Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Komunikowanie społeczne i medialne
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
HSOC-1-503-s
Wydział:
Humanistyczny
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Socjologia
Semestr:
5
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Prowadzący moduł:
prof. zw. dr hab. Fiut Ignacy (isfiut@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć
Celem jest nabycie wiedzy o teoriach komunikacji społecznej, przy pomocy starych mediów, nowych mediów i w środowisku internetowym (web 3.0) oraz kompetencji samodzielnego tworzenia przekazu komunikacyjnego, badania ich efektywności w oddziaływaniu na publiczność i wskazywanie na efekty, które powodują określone formy komunikowania.
Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Zna teorie komunikacji społecznej, przy pomocy starych mediów, nowych mediów i w środowisku internetowym (web 3.0) SOC1A_W16, SOC1A_W15 Prezentacja,
Egzamin
M_W002 Rozumie istotę społeczeństwa informacyjnego i zmian kulturowych oraz technologicznych zachodzących w komunikowaniu społecznym i mediach SOC1A_W14 Prezentacja,
Egzamin
Umiejętności: potrafi
M_U001 Studenci muszą samodzielnie tworzyć przekazy komunikacyjne, badać ich efektywność w oddziaływaniu na publiczność i wskazywać efekty, które powodują określone formy komunikowania. SOC1A_U11 Egzamin
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Studenci dbają o poprawność komunikacji. SOC1A_K02 Aktywność na zajęciach
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
30 30 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Zna teorie komunikacji społecznej, przy pomocy starych mediów, nowych mediów i w środowisku internetowym (web 3.0) + - - - - - - - - - -
M_W002 Rozumie istotę społeczeństwa informacyjnego i zmian kulturowych oraz technologicznych zachodzących w komunikowaniu społecznym i mediach + - - - - - - - - - -
Umiejętności
M_U001 Studenci muszą samodzielnie tworzyć przekazy komunikacyjne, badać ich efektywność w oddziaływaniu na publiczność i wskazywać efekty, które powodują określone formy komunikowania. + - - - - - - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Studenci dbają o poprawność komunikacji. + - - - - - - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 90 godz
Punkty ECTS za moduł 3 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 30 godz
Przygotowanie do zajęć 14 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 20 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 20 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Dodatkowe godziny kontaktowe 4 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (30h):
Komunikowanie społeczne i medialne

W kolejnych wykładach będą przedstawione teorie i modele komunikacji społecznej, przy pomocy starych mediów, nowych mediów oraz w środowisku internetu włącznie z modelem WEB 3.0.
Tematy szczegółowe:
1. Charakterystyka zjawisk komunikacji i form teoretycznych komunikowania. pradygmaty: dominujący, alternatywny, behawioralny, technologiczny i interaktywny.
2. Amerykański funkcjonalizm komunikologicznych (R. Merton, H. Lasswell, P. Lazarsfeld, D. McQuail.
3. Teoria uzytkowania i korzyści (E. Katz, J.G. Blumler)
4. Teoria porzeku dziennego ( M. McCombs, D. Show).
5. Interakcjonizm komunikacyjny E. Goffmana.
6. Model polifoniczny komunikowania szkoły Palo Alto.
7. Teorie ekonomiczne oraz przemysłu komunikacyjnego: Marksowaka, marksistowska oraz szkoły frankfurckiej.
8. Teoria działania komunikacyjnego J. Habremasa.
9.teoria empirycznego komunikowania – spirala milczenia E. Noelk-Neumann.
10. Brytytjska teoria komunikowania – studia kulturowe na publicznoscia i mediami.
11. Teoria semiologiczno-strukturalna (F. de Saussuer, C. Lewi-Strauss, R. Jacobson, U. Eco, R. Barthes, J.Baudrillard).
12-13. Detreminizm technologiczny w komunikowaniu: twardy, miękki i ewolucyjny (H. Innis, M. McLuhan, D. de Krckhove, , P. Levinson, L. Manovich i H. Jankins).\14. teorie komunikowania maketingowego i spektaklowego – spektakl i wydarzenie medialne. Koncepcja mediamorfozy, jurnalo- oraz publikomorfozy R. Fiedlera.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Przygotowanie tematycznej prezentacji
Obecność na zajęciach.
Wykazanie się wiedzą i umiejętnościami wymaganymi w treściach przedmiotu.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Ocena końcowa odzwierciedla stopień przyswojonej wiedzy merytorycznej i umiejętności praktycznych. Średnia z prezentacji i egzaminu 100%

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Nieobecności i zaległości będą wyrównywane w uzgodnieniu przez prowadzącego i studenta.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

Obecność na ćwiczeniach jest obowiązkowa.

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Literatura obowiązkowa:
1. B. Dobek-Ostrowska, Nauka o komunikowaniu. Podstawowe orientacje teoretyczne (Wrocław 2001).
2. T. Gabon-Klas, Media masowe i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu (Warszawa 2004)
3. D. McQuail, Teoria komunikowania masowego, (Warszawa 2007)
4. Z. Bauer, Dziennikarstwo wobec nowych mediów. Historia – teoria – praktyka, (Kraków 2009)
5. W. Pisarek, W prowadzenie do komunikowania (Warszawa 2010)
Literatura zalecana:
6. I.S. Fiut. Media@Internet. Szkice filozoficzno-medioznawcze z lat 2000-2006, (Kraków 2006)
7. H. Jenkins, Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów, (Warszawa 2007)
8. M. Mrozowski, Media masowe. Władza, rozrywka i biznes (Warszawa 2001)
9. J. Mikołowski-Pomorski, Jak narody porozumiewają się ze sobą w komunikacji międzykulturowej i komunikowaniu medialnym, (Kraków 2006)
10. M. Szpunar, Społeczne konteksty nowych mediów, (Toruń 2011).

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Publikacje dostępne pod adresem:
https://bpp.agh.edu.pl/autor/fiut-ignacy-00395

Informacje dodatkowe:

Nie podano wymagań wstępnych lub dodatkowych.