Jacek. 1980, "Problemy historycznego rozwoju społeczeństw w teorii T. Parsonsa. Funkcjonalizm a ewolucjonizm (Próba analizy porównawczej)”, w: SS 2, ss. 35-52.
--. 1981. “O etnometodologicznej koncepcji rzeczywistości społecznej”, w: SS 4, s. 115-132.
--. 1982. "Znaczenie, działanie, społeczeństwo (O symbolicznym interakcjonizmie Herberta Blumera)”, w: SS 1-2, s. 95-112.
Turner Jonathan H. i Stephen Turner. 1993. SOCJOLOGIA AMERYKAŃSKA W POSZUKIWANIU TOŻSAMOŚCI. Warszawa: IFiS PAN.
Urbanek Adam. 1984. “Między egoizmem, altruizmem i agresją: spór o socjobiologię”, w: WIZJE CZŁOWIEKA I SPOŁECZEŃSTWA W TEORIACH I BADANIACH NAUKOWYCH, pod redakcją Stefana Nowaka. Warszawa: PWN, s. 155-87.
Utzig Krystyna. 1989. „Twenty Statement Test (TST) jako narzędzie pomiaru stosunków społecznych”, w: SS 2, s. 126-137.
Wojakowski Łukasz Piotr. 2011. PAŃSTWO I ZMIANA SPOŁECZNA W TEORIACH AMERYKAŃSKIEJ SOCJOLOGII HISTORYCZNEJ. Kraków: ZW NOMOS.
Zakrzewska-Manterys Elżbieta. 1996. „Odteoretycznienie świata społecznego. Podstawowe pojęcia teorii ugruntowanej”, w: SS 1, s. 5-25.
Zdziech Paweł. 2010. RONALDA INGLEHARTA TEORIA ROZWOJU LUDZKIEGO. Kraków: ZW NOMOS.
Ziółkowski Marek. 2015. TEORIA SOCJOLOGICZNA A TRANSFORMACJA SPOŁECZEŃSTWA POLSKIEGO. Warszawa: WN Scholar.

Zestaw “C”. Dostępne po polsku teksty omawianych autorów

Archer Margaret. 2013. CZŁOWIECZEŃŚTWO. PROBLEM SPRAWSTWA. Kraków: ZW NOMOS.
Baldwin John D. i Janice I. Baldwin. 1991. “Socjobiologia czy wyważona teoria biospołeczna”, w: CZŁOWIEK – ZWIERZĘ SPOŁECZNE, pod redakcją Barbary Szackiej i Jakuba Szackiego. Warszawa: Czytelnik, s. 475-489.
Baudrillard Jean. 2005. SYMULAKRY I SYMULACJA. Warszawa: Sic!
Bauman Zygmunt. 1992. “Socjologia i ponowożytność”, w: RACJONALNOŚĆ WSPÓŁCZESNOŚCI. MIĘDZY FILOZOFIĄ A SOCJOLOGIĄ, pod redakcją Heleny Kozakiewicz, Edmunda Mokrzyckiego i Marka J. Siemka. Warszawa: WN PWN, s. 9-29.
--. 1992a. NOWOCZESNOŚĆ I ZAGŁADA. Warszawa: Masada.
--. 1994. DWA SZKICE O MORALNOŚCI PONOWOCZESNEJ. Warszawa: IK.
--. 1995. WIELOZNACZNOŚĆ NOWOCZESNA, NOWOCZESNOŚĆ WIELOZNACZNA, Warszawa: WN PWN.
--. 1995a. WOLNOŚĆ. Kraków: ZNAK.
--. 1995b. CIAŁO I PRZEMOC W OBLICZU PONOWOCZESNOŚCI. Toruń: UMK.
--. 1996. ETYKA PONOWOCZESNA. Warszawa: WN PWN.
--. 1998. PRAWODAWCY I TŁUMACZE. Warszawa: IFiS PAN.
--. 1998a. ŚMIERĆ I NIEŚMIERTELNOŚĆ. O WIELOŚCI STRATEGII ŻYCIA. Warszawa: WN PWN.
--. 2000. PONOWOCZESNOŚĆ JAKO ŹRÓDŁO CIERPIEŃ. Warszawa: Sic!
--. 2003. RAZEM, OSOBNO, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
--. 2006. PŁYNNA NOWOCZESNOŚĆ. Kraków: Wydawnictwo Literackie.
--. 2010. SOCJALIZM. UTOPIA W DZIAŁANIU. Warszawa: Krytyka Polityczna.
--. 2010a. ŻYJĄC W CZASIE POŻYCZONYM. Kraków: Wydawnictwo Literackie.
-- i Keith Tester. 2003. O POŻYTKACH Z WĄTPLIWOŚCI. Warszawa: Sic!
--, Roman Kubicki i Anna Zeidler-Janiszewska, ŻYCIE W KONTEKSTACH. ROZMOWY O TYM, CO ZA NAMI I O TYM, CO PRZED NAMI. Warszawa: WAiP.
Beck Ulrich, 2002. SPOŁECZEŃSTWO RYZYKA. W DRODZE DO INNEJ NOWOCZESNOŚCI. Warszawa: WN Scholar.
--. 2005. WŁADZA I PRZECIWWŁADZA W EPOCE GLOBALNEJ. NOWA EKONOMIA POLITYKI ŚWIATOWEJ. Warszawa: WN Scholar.
-- i Edgar Grande. 2009. EUROPA KOSMOPOLITYCZNA. SPOŁECZEŃSTWO I POLITYKA W DRUGIEJ NOWOCZESNOŚCI. Warszawa: WN Scholar.
Beck Ulrich, Anthony Giddens i Scott Lash. 2009. MODERNIZACJA REFLEKSYJNA. POLITYKA, TRADYCJA I ESTETYKA W PORZĄDKU SPOŁECZNYM PONOWOCZESNOŚCI. Warszawa: WN PWN.
Becker Howard S. 2009. OUTSIDERZY. STUDIA Z SOCJOLOGII DEWIACJI. Warszawa: WN PWN.
Berghe Pierre L. van den. 1991a. “Bestia wraca do łask: w stronę biospołecznej teorii agresji”, w: CZŁOWIEK – ZWIERZĘ SPOŁECZNE, pod redakcją Barbary Szackiej i Jakuba Szackiego. Warszawa: Czytelnik, s. 95-126.
--. 1991b. “Łączenie paradygmatów: biologia i nauki społeczne”, w: CZŁOWIEK – ZWIERZĘ SPOŁECZNE, pod redakcją Barbary Szackiej i Jakuba Szackiego. Warszawa: Czytelnik, s. 321-350.
Blau Peter M. 1992a. “Wymiana nagród społecznych”, w: WSPÓŁCZESNE TEORIE WYMIANY SPOŁECZNEJ. ZBIÓR TEKSTÓW, pod redakcją Mariana Kempnego i Jacka Szmatki. Warszawa: PWN, s. 230-243.
--. 1992b. “Sprawiedliwość w wymianie społecznej”, w: WSPÓŁCZESNE TEORIE WYMIANY SPOŁECZNEJ. ZBIÓR TEKSTÓW, pod redakcją Mariana Kempnego i Jacka Szmatki. Warszawa: WN PWN, s. 244-258.
--. 1992c. “Wartości pośredniczące w wymianie w strukturach złożonych”, w: WSPÓŁCZESNE TEORIE WYMIANY SPOŁECZNEJ. ZBIÓR TEKSTÓW, pod redakcją Mariana Kempnego i Jacka Szmatki. Warszawa: PWN, s. 259-81.
--. 1992d. “Wymiana jako podstawowa siła życia społecznego”, w: WSPÓŁCZESNE TEORIE WYMIANY SPOŁECZNEJ. ZBIÓR TEKSTÓW, pod redakcją Mariana Kempnego i Jacka Szmatki. Warszawa: WN PWN, s. 439-469.
--. 2009. WYMIANA I WŁADZA W ŻYCIU SPOŁECZNYM. Kraków: ZW NOMOS.
Blumer Herbert. 1975. „Implikacje socjologiczne myśli George’a Herberta Meada”, w: ELEMENTY TEORII SOCJOLOGICZNEJ. MATERIAŁY DO DZIEJÓW SOCJOLOGII ZACHODNIEJ, pod redakcją Włodzimierza Derczyńskiego, Aleksandry Jasińskiej-Kani i Jerzego Szackiego, Warszawa: PWN, s. 70-84.
--. 1984. “Społeczeństwo jako symboliczna interakcja”, w: KRYZYS I SCHIZMA, t. 1, pod redakcją Edmunda Mokrzyckiego. Warszawa: PIW, s. 71-86.
--. 1994. „Niepokój społeczny i protest zbiorowy”, w: Elżbieta Hałas, OBYWATELSKA SOCJOLOGIA SZKOŁY CHICAGOWSKIEJ. Lublin: RW KUL, ss. 97-118.
--. 2007. INTERAKCJONIZM SYMBOLICZNY. PERSPEKTYWA I METODA. Kraków: ZW NOMOS.
Boudon Raymond. 2008. EFEKT ODWRÓCENIA. Warszawa: Oficyna Naukowa.
--. 2009. LOGIKA DZIAŁANIA SPOŁECZNEGO. Kraków: ZW NOMOS.
Bourdieu Pierre. 1984. “Specyfika dziedziny naukowej i społeczne warunki rozwoju wiedzy”, w: KRYZYS I SCHIZMA, pod redakcją Edmunda Mokrzyckiego. Warszawa: PIW, t. 2, s. 87-136.
--. 2001. REGUŁY SZTUKI. GENEZA I STRUKTURA POLA LITERACKIEGO. Kraków: Universitas.
--. 2004. MĘSKA DOMINACJA. Warszawa: Oficyna Naukowa.
--. 2006. DYSTYNKCJA. SPOŁECZNA KRYTYKA WŁADZY SĄDZENIA. Warszawa: WN Scholar.
--. 2006a. MEDYTACJE PASCALIAŃSKIE. Warszawa: Oficyna Naukowa.
--. 2007. SZKIC TEORII PRAKTYKI. POPRZEDZONY TRZEMA STUDIAMI NA TEMAT ETNOLOGII KABYLÓW. Kęty: Wydawnictwo Marek Derewecki.
--. 2008. ZMYSŁ PRAKTYCZNY. Kraków: WUJ.
--. 2009. ROZUM PRAKTYCZNY. O TEORII DZIAŁANIA. Kraków: WUJ.
-- i Jean-Claude Passeron. 1990. REPRODUKCJA. ELEMENTY TEORII SYSTEMU NAUCZANIA, Warszawa: PWN.
-- i Loic J. D. Wacquant. 2001, ZAPROSZENIE DO SOCJOLOGII REFLEKSYJNEJ. Warszawa: Oficyna Naukowa.
Butler Judith. 2008. UWIKŁANI W PŁEĆ. Warszawa: Krytyka Polityczna.
--. 2010. WALCZĄCE SŁOWA. Warszawa: Krytyka Polityczna.
Charmaz Kathy. 2009. TEORIA UGRRUNTOWANA. PRAKTYCZNY PRZEWODNIK PO ANALIZIE JAKOŚCIOWEJ. Warszawa: WN PWN.
Cicourel Aaron V. 1984. “Etnometodologia”, w: KRYZYS I SCHIZMA, pod redakcją Edmunda Mokrzyckiego. Warszawa: PIW, t. 1, s. 221-302.
Coleman James S. 1993. “Racjonalna rekonstrukcja społeczeństwa”, w: SS 1, s. 7-28.
Coser Lewis A. 2009. FUNKCJE KONFLIKTU SPOŁECZNEGO. Kraków: ZW NOMOS.
Dahrendorf Ralf. 2008. KLASY I KONFLIKT KLASOWY W SPOŁECZEŃSTWIE PRZEMYSŁOWYM. Kraków: ZW NOMOS.
--. 1993. NOWOCZESNY KONFLIKT SPOŁECZNY. Warszawa: Czytelnik.
Davis Kingsley i Wilbert Moore. 1989. “O niektórych zasadach uwarstwienia”, w: LEKTURY STUDENCKIE, zeszyt 4-5-6. Warszawa: In Plus, zeszyt 4-5-6, s. 94-106.
Della Porta Donatella i Mario Diani. 2009. RUCHY SPOŁECZNE. WPROWADZENIE. Kraków: WUJ.
Eibl-Eibesfeld Irenaeus. 1997. MIŁOŚĆ I NIENAWIŚĆ. HISTORIA NATURALNA ELEMENTARNYCH SPOSOBÓW ZACHOWANIA SIĘ. Warszawa: PIW.
Eisenstadt Shmuel N. 2009. UTOPIA I NOWOCZESNOŚĆ. Warszawa: Oficyna Naukowa.
Emerson Richard M. 1992. “Stosunki wymiany i struktury sieci wymian”, w: WSPÓŁCZESNE TEORIE WYMIANY SPOŁECZNEJ. ZBIÓR TEKSTÓW, pod redakcją Mariana Kempnego i Jacka Szmatki. Warszawa: WN PWN, s. 396-438.
Fraser Nancy i Axel Fraser. 2005. REDYSTRYBUCJA CZY UZNANIE? DEBATA POLITYCZNO-FILOZOFICZNA. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe DSW TWP.
Garfinkel Herold. 1984. “Racjonalne cechy działalności naukowej i potocznej”, w: KRYZYS I SCHIZMA, pod redakcją Edmunda Mokrzyckiego. Warszawa: PIW, t. 1, s. 193-220.
FENOMENOLOGIA I SOCJOLOGIA, pod redakcją Zdzisława Krasnodębskiego. Warszawa: PWN, s. 324-342.
--. 2007. STUDIA Z ETNOMETODOLOGII. Warszawa: WN PWN.
Giddens Anthony. 1989. “Teoria strukturyzacji. Rozmowa Bernda Kiesslinga”, w: PREZENTACJE 5, s. 64-75.
--. 1998. SOCJOLOGIA. ZWIĘZŁE LECZ KRYTYCZNE WPROWADZENIE. Poznań: Zysk i S-ka.
--. 1999. TRZECIA DROGA.ODNOWA SOCJALDEMOKRACJI, Warszawa: KiW.
--. 2001. NOWOCZESNOŚĆ I TOŻSAMOŚĆ. „JA” I SPOŁECZEŃSTWO W EPOCE PÓŹNEJ NOWOCZESNOŚCI. Warszawa: WN PWN.
--. 2001a. POZA LEWICĄ I PRAWICĄ. Poznań: Zysk i S-ka.
--. 2001b. NOWE ZASADY METODY SOCJOLOGICZNEJ. POZYTYWNA KRYTYKA SOCJOLOGII INTEROPRETATYWNYCH. Kraków: ZW NOMOS.
--. 2003. STANOWIENIE SPOŁECZEŃSTWA. ZARYS TEORII STRUKTURACJI. Poznań: Zysk i Ska.
--. 2006. PRZEMIANY INTYMNOŚCI. SEKSUALNOŚĆ, MIŁOŚĆ I EROTYZM WE WSPÓŁCZESNYCH SPOŁECZEŃSTWACH. Warszawa: WN PWN.
--. 2008. KONSEKWENCJE NOWOCZESNOŚCI. Kraków: WUJ.
--. 2009. EUROPA W EPOCE GLOBALNEJ. Warszawa: WN PWN.
--. 2010. KLIMATYCZNA KATASTROFA. Warszawa: Prószyński i S-ka.
Glaser Barney G. i Anselm L. Strauss. 2009. ODKRYWANIE TEORII UGRUNTOWANEJ. STRATEGIE BADANIA JAKOŚCIOWEGO. Kraków: ZW NOMOS.
Goffman Erving. 1981. CZŁOWIEK W TEATRZE ŻYCIA CODZIENNEGO. Warszawa: PIW.
--. 1984, “Pierwotne ramy interpretacji”, w: KRYZYS I SCHIZMA, pod redakcją Edmunda Mokrzyckiego. Warszawa: PIW, t. 1, s. 363-387.
--. 1989. “Charakterystyka instytucji totalnych”, W: LEKTURY STUDENCKIE, zeszyt 4-5-6. Warszawa: In Plus, s. 3-30.
--. 2005. PIETNO. ROZWAŻANIA O ZRANIONEJ TOŻSAMOŚCI. Gdańsk: GWP.
--. 2006. RYTUAŁ INTERAKCYJNY. Warszawa: WN PWN.
--. 2008. ZACHOWANIE W MIEJSCACH PUBLICZNYCH. O SPOŁECZNEJ ORGANIZACJI ZGROMADZEŃ, Warszawa: WN PWN.
--. 2010. ANALIZA RAMOWA. ESEJ O ORGANIZACJI DOŚWIADCZENIA. Kraków: ZW NOMOS.
--. 2010a. SPOTKANIA. DWA STUDIA Z SOCJOLOGII INTERAKCJI. Kraków: ZW NOMOS.
--. 2011. INSTYTUCJE TOTTALNE. O PACJENTACH SZPITALI PSYCHIATRYCZNYCH I MIESZKAŃCACH INNYCH INSTYTUCJI TOTALNYCH, Sopot: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
--. 2011a. RELACJE W PRZESTRZENI PUBLICZNEJ. Warszawa: WN PWN.
Gouldner Alvin W. 1977. “W stronę socjologii refleksyjnej”, W: CZY KRYZYS SOCJOLOGII, pod redakcją Jerzego Szackiego. Warszawa: Czytelnik, s. 256-296.
--. 1984. "Anty-Minotaur, czyli mit socjologii wolnej od wartości, W: KRYZYS I SCHIZMA, pod redakcją Edmunda Mokrzyckiego, t. 1, Warszawa: PIW, s. 13-43.
Habermas Jürgen. 1983, TEORIA I PRAKTYKA. Warszawa: PIW.
--. 1997. "Modernizm. Niedokończony projekt”, w: POSTMODERNIZM. ANTOLOGIA PRZEKŁADÓW, pod redakcją Ryszarda Nycza. Kraków: Wydawnictwo Baran i Suszczyński, s. 25-46.
--. 2006. FAKTYCZNOŚĆ I OBOWIĄZYWANIE. TEORIA DYSKURSU WOBEC ZAGADNIEŃ PRAWA I DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWNEGO. Warszawa. WN Scholar.
--. 2007. STRUKTURALNE PRZEOBRAŻENIA SFERY PUBLICZNEJ. Warszawa: WN PWN.
Homans George C.1992, “Podstawowe procesy społeczne”, w: WSPÓŁCZESNE TEORIE WYMIANY SPOŁECZNEJ. ZBIÓR TEKSTÓW, pod redakcją Mariana Kempnego i Jacka Szmatki. Warszawa: PWN, s. 173-229.
Honneth Axel. 2012. WALKA O UZNANIE. MORALNA GRAMATYKA KONFLIKTÓW SPOŁECZNYCH. Kraków: ZW NOMOS.
Jameson Fredrick. 1997. “Postmodernizm i społeczeństwo konsumpcyjne”, w: POSTMODERNIZM. ANTOLOGIA PRZEKŁADÓW, pod redakcją Ryszarda Nycza. Kraków: Wydawnictwo Baran i Suszczyński, s. 190-213.
--. 2011. POSTMODERNIZM, CZYLI LOGIKA KULTUROWA PÓŹNEGO KAPITALIZMU. Kraków: WUJ.
Luckmann Thomas. 1989. “O granicach świata społecznego”, w: FENOMENOLOGIA I SOCJOLOGIA, pod redakcją Zdzisława Krasnodębskiego. Warszawa: PWN, ss. 287-323.
Luhmann Niklas. 1989. “Samolegitymizacja państwa”, w: COLLOQUIA COMMUNIA 6/41-1/42, s. 155-168.
--. 1994. TEORIA POLITYCZNA PAŃSTWA BEZPIECZEŃSTWA SOCJALNEGO.
Warszawa: WN PWN.
--. 1998. FUNKCJE RELIGII, Kraków: ZW NOMOS.
--. 2003. SEMANTYKA MIŁOŚCI. O KODOWANIU INTYMNOŚCI. Warszawa: WN Scholar.
-—. 2007. SYSTEMY SPOŁECZNE. ZARYS OGÓLNEJ TEORII. Kraków: ZW NOMOS.
Latour Bruno. 2009. POLITYKA NATURY. NAUKI WKRACZAJĄ DO DEMOKRACJI. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
--. 2010. SPLATAJĄC NA NOWO TO, CO SPOŁECZNE. WPROWADZENIE DO TEORII AKTORA-SIECI. Kraków: Universitas.
--. 2011. NIGDY NIE BYLIŚMY NOWOCZEŚNI. Warszawa: Oficyna Naukowa.
Merton Robert K. 1982, STRUKTURA SPOŁECZNA I TEORIA SOCJOLOGICZNA. Warszawa: PWN.
Mills C. Wright. 2007. WYOBRAŹNIA SOCJOLOGICZNA. Warszawa: WN PWN.
Offe Claus. 1995. „Nowe ruchy społeczne: przekraczanie granic polityki instytucjonalnej”, w: WŁADZA I SPOŁECZEŃSTWO. ANTOLOGIA TEKSTÓW Z ZAKRESU SOCJOLOGII POLITYKI, pod redakcją Jerzego Szczupaczyńskiego, Warszawa: WN Scholar. s. 226-33.
Parsons Talcott. 1969. STRUKTURA SPOŁECZNA A OSOBOWOŚĆ. Warszawa: PWE.
--. 1972. SZKICE Z TEORII SOCJOLOGICZNEJ. Warszawa: PWN.
--. 2009. SYSTEM SPOŁECZNY. Kraków: ZW NOMOS.
Sztompka Piotr. 1991. “Teoria stawania się społeczeństwa. Szkic koncepcji”, w: Warszawa i Toruń: PTS-UMK, s. 27-37.
Sztompka Piotr. 1999. Stawanie się społeczeństwa. Między struktura a zmianą”, w: ZMIANA SPOŁECZNA, pod redakcja Joanny Kurczewskiej. Warszawa: IFiS PAN, s.19-38.
Schütz Alfred. 1984. “Potoczna i naukowa interpretacja ludzkiego działania”, w: KRYZYS I SCHIZMA, pod redakcją Edmunda Mokrzyckiego. Warszawa: PIW, t. 1, s. 71-86.
--. 1989. “Fenomenologia i nauki społeczne”, w: FENOMENOLOGIA I SOCJOLOGIA, pod redakcją Zdzisława Krasnodębskiego. Warszawa: PWN, s. 107-130.
--. 2008. O WIELOŚCI ŚWIATÓW. Kraków: NOMOS.
Schütze Fritz. 1997. „Trajektorie cierpienia jako przedmiot badań socjologii interpretatywnej”, w: SS 1, s. 11-56.
Tilly Charles. 1997. REWOLUCJE EUROPEJSKIE 1492-1992. Warszawa: Volumen.
--. 2008. DEMOKRACJA. Warszawa: WN PWN.
Touraine Alain. 1995. „Wprowadzenie do analizy ruchów społecznych”, w: WŁADZA I SPOŁECZEŃSTWO. ANTOLOGIA TEKSTÓW Z ZAKRESU SOCJOLOGII POLITYKI, pod redakcją Jerzego Szczupaczyńskiego. Warszawa: Scholar, s. 212-225.
--. 2010. O SOCJOLOGII. Warszawa: WN PWN.
--. 2010a. SAMOTWORZENIE SIĘ SPOŁECZEŃSTWA. Kraków: ZW NOMOS.
--. 2011. MYŚLEĆ INACZEJ. Warszawa: PIW.
Tulmin Melin. 1989. “O niektórych zasadach uwarstwienia; analiza krytyczna”, w: Lektury Studenckie, 4-5-6. Warszawa: In Plus, s. 107-117.
Wallerstein Immanuel. 1997. „Nauki społeczne a poszukiwanie sprawiedliwego społeczeństwa”. KiS XLI, 2, s. 5-20.
--. „Globalizacja czy epoka przejściowa?”, LEWĄ NOGĄ 13, s. 136-155.
--. 2004. KONIEC ŚWIATA JAKI ZNAMY. Warszawa: WN Scholar.
--. 2007. EUROPEJSKI UNIWERSALIZM. RETORYKA WŁADZY. Warszawa: Scholar.
--. 2008. UTOPISTYKA. ALTERNATYWY HISTORYCZNE DLA XXI WIEKU. Poznań: Trójka.
Wilson Edward O. 1991a. “Moralność genu …”, w: CZŁOWIEK – ZWIERZĘ SPOŁECZNE, pod redakcją Barbary Szackiej i Jakuba Szackiego, Warszawa: Czytelnik, s. 277-308.
--. 1991b. “W obronie SOCIOBIOLOGY”, w: CZŁOWIEK – ZWIERZĘ SPOŁECZNE, pod redakcją Barbary Szackiej i Jakuba Szackiego. Warszawa: Czytelnik, s. 447-451.
--. 1998. O NATURZE LUDZKIEJ. Poznań: Zysk i S-ka.
--. 2000. SOCJOBIOLOGIA. Poznań: Zysk i S-ka.
Zimmerman Don H. i Melvin Pollner. 1989. “Świat codzienny jako zjawisko”, w:
FENOMENOLOGIA I SOCJOLOGIA, pod redakcją Zdzisława Krasnodębskiego, Warszawa: PWN, s. 343-377.
Ziółkowski Marek. 2015. TEORIA SOCJOLOGICZNA A TRANSFORMACJA SPOŁECZEŃSTWA POLSKIEGO. Warszawa: Scholar.

(x) Są też inne teksty w pismach STUDIA SOCJOLOGICZNE, KULTURA i SPOŁECZEŃSTWO, COLLOQUIA COMMUNIA oraz w innych. Istnieje wspomniana wcześniej ENCYKLOPEDIA SOCJOLOGII z licznymi, ważnymi dla nas hasłami. Wciąż ukazują się nowe artykuły i książki.

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Borowik Irena i JANUSZ MUCHA (red.). 2015. WSPÓŁCZESNE TEORIE SOCJOLOGICZNE.
ANTOLOGIA TEKSTÓW. Kraków: ZW NOMOS.
Manterys Aleksander i JANUSZ MUCHA (red.). 2009. NOWE PERSPEKTYWY TEORII SOCJOLOGICZNEJ. Kraków: ZW NOMOS.
Mucha Janusz. 1978, KONFLIKT I SPOŁECZEŃSTWO, Warszawa: PWN.
--. 1986. SOCJOLOGIA JAKO KRYTYKA SPOŁECZNA. Warszawa: PWN.
--. 1989. “Socjologia radykalna jako odmiana krytyki naturalizmu w naukach społecznych”,
w: ORIENTACJE TEORETYCZNE WE WSPÓŁCZESNEJ SOCJOLOGII, pod redakcją
Władysława Kwaśniewicza. Kraków: UJ, s. 97-112.
--. 2003. „Herbert Blumer jako badacz ‘stosunków rasowych’”, w: SS 3, s. 25-68.

Informacje dodatkowe:

Program wykładu opracował profesor Janusz Mucha
Program ćwiczeń opracowali: Łukasz Krzyżowski oraz Radosław Tyrała