Moduł oferowany także w ramach programów studiów:
Informacje ogólne:
Nazwa:
Trwałość zapraw i betonów
Tok studiów:
2019/2020
Kod:
CTCH-2-121-s
Wydział:
Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
Poziom studiów:
Studia II stopnia
Specjalność:
-
Kierunek:
Technologia Chemiczna
Semestr:
1
Profil:
Ogólnoakademicki (A)
Język wykładowy:
Polski
Forma studiów:
Stacjonarne
Strona www:
 
Prowadzący moduł:
dr hab. inż. Łagosz Artur (alagosz@agh.edu.pl)
Treści programowe zapewniające uzyskanie efektów uczenia się dla modułu zajęć

Wpływ różnych czynników środowiskowych na trwałość betonów oraz zapraw budowlanych i posadzkowych. Zjawiska fizyczne i chemiczne towarzyszące oddziaływaniu czynników korozyjnych. Sposoby kształtowania odporności korozyjnej betonów i zapraw. Metody oceny odporności betonów i zapraw na określony rodzaj czynnika korozyjnego.

Opis efektów uczenia się dla modułu zajęć
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Powiązania z KEU Sposób weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta w ramach poszczególnych form zajęć i dla całego modułu zajęć
Wiedza: zna i rozumie
M_W001 Student rozumie podstawowe określenia i pojęcia związane z technikami pomiarowymi zjawisk korozyjnych. Student rozumie ogólne prawa, na których opierają się omawiane techniki. TCH2A_W06 Kolokwium,
Studium przypadków ,
Udział w dyskusji
M_W002 Student zna mechanizmy degradacji materiałów oraz posiada wiedzę dotyczącą metod poprawy odporności na korozję, erozję i inne mechanizmy degradacji betonu i zapraw TCH2A_W01 Kolokwium,
Referat
Umiejętności: potrafi
M_U001 Student potrafi formułować hipotezy dotyczące przyczyn zaistniałych problemów i potrafi opracować proste testy służące potwierdzeniu lub zaprzeczeniu hipotezy, zna możliwości i ograniczenia testu. TCH2A_U01 Kolokwium,
Odpowiedź ustna,
Studium przypadków ,
Udział w dyskusji
Kompetencje społeczne: jest gotów do
M_K001 Student potrafi zaprezentować w sposób świadomy i zrozumiały wyniki swojej pracy, komunikować się ze specjalistami i innymi osobami w grupie, potrafi oceniać swoją i innych pracę oraz dokonywać krytyki pracy innych osób. TCH2A_K01 Referat,
Udział w dyskusji,
Zaangażowanie w pracę zespołu
Liczba godzin zajęć w ramach poszczególnych form zajęć:
SUMA (godz.)
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
30 15 0 0 0 0 15 0 0 0 0 0
Matryca kierunkowych efektów uczenia się w odniesieniu do form zajęć i sposobu zaliczenia, które pozwalają na ich uzyskanie
Kod MEU Student, który zaliczył moduł zajęć zna i rozumie/potrafi/jest gotów do Forma zajęć dydaktycznych
Wykład
Ćwicz. aud
Ćwicz. lab
Ćw. proj.
Konw.
Zaj. sem.
Zaj. prakt
Zaj. terenowe
Zaj. warsztatowe
Prace kontr. przejść.
Lektorat
Wiedza
M_W001 Student rozumie podstawowe określenia i pojęcia związane z technikami pomiarowymi zjawisk korozyjnych. Student rozumie ogólne prawa, na których opierają się omawiane techniki. + - - - - + - - - - -
M_W002 Student zna mechanizmy degradacji materiałów oraz posiada wiedzę dotyczącą metod poprawy odporności na korozję, erozję i inne mechanizmy degradacji betonu i zapraw + - - - - + - - - - -
Umiejętności
M_U001 Student potrafi formułować hipotezy dotyczące przyczyn zaistniałych problemów i potrafi opracować proste testy służące potwierdzeniu lub zaprzeczeniu hipotezy, zna możliwości i ograniczenia testu. + - - - - + - - - - -
Kompetencje społeczne
M_K001 Student potrafi zaprezentować w sposób świadomy i zrozumiały wyniki swojej pracy, komunikować się ze specjalistami i innymi osobami w grupie, potrafi oceniać swoją i innych pracę oraz dokonywać krytyki pracy innych osób. - - - - - + - - - - -
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta Obciążenie studenta
Sumaryczne obciążenie pracą studenta 77 godz
Punkty ECTS za moduł 3 ECTS
Udział w zajęciach dydaktycznych/praktyka 30 godz
Przygotowanie do zajęć 5 godz
przygotowanie projektu, prezentacji, pracy pisemnej, sprawozdania 10 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć 30 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe 2 godz
Szczegółowe treści kształcenia w ramach poszczególnych form zajęć (szczegółowy program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład (15h):

Wprowadzenie do korozji materiałów uzyskiwanych na bazie spoiw mineralnych. Podstawowe pojęcia związane z fizykochemią ciała stałego, użyteczne przy analizie zjawisk korozyjnych. Rodzaje środowisk, na które narażone są betony oraz zaprawy podczas eksploatacji w różnych elementach i rozdzaje zjawisk korozyjnych jakie wywołują. Skład mineralny i mikrostruktura stwardniałego zaczynu cementowego oraz ich rola w kształtowaniu trwałości zapraw i betonów. Odporność korozyjna betonów (chemiczna i fizyczna) i sposoby jej kształtowania. Reakcja kruszywo-alkalia. Metody badań odporności korozyjnej betonów i zapraw narażonych na korozję chemiczną i fizyczną. Rola pielęgnacji betonu w kształtowaniu jego trwałości. Rodzaje zabezpieczeń powłokowych elementów wykonanych z betonu. Korozja stali w betonie. Sposoby ochrony stali w elementach żelbetowych.

Zajęcia seminaryjne (15h):

Określenie składu stwardniałego betonu, gęstości, wilgotności i nasiąkliwości.
Korozja fizyczna betonu i zapraw: erozja, abrazja, kawitacja, niszczenie mrozowe oraz pod wpływem chlorków przy zamrażaniu i rozmrażaniu.
Korozja chemiczna betonów i zapraw: ługująca, kwaśna, chlorkowa, węglanowa, siarczanowa.
Metody badań odporności korozyjnej betonów i zapraw narażonych na korozję chemiczną i fizyczną.
Sposoby oceny głębokości karbonatyzacji betonu w elementach żelbetowych. Szybkość karbonatyzacji betonu i sposoby jej oceny.
Pasywacja zbrojenia i mechanizm depasywacji na skutek karbonatyzacji. Rodzaje korozji stali zbrojeniowej.
Przebieg niszczenia konstrukcji wywołany korozją zbrojenia.
Badania profilu chlorków i pH betonu.
Metody odwzorowywania składu cieczy porowej w betonie.
Lokalizacja zbrojenia w konstrukcji.
Metody badań zagrożenia korozyjnego zbrojenia przy pomocy metod elektrochemicznych (badania potencjałowe, spektroskopia impedancyjna).
Sposoby renowacji elementów żelbetowych.

Pozostałe informacje
Metody i techniki kształcenia:
  • Wykład: Treści prezentowane na wykładzie są przekazywane w formie prezentacji multimedialnej w połączeniu z klasycznym wykładem tablicowym wzbogaconymi o pokazy odnoszące się do prezentowanych zagadnień.
  • Zajęcia seminaryjne: Na zajęciach seminaryjnych podstawą jest prezentacja multimedialna oraz ustna prowadzona przez studentów. Kolejnym ważnym elementem kształcenia są odpowiedzi na powstałe pytania, a także dyskusja studentów nad prezentowanymi treściami.
Warunki i sposób zaliczenia poszczególnych form zajęć, w tym zasady zaliczeń poprawkowych, a także warunki dopuszczenia do egzaminu:

Do zaliczenia zajęć seminaryjnych konieczna jest obecność na zajęciach, omówienie zagadnienia wskazanego przez prowadzącego w formie prezentacji dla pozostałych uczestników zajęć i uzyskanie w ten sposób oceny pozytywnej oraz udostępnienie prezentacji wraz z materiałami przygotowanymi do jej wygłoszenia pozostałym uczestnikom.
Przedmiot kończy się kolokwium zaliczeniowym, który obejmuje treści prezentowane zarówno w ramach wykładu, jak również omawianych na zajęciach seminaryjnych.

Zasady udziału w zajęciach:
  • Wykład:
    – Obecność obowiązkowa: Nie
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci uczestniczą w zajęciach poznając kolejne treści nauczania zgodnie z syllabusem przedmiotu. Studenci winni na bieżąco zadawać pytania i wyjaśniać wątpliwości. Rejestracja audiowizualna wykładu wymaga zgody prowadzącego.
  • Zajęcia seminaryjne:
    – Obecność obowiązkowa: Tak
    – Zasady udziału w zajęciach: Studenci prezentują na forum grupy temat wskazany przez prowadzącego oraz uczestniczą w dyskusji nad tym tematem. Ocenie podlega zarówno wartość merytoryczna prezentacji, jak i tzw. kompetencje miękkie.
Sposób obliczania oceny końcowej:

Składnikami oceny końcowej są: wynik kolokwium zaliczeniowego – 50%, ocena z seminarium – 50%

Sposób i tryb wyrównywania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach:

Zapoznanie się z zagadnieniami poruszanymi na opuszczonych zajęciach seminaryjnych w oparciu o udostępnione prezentacje i dodatkowo zgromadzony materiał. Zapoznanie się z materiałami źródłowymi wskazanymi przez osoby przygotowujące i prezentujące wskazane zagadnienia.

Wymagania wstępne i dodatkowe, z uwzględnieniem sekwencyjności modułów :

brak

Zalecana literatura i pomoce naukowe:

Podręczniki:
Małolepszy J. i inni – Technologia betonu – metody badań, Wydawnictwo AGH Kraków 2000
Wieczorek G., Korozja zbrojenia inicjowana przez chlorki lub karbonatyzację otuliny, Dolnośląskie Wydawnictwo Edukacyjne, Wrocław 2002.
Fagerlund G., Trwałość konstrukcji betonowych, Arkady, Warszawa, 1997.
Ajdukiewicz A., Konstrukcje betonowe projektowane na okres użytkowania – badania a nowe ujęcie normatywne: Problemy naukowo-badawcze budownictwa, vol. II, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok 2007, s. 15-38.
L. Bertolini,B. Elsener, P. Pedeferri, E. Redaelli, R.B. Polder, Corrosion of Steel in Concrete: Prevention, Diagnosis, Repair, Wiley 2013.
Kurdowski W. – Chemia cementu i betonu, Wydawnictwo Polski Cement i Wydawnictwo Naukowe PWN, Kraków, Warszawa 2010.
Neville A.M. – Właściwości betonu, Wydawnictwo Polski Cement, Kraków, 2012

Czasopisma:
Cement Wapno Beton
Cement and Concrete Composites
Cement and Concrete Research
Budownictwo Technologie Architektura

Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu:

Łagosz A., Mróz R., Durability of building materials based on mineral binders modified by significant amounts of fly ash from brown coal combustion in fluidized bed. Reactivity of solids / pod red. K. Przybylskiego: Polskie Towarzystwo Ceramiczne; Prace Komisji Nauk Ceramicznych / Polska Akademia Nauk. Oddział w Krakowie. Ceramika; vol. 115, 2013 — S. 259–267.
Łagosz A., Deja J., Ocena wpływu warunków pielęgnacji i stosunku w/c na szybkość procesu karbonatyzacji zapraw cementowych. Cement, Wapno, Beton, 2012 R. 17/79 nr 4 spec., s. 207–216.
Łagosz A., Balacha J., Rola różnych wypełniaczy w kształtowaniu odporności na ścieranie podkładów podłogowych. Budownictwo, Technologie, Architektura ; 2012 nr 3, s. 68–71.

Informacje dodatkowe:

brak